Βασίλης Πολύζος, ευκίνητοι διάδρομοι / ομπρελοθήκη

ευκίνητοι διάδρομοι

βρέχει τρεις μέρες τώρα

θα γυρίσουν οι λαμπαδηδρόμοι

με τις δάδες τους σβησμένες

κι όμως καθένας θ’ απαγγείλει

το νενίκηκα που αποστήθισε

στα παιδικά του χρόνια

κι έπειτα θα βγει

απó την πίσω πόρτα των καμαρινιών

σε μια νύχτα

μ’ όλους τους διακόπτες χαλασμένους

παρακαλώ αφήστε

τις ειρωνίες σας στην ομπρελοθήκη

η στολή αξίζει

περισσότερο από τον θεατρίνο

θα τη φορέσουν κι άλλοι

το πανί της δοκίμασε

πολλούς ανέμους στ’ ανοιχτά

πολλά σώματαπου σηκώσαμε πνιγμένα

απ’ το ποτάμι

κι ας μην ξεχνάμε

είπε ο Αιμίλιος

κάθε φορά που σφάζουν

ο γραφιάς ξύνει τα μολύβια του

Βασίλης Πολύζος

ευκίνητοι διάδρομοι

από το βιβλίο 12+1 μοναχικά ποιήματα

ΕΡΙΦΥΛΗ 2005

ομπρελοθήκη

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου

2012

Girl Riding a Solar Bicycle / μαδριγάλι

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
μαδριγάλι

I hate to see de evenin sun go down
cause my baby she done an lef dis town

Η μοίρα μου στο Huis ter Duin
ήταν η συνάδελφος
απ’το πανεπιστήμιο του Leiden.
Μου μίλησε για τη ρύθμιση της ενέργειας
στις Κάτω Χώρες
και για μια τουλίπα που βάφτισε η βασίλισσα
όταν επισκέφτηκε το Σπίτι στον Αμμόλοφο.
Έπειτα με κάποια συστολή
μου διηγήθηκε ένα ολλανδικό ανέκδοτο
για τον υπέργηρο πρύτανη
που πέρναγε ώρες στο παγκάκι του πάρκου
χαζεύοντας τα πόδια των κοριτσιών
καμωμένα από κρέμα σαντιγί
ή λείο βασάλτη.

― Τί κοιτάζετε, Χερ Προφέσορ;
― Κοιτάζω τις κοπέλες με τα σορτς
μα δε θυμάμαι για ποιό λόγο.

Her toothy smile. Sauerkraut.
Στην πόρτα μου λέει «καληνύχτα»
προσφέροντας το αριστερό της μάγουλο στον αέρα.

(Κυρία μου, είχα τις πιο ανεπίληπτες προθέσεις
ήθελα μόνο να γνωρίσω από κοντά
τις κάτω χώρες σας).
―Καληνύχτα.

Πάτερ ημών
είπα κατά μόνας
χτες ήμουνα
ένα κοπάδι λασπωμένα περιστέριa
χτες ήμουνα
ένας μαύρος Ιησούς απ’τη Ναμίμπια
χωρίς ένα ράντι στην τσέπη
χάρισα ένα βαρβάτο αλογάκι
από χαρτόνι αντιλόπης
σε μια καθολική καλόγρια
στην πλατεία του Αγίου Πέτρου
τα δάχτυλά μου άγγιξαν για μια στιγμή
τα δάχτυλά της.

―Αδελφή Τερέζα
ευωδιάζεις μοσχοκάρυδο και κανέλα
μη εισενέγκης με
είμαι ένας μαύρος Ιησούς απ’τη Ναμίμπια
προσευχήσου για μένα
γι’αυτό το ρίγος που σου χάρισα
για μια στιγμή
κάτω απ’τον πάναγνο αφαλό σου.

Ώρες παράλληλες με το νοτιά
ονειρεύτηκα μια κρεολή Σελήνη
κι ένα μπαλκόνι με τορνευτά κάγκελα
πάνω απ’τη θάλασσα
όπου ρεμβάζω
την ανεκλάλητη ευτυχία των ψαριών.

μαδριγάλι, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο Ηλιακό Ποδήλατο
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003


Girl Riding a Solar Bicycle
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2011

Η Κρισταμπέλ Ενώπιον Ερωτικών Ποιητών Θερμοκηπίου / La Femme at Moulin Rouge

.

.

Η Κρισταμπέλ Ενώπιον
Ερωτικών Ποιητών Θερμοκηπίου

η Κρισταμπέλ
ως στοματική θεραπαινίς
τελειωμένη?
spent?
done?
kaput?
χωρίς τη γλώσσα του σώματος?
χωρίς τους ρυθμούς μεταξύ ομφαλού και εφήβαιου?
με εκκρεμή ερωτήματα κλειτορίδος
πριν βγει ο ήλιος?

στο μισοσκόταδο?

και τί προς υμάς?

η Κρισταμπέλ σε πρωινή αφή ποδηλάτου
κυκλικής στύσεως
εγκλωβισμένη σε κάθετη πτήση στεναγμών
άχθος αγγέλων?

και τί προς υμάς?

η Κρισταμπέλ ως αιφνίδιος άνεμος στο τούνελ
στροβιλίζοντας αναιδή ποιήματα στην έξοδο
καρδερίνα
whistler
siffleuse αιδοίου αναθρώσκοντος?

και τί προς υμάς?

η Κρισταμπέλ doggie style?
η Κρισταμπέλ up against the wall?
η Κρισταμπέλ ως ανέφικτη πάρδαλις
στις λινάτσες της αποθήκης?

.

και τί προς υμάς?

Η Κρισταμπέλ Ενώπιον
Ερωτικών Ποιητών Θερμοκηπίου
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου © 2010

.

La Femme at Moulin Rouge,

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2008

Βασίλης Πολύζος, διστακτικό πρωινό / The Lady & the Unicorn

.

.

.............διστακτικό πρωινό

ο Αιμίλιος κάθισε στο τραπέζι παρέα με δυο κέρινα
ομοιώματα απ’ το Μουσείο της Madame T. φροντίζοντας
να μην κρεμάσουν τις φάτσες τους κοντά στο τζάκι

- λυπάμαι, είπε, δεν έκανα καμιά ετοιμασία, έχω μόνο
μια χαρτοσακούλα χάικου κι αυτά μπαγιάτικα, μπορώ
να σας βγάλω και λίγο φεγγάρι απ’ το ψυγείο, φοβάμαι
πως ίