μπλε τεχνοτροπία στο άμστερνταμ

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

του Βασίλη Πολύζου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του ΄Αμστερνταμ

στο παράθυρο

μια κοπέλα σε μπλε τεχνοτροπία

διαβάζει ποίηση πιγκουίνου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο
μια καλόγρια σε τεχνοτροπία πιγκουίνου

διαβάζει μπλε ποίηση

επάνω μου περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο ένας πιγκουίνος

σε τεχνοτροπία ποίησης

διαβάζει μια μπλε κοπέλα

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

© 2003 Βασίλης Πολύζος

μπλε κοπέλα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway / Democracy must go / Creole Moon Coming Soon!

The Soul of Spain

In the rain in the rain in the rain in the rain in Spain.

Does it rain in Spain?

Oh yes my dear on the contrary and there are no bull fights.

The dancers dance in long white pants

It isn't right to yence your aunts

Come Uncle, let's go home.

Home is where the heart is, home is where the fart is.

Come let us fart in the home.

There is no art in a fart.

Still a fart may not be artless.

Let us fart an artless fart in the home.

Democracy.

Democracy.

Bill says democracy must go.

Go democracy.

Go

Go

Go

Bill's father would never knowingly sit down at table with a Democrat.

Now Bill says democracy must go.

Go on democracy.

Democracy is the shit.

Relativity is the shit.

Dictators are the shit.

Menken is the shit.

Waldo Frank is the shit.

The Broom is the shit.

Dada is the shit.

Dempsey is the shit.

This is not a complete list.

They say Ezra is the shit.

But Ezra is nice.

Come let us build a monument to Ezra.

Good a very nice monument.

You did that nicely

Can you do another?

Let me try and do one.

Let us all try and do one.

Let the little girl over there on the corner try and do one.

Come on little girl.

Do one for Ezra.

Good.

You have all been successful children.

Now let us clean the mess up.

The Dial does a monument to Proust.

We have done a monument to Ezra.

A monument is a monument.

After all it is the spirit of the thing that counts.

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway
Κρεολή Σελήνη, νέα ποιήματα του Βασίλη Πολύζου, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2010

Σπάνια ντοκουμέντα / Emil in Bollywood

Η ομιλία του Αιμιλίου Βλόγερ εις την αίθουσαν τελετών

του Πανεπιστημίου της Γάνδης

επί τω θανάτω του θαυματοποιού Γερβασίου του Τρίτου.
(Αναδημοσίευσις εκ της εφημερίδος«Ο Ταχυδρόμος της Διζιλάνδης»

της 10ης Απριλίου 1897)

Διερωτώνται πολλοί τί εστερήθη η πόλις μας μετά την εις Κύριον

αποδημίαν του θαυματοποιού Γερβασίου του Τρίτου.

Την αστερόεσσαν μπέρταν και την ράβδον του;

Το μανδήλιον εξ ολοσηρικού υφάσματος το λειτουργούν ως camera obscura;

Τας εξερχομένας του υψηλού πίλου του περιστεράς και τους κονίκλους,

ακαταλλήλους πάντως προς βρώσιν; Την περικαλλή βοηθόν του

Σεισοπυγίδα, bizarre déité, brune come les nuits, η οποία ήδη,

μετά το θλιβερόν συμβάν, ανεζήτησε την τύχην της εις Αδριάνειον

βαλλανείον; Βεβαίως αυτά, αλλ’ ουχί μόνον.

Απωλέσαμεν άνθρωπον δυνάμενον να ανυψωθή δι’ αοράτου μηχανισμού,

δίκην αφανών πτερύγων, μέχρι του ύψους επικλινούς στέγης και να

παραμείνη αιωρούμενος εις το κενόν επί μακρόν. Αλλά και η κάθοδος αυτού

ήτο πάντοτε ασφαλής και αδιατάρακτος, συνοδευομένη υπό βροχής

πυροτεχνημάτων, ενθουσιωδών ποδοκρατημάτων και παιανισμών

μικράς ορχήστρας. Σημειωθήτω δε, ότι η φήμη του δαιμονίου τούτου ανδρός

έφθασε μέχρι των εσχατιών του πλανήτου, ώστε ενέπνευσε τον Αμερικανόν

δημοσιογράφον Πώην να συγγράψη το φαντασιώδες άρθρον

«The Unparalleled Adventure of One Hans Pfaall», έχων ως πρότυπον

τας ανυψωτικάς ικανότητας του εκλιπόντος -φεύ!- Γερβασίου!

Απωλέσαμεν άνθρωπον δυνάμενον να διαπερασθή εγκαρσίως

υπό ζεύγους ξιφών κατά την κοιλιακήν χώραν, χωρίς απώλειαν

και μιάς ρανίδος αίματος.

Το ακρίτως υποστηριζόμενον υπό τινων, ότι το θαυμαστόν τούτο

επίτευγμα θα πρέπη μάλλον να αποδοθή είς ομαδικόν υπνωτισμόν

των θεατών, απεκρούσθη ερρωμένως υπό του εκ Βιέννης εγκρίτου

ψυχιάτρου Σιγμούνδου Φρόυδ με εμπεριστατωμένην μονογραφίαν

φέρουσαν τον λακωνικόν τίτλον «Einführung in die actuellen Fragen

des Hypnotismus: eine Innenansicht aus den Beratungen zum

qualitätsorientierte Gesetzgebungesverfahren des Gervasiusproblemes»!
(η συνέχεια προσεχώς)

Η εικαστική σύνθεση Emil in Bollywood

βασίζεται σε φωτογραφία της Ελένης Πολύζου, 2005

William Shakespeare: The Weeping Brook / Ophelia's Tomb

The Weeping Brook

There is a willow grows aslant the brook

That shows his hoar leaves in the glassy stream;

Therewith fantastic garlands did she make

Of cornflowers, nettles, daisies, and long purples

That liberal shepherds give a grosser name,
But our cold maids do dead men’s fingers call them.

There, on the pendent boughs her coronet weeds

Clamb’ring to hang, an envious sliver broke;

When down het weedy trophies and herself

Fell in the weeping brook. Her clothes spread wide

And, mermaid-like, awhile they bore her up;

Which time she chanted snatches of old lauds,
As one incapable of her own distress,
Or like a creature native and indued

Unto that element; but long it could not be

Till that her garments, heavy with their drink,
Pull’d the poor wretch from her melodious lay

To muddy death.

Hamlet, Act 4, Scene 7, 167-184
Orhelia's Tomb, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Vassilis Polyzos, Woozy Sun

Woozy Sun

at least for the next hour
we’ll entertain great hopes
that our expatriate brother
will return to the fatherland
rich in static electricity

one of the co-crucified will speak for him
pointing to the sunken trees
to the hairy roots that move sluggishly under water
like nets

we are confident he will not fear
the deceitful beacons and the shoals
except for those
he carried within himself through the terminal phase
id est
unknown words growing in shadowy places
beyond the scale A to Z
whistlings of nostalgic trains
distorted poems in concave mirrors
that is
nothing that can’t be cured
by burning incense to St Logic

yet…

« ήλιος με δόντια», “Woozy Sun”, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
translated into English by the author © Βασίλης Πολύζος 2002

Woozy Sun, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ , 7 ΧΑϊΚΟΥ

Πυγολαμπίδες

το νυχτικό κεντάνε

του Ιουνίου.
*

Ήταν ή όχι

σπουργίτι στο κλωνάρι

που κουνήθηκε;

*

Αγκάθια ξερά

ζητιανεύουν τ’ ανέμου

τ’ άπιαστο χάδι.

*
Μ’ αχνά φεγγάρια

και λυγμούς κορυδαλλών

φθινοπώριασε.
*
Αν σε πω ψυχή

πεταλούδα που φεύγεις

τρέμω το τίνος.

*

Ξέρεις τα λόγια

που με σκοτώνουν πάντα

κι όλο τ’ αγγίζεις.

*

Μικρό τσακάλι

το ρύγχος του βυθίζει

μες στο φεγγάρι.

Από το βιβλίο του Ηλία Κεφάλα
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ ΧΙΟΝΙΟΥ
134 χαϊκού
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2005

νεράιδα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Στης άπλας λιμνοθάλασσας το φως / in memoriam

O Μπαταριάς
του Μιλτιάδη Μαλακάση

Στη μνήμη του Αριστείδη Μόσχου
που συνόδεψε αυτοσχεδιάζοντας με το σαντούρι του
την απαγγελία του ποιήματος από τον Θεόφιλο
εκείνη την εξομολογητική βραδιά
στο Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής
Βασίλης Πολύζος

Ένα Σάββατο βράδυ,
Μια Κυριακή πρωί...

Ο Μπουκουβάλας ο μικρός κι ο Κλης του Τσαγκαράκη
Κι ο Νίκος του Βρανά,
Σάββατο βράδυ, κάποτε, το ρίχναν στο μεράκι,
Στου Βλάχου κουτσοπίνοντας κρυφά.

Κι ως ήσανε αρχοντόπουλα κι οι τρεις, στο κέφι απάνω,
Στέλναν για τα βιολιά,
Και μες σε λίγο βλέπανε τον Κατσαρό τον Πάνο,
Και πίσω το Θανάση Μπαταριά.

Κι αμέσως με το βιολιτζή και με το λαουτέρη,
Και μ έναν πιφιρτζή,
Για το βιλούχι κίναγαν του Κώστα Καλιαντέρη,
Που σίγουρα τον εύρισκαν εκεί.

Κι ο Κώστας, λαγοκοίμητος, πάντα με την ποδιά του,
Τους δέχονταν ορθός,
Και το τραπέζι ετοίμαζε προς τα αρμυρίκια κάτου,
Στης άπλας λιμνοθάλασσας το φως.

Κι ως να στρωθή και να σιαχτή, και να συγκαιριστούνε
Τα 'ργανα, σιγαλά
Τα λιανοτράγουδα άρχιζαν, τα γιαρεδάκια, οπού ναι
Καθώς τα προσανάμματα στη στιά.

Μα στο τραπέζι ως κάθουνταν, κι άνοιγεν η φωνή σου,
Μεγάλε Μπαταριά!
Στο τρίτο κρασοπότηρο, πουλιά του Παραδείσου
Ξυπνούσανε κι αηδόνια στα κλαδιά.

Και λίγο λίγο ως γύριζες μες στο τραγούδι, ω θάμα!
Παλληκαριές, καϋμούς,
Τ αρματολίκι ανέβαζες και την αγάπη αντάμα,
Στ αστέρια, στο φεγγάρι, στους Θεούς.

Κ' εκείθε, που δεν έφτανε κανένας, κ η ανάσα
Πιάνονταν ως κι αυτή,
Κ' εκείθε αλέγρα, παίζοντας, σκαλί σκαλί τα μπάσα,
Κατέβαινε η γαλιάντρα σου η φωνή.

Κι όπως ετύχαινε συχνά, σε τέτοια γλέντια να ναι
Καλοκαιριού χαρά,
Και ο κόσμος έξω, τα νερά και οι κάμποι να ευωδάνε
Κι όλα μαζύ να σπρώχνουν δυνατά,

Και την πιο λίγο ανάθαρρη, παρέκει να πατήσει,
Ν ακούσει και να δει, -
Δεν έμενε εικοσόχρονη που να μην ξεπορτίσει,
Και χήρα νια στο δρόμο να μη βγει.

………………………………………………….............
.
Ο Μπαταριάς, ένα ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση

Ποιητές στο ηλιοβασίλεμα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2009

Μαρία Τρανού, Δύο Ποιήματα / Γυναίκα σε Μπλε Κρύσταλλο

ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΗ

Κάτι περνάει γρήγορα

από άσπρες κουρτίνες, γυαλιστερές.

Ο πολυέλεος είναι σαν ανοιχτήρι,

Στριφογυριστά κρύσταλλα

Φτιάχνουν ένα σπιράλ:

Τρυπάει το σπίτι.

Στον κήπο μεγαλώνει ένα δέντρο τιμωρός.

Δύο είσοδοι

Για να μπαινοβγαίνουν

Όλοι οι αόρατοι.

Ανάμεσα καμαρώνουν δυο μάσκες

Από τη Βενετία.

Πάντα λέγανε γι’ αυτές τις μάσκες

Ότι φέρνουν θάνατο.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΔΕΣΗ

Αφαιρείς τα μάτια

από τις γνωστές εσοχές.

Είναι κάτι που επαναλαμβάνεται

κάθε μέρα

χωρις διάκριση

σε γνωστούς και αγνώστους.

Πάντα έγχρωμα.

Όταν ο ειδικός ρωτάει

Για τους φόβους σου

Λες «η αρτιμέλεια»

Ξανασκέφτεσαι

Μήπως κρατάει πολύ

Αυτό το προπατορικό αμάρτημα.

Από το βιβλίο της Μαρίας Τρανού

«Η Εργασία αυτή είναι δυνατή χωρίς σύνδεση»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μανδραγόρας 2008

Γυναίκα σε Mπλε Kρύσταλλο
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Βασίλης Πολύζος: εικόνες καπνοπωλείου

εικόνες καπνοπωλείου

prego

μαζέψτε από τις ράγες
αυτά τα σκοτωμένα περιστέρια

κάποτε εδώ τα βαγονέτα
κουβαλούσαν σακιά τσιμέντο

κουβαλούσαν σακιά αλεύρι

κουβαλούσαν αλεσμένα κόκαλα φίλων

και τις Κυριακές κουβαλούσαν ορατόρια
moratoria

όμως αυτά είναι ιστορίες
του περασμένου αιώνος

beware of the iceman

beware of the virusman

ας μιλήσουμε λοιπόν τώρα

για τον άδειο δρόμο των ενυπνίων μας

ανάμεσα στα τυφλά γοτθικά κτίρια

τα συγκλίνοντα έως εβδόμου ουρανού

όπου ραδιουργούν οι μοχθηροί executives των πολυεθνικών

do not resist temptation

do not resist fumigation

keep off the grass

ας μιλήσουμε για το καπνοπωλείο

the tobacconist’s

αγγλικού κοινωνικού μυθιστορήματος

όπου η Φράνσις έχασε την αζήτητη παρθενιά της

όμως παρακαλώ μην ομιλείτε

κατά την ώρα της παράπλευρης παιδοκτονίας

ας ακούσουμε αυτό το μπιπ το ασταθές

κι ύστερα αυτόν το συριγμο

μιας ηλεκτρονικής ευθείας θανάτου

ad infinitum

εικόνες καπνοπωλείου

ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου από τη συλλογή

«μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα»

εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ (Μάρτιος 2008)

beware of the icemen, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Paul Klee: Wasser / V.P.: Mermaids & Dolls

Wasser

Wasser,

darauf Wellen,

darauf ein Boot,

darauf ein Weib,

darauf ein Mann.


Νερό

Νερό,
επάνω του κύματα,
επάνω τους μια βάρκα,
επάνω της μια γυναίκα,
επάνω της ένας άντρας.

Wasser, ένα ποίημα του Paul Klee

Μετάφραση από τα Γερμανικά: Βασίλης Πολύζος

Mermaids & Dolls, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Γιώργος Σεφέρης Υστερόγραφο Σεπτέμβρης 1941

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα

και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν τα καλάμια

Κύριε, όχι μ’ αυτούς. Γνώρισα

τη φωνή των παιδιών την αυγή

πάνω σε πράσινες πλαγιές ροβολώντας

χαρούμενα σαν μέλισσες και σαν

τις πεταλούδες, με τόσα χρώματα.

Κύριε, όχι μ’ αυτούς, η φωνή τους

δεν βγαίνει καν από το στόμα τους.

Στέκεται εκεί κολλημένη σε κίτρινα δόντια.

Δική σου η θάλασσα κι ο αγέρας

μ’ ένα άστρο κρεμασμένο στο στερέωμα,

Κύριε, δεν ξέρουνε πως είμαστε

ό,τι μπορούμε να είμαστε

γιατρεύοντας τις πληγές μας με τα βότανα

που βρίσκουμε πάνω σε πράσινες πλαγιές,

όχι άλλες, τούτες τις πλαγιές κοντά μας·

πως ανασαίνουμε όπως μπορούμε ν’ ανασάνουμε

με μια μικρούλα δέηση κάθε πρωί

που βρίσκει τ’ ακρογιάλι ταξιδεύοντας

στα χάσματα της μνήμης―

Κύριε, όχι μ’ αυτούς. Ας γίνει αλλιώς το θέλημά σου.

Γιώργος Σεφέρης 11 Σεπτέμβρη ’41
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ, Β΄, ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

synapses 2b, Κύριε, όχι μ' αυτούς, μια ζωγραφιά του Βασ.Πολύζου 2004

Ilyas Halil / Ολόγιομο Φεγγάρι

Ilyas Halil, Altmiş Beş Yil Beklemek Gerek

Πέντε Ποιήματα

Χθες

Άφησες

Ένα χνάρι του προσώπου σου

Στο ολόγιομο φεγγάρι.

Τούτο το πρωινό

Βγήκε κι αυτό

Να σε αποζητάει

Μες στο νερό.

☼

Μην κλαις.

Κοίτα.

Βρέχει στο δρόμο

που σε φίλησα

για πρώτη φορά.

☼

Χθες

Το αγόρι σήκωσε

Της Γκιουνσελί

Την άκρη απ’ το φουστάνι.

Ήμουνα μαζί της.

☼

Κάθε πρωί

Τα τριαντάφυλλά μου

Θέλουν να ποτιστούν

Μόνο με το νερό

Που νίβεις το πρόσωπό σου.

☼

Για να καταλάβει κανείς

Γιατί ένας εξηνταπεντάχρονος

Κάθεται στο μπαλκόνι του

Και κοιτάζει τα πουλιά,

Πρέπει να περιμένει εξήντα πέντα χρονια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Ο ποιητής Ilyas Halil γεννήθηκε στα Άδανα της Τουρκίας, στα 1930.

Στα γράμματα εμφανίσθηκε στα 1950, με το βιβλίο Hal ve Hayal

και έκτοτε ακολούθησε μια γόνιμη πνευματική πορεία.,

που αναγνωρίστηκε και έξω από τα σύνορα της πατρίδας του.

Συνάντησα τον Ilyas Halil το 2000

στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης ( Παιανία)

κατά την παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου του

Altmiş Beş Yil Beklemek Gerek,

μεταφρασμένου με τίτλο

ΕΞΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΜΟΝΗ

από τον φίλο του ποιητή Δημήτρη Ηλιόπουλο,

που έκανε στην εκδήλωση εκείνη και την παρουσίαση

του Τούρκου ποιητή και του βιβλίου του.
Όπως σημειώνει ο μεταφραστής,

«...τα ποιήματα αυτά με έβαζαν σε έναν κόσμο αληθινό,

με εικόνες, χρώματα, μυρωδιές, ήχους,

ένα πραγματικό πανηγύρι των αισθήσεων...».

Από το βιβλίο αυτό δημοσιεύονται εδώ 5 ποιήματα

σε μετάφραση του Δημήτρη Ηλιόπουλου.

Εικόνα: Ολόγιομο Φεγγάρι, μια ζωγραφιά του βασ. 2005

ερωτικά επιγράμματα

Ρουφίνος

Παρθένος ἀ ργυρόπεζος ἐλού ετο͵ χρύ σεα μαζῶν

χρωτὶ γαλακτοπαγεῖ μῆλα διαινομέ νη·

πυγαὶ δ΄ ἀλλήλαις περιηγέες εἱλίσσοντο͵

ὕ δατος ὑ γροτέ ρῳ χρωτὶ σαλευό μεναι·

τὸν δ΄ ὑ περοιδαί νοντα κατέσκεπε πεπταμένη χεὶρ

οὐχ ὅλον Εὐ ρώταν͵ ἀλλ΄ ὅσον ἠ δύνατο.

Εἰ ς παρθένον λουομένην

παρθένος αργυρόπεζος, μια ζωγραφιά του βασ.

Βασίλης Πολύζος, Portugal Place

Portugal Place

αγαπητοί εν Χριστώ

Θέκλα και Τιμόθεε

σήμερα ο ήλιος είναι μαύρα μπαλώματα

στο πεζοδρόμιο

έξω απ’ το νούμερο πέντε

το κενό της γάτας που ψόφησε

άρα διαγράφεται το κανελί χρώμα

μπροστά μου ένας ρημαγμένος Έλιοτ

κυρτός σαν το κουπί της βάρκας στο νερό

τρία βήματα πριν του ζητήσω αυτόγραφο

έκλασε αθέλητα

γύρισε και με κοίταξε με αμήχανο χαμόγελο

συγγνώμη είπε δεν σας πήρα είδηση

ακονισμένος άνεμος

σέρνεται στο πλακόστρωτο

εκείνες οι μέρες είχαν

περισσότερες βελανιδιές σε διάταξη πάρκου

μεγαλύτερη αναλογία φθινόπωρου

διαβάζαμε ημερολόγια θανάτου

ξαπλωμένοι στο κατάστρωμα

αγοράζαμε βιβλία μαγειρικής και ταξιδιωτικά

αγοράζαμε ενοχές πορνογραφίας στο περίπτερο

απέναντι από το Βασιλικό Κολέγιο

γνωρίζαμε την τέχνη του βαλσαμωτή

στο υπόγειο του Arundel Hotel

θα σερβίρουν απόψε ζαρκάδι τριών αστέρων

24 ουγκιές μερίδα

θα το ξενυχτήσουμε παρέα μ’ ένα νησί

ίσως Αίγινα ίσως Κύπρο

αργότερα θα ’ρθει κι ο ποιητής ενισχυμένος

με ομίχλη Ιρλανδίας και ταμπάσκο

the monk’s delight

ήδη μπορώ να φανταστώ

την απουσία μου

Πηγή: 12+1 μοναχικά ποιήματα

εκδ. Εριφύλη 2005

photo by βασ.: το κανελί χρώμα

Άγγελος Σικελιανός, Το πρωτοβρόχι

Το πρωτοβρόχι

Σκυμμένοι από το παραθύρι…

Kαι του προσώπου μας οι γύροι

η ίδια μας ήτανε ψυχή.

H συννεφιά, χλωμή σα θειάφι,

θάμπωνε αμπέλι και χωράφι·

ο αγέρας μέσ' από τα δέντρα

με κρύφια βούιζε ταραχή·

η χελιδόνα, με τα στήθη,

γοργή, στη χλόη μπρος-πίσω εχύθη·

κι άξαφνα βρόντησε, και λύθη

κρουνός, χορεύοντα η βροχή!

H σκόνη πήρ' ανάερο δρόμο…

K' εμείς, στων ρουθουνιών τον τρόμο,

στη χωματίλα τη βαριά

τα χείλα ανοίξαμε, σα βρύση

τα σπλάχνα νά μπει να ποτίσει

(όλη είχεν η βροχή ραντίσει

τη διψασμένη μας θωριά,

σαν την ελιά και σαν το φλόμο).

κι ο ένας στ' αλλουνού τον ώμο

ρωτάαμε: "T' είναι πόχει σκίσει

τον αέρα μύρο, όμοιο μελίσσι;

Aπ' τον πευκιά το κουκουνάρι,

ο βάρσαμος ή το θυμάρι,η

αφάνα ή η αλυγαριά;"

Kι άχνισα - τόσα ήταν τα μύρα -

άχνισα κ' έγινα όμοια λύρα,

που χάιδευ' η άσωτη πνοή…

Mου γιόμισ' ο ουρανίσκος γλύκα·

κι ως τη ματιά σου ξαναβρήκα,

όλο μου το αίμα ήταν βοή!…

K' έσκυψ' απάνω από τ' αμπέλι

που εσειόνταν σύφυλλο, το μέλι

και τ' άνθι ακέριο να του πιω

·- βαριά τσαμπιά και οι λογισμοί μου,

βάτοι βαθιοί οι ανασασμοί μου -

κι όπως ανάσαινα, απ' τα μύρα

δε μπόρεια να διαλέξω ποιο!

Mα όλα τα μάζεψα, τα πήρα,

και τά 'πια, ωσάν από τη μοίρα

λύπη απροσδόκητη ή χαρά.

Tά 'πια· κι ως σ' άγγιξα τη ζώνη,

το αίμα μου γίνηκεν αηδόνι,

κι ως τα πολύτρεχα νερά!…

Άγγελος Σικελιανός, Το πρωτοβρόχι

Λυρικός Βίος, Τόμος Β΄, Ίκαρος 1968

"του προσώπου μας οι γύροι" μια ζωγραφιά τού βασ.

Ali Ahmad Sa'id-Adonis: Δύο ποιήματα

Η αρχή της συνάντησης

Άντρας και γυναίκα

Συναντιούνται μέσα τους καλαμιά και στεναγμός

συναντιούνται όμβρος και σκόνη

―σωρός τα ερείπια πληθαίνουν γύρω

κι ανάβει η σβησμένη γλώσσα

Ποιος από μας είναι το επόμενο σύννεφο,

ποιος από μας είναι το τεφτέρι της λύπης; ―ρωτάω

όμως τα μάτια σου, μια περιπλάνηση,

το πρόσωπό σου, κωφό στις ερωτήσεις.

Όσο για μένα, είμαι πια το έσχατο της νύχτας, ερωτεύομαι

για ν’ αρχίσω πάλι

και λέω συναντήθηκαν

Άντρας και Γυναίκα

Άντρας και Γυναίκα...

Η αρχή της αλήθειας

Ένα καραβάνι φάνηκε κι έπειτα χάθηκε

Κι έσβησαν πίσω του τα σπίτια:

Ας παραδεχτούμε ότι εμείς πεθαίνουμε.

Σημ.: Ο Αλί Άχμαντ Σαΐντ Ασμπάρ είναι ο σημαντικότερος εν ζωή ποιητής

του αραβικού κόσμου

Η μετάφραση από τα αραβικά είναι της Ελένης Κονδύλη-Μπασούκου

από το βιβλίο «Άδωνης ― Οι αναλογίες και οι αρχές»
εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 2003

Η Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου είναι αραβολόγος καθηγήτρια

στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ποιήτρια Κασσιανή, ο Πέτρος Πελοποννήσιος και ο Μανώλης Χατζημάρκος

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Το ποίημα της Κασσιανής «Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις

περιπεσούσα γυνή», ως μουσικό έργο της βυζαντινής

μουσικής, μας παραδόθηκε από τον μεγάλο μελοποιό

του 18ου αιώνα τον Πέτρο Πελοποννήσιο

τον Λαμπαδάριο (θ. 1777).
Όπως έχει σωστά γραφτεί, «ο Πέτρος εφιλοτιμήθη

να συναγωνισθή την ποιητικήν τέχνην με την τέχνην

της μουσικής».

Το έργο θεωρείται κλασικό.
Δημοσιεύω σήμερα παραπάνω το μέλος αυτό

στην έξοχη σύντμηση και μεταγραφή του
από τον Μανώλη Χατζημάρκο,

τον μέγιστο των ψαλτάδων, κατά την άποψή μου,

από το βιβλίο του «Μελωδική Ανθοδέσμη».

The Poet Linton Kwesi Johnson

Linton Kwesi Johnson

Inglan Is a Bitch

Στην Αρετή που μπήκε πρώτη

w'en mi jus' come to Landan toun
mi use to work pan di andahgroun
but workin' pan di andahgroun
y'u don't get fi know your way aroun'

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch
dere's no runnin' whey fram it

mi get a lickle jab in a big 'otell
an' awftha a while, mi woz doin' quit well
dem staat mi aaf as a dish-washah
but w'en mi tek a stack, mi noh tun clack watchah!

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch
no baddah try fi hide fram it

w'en dem gi' you di lickle wage packit
fus dem rab it wid dem big taxi rackit
y'u haffi struggle fi mek en's mett
an' w'en y'u goh a y'u bed y'u jus' cant sleep

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch fi true
a noh lie mi a tell, a true

mi use to work dig ditch w'en it cowl no bitch
mi did strang like a mule, but, bwoy, mi did fool
den awftah a while mi ju' stap dhu ovahtime
den awftha a while mi jus' phu dung mi tool

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch
yu'a haffi know how fi suvvive in it

well mi dhu day wok an' mi dhu nite wok
mi dhu clean wok an' mi dhu dutty wok
dem seh dat black man is very lazy
but if y'u si how mi wok y'u woulda sey mi crazy

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch
y'u betta face up to it

dem have a lickle facktri up inna Brackly
inna disya facktri all dem dhu is pack crackry
fi di laas fifteen years dem get mi laybah
now awftah fifteen years mi fall out a fayvah

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch
dere's no runnin' whey fram it

mi know dme have work, work in abundant
yet still, dem mek mi redundant
now, at fifty-five mi gettin' quite ol'
yet still, dem sen' mi fi goh draw dole

Inglan is a bitch
dere's no escapin' it
Inglan is a bitch fi true
is whey wi a goh dhu 'bout it?

ξερός κήπος

hortus siccus

τούτη την άνοιξη
μας σώθηκαν κι οι κάμπιες
ραγιάδες, ραγιάδες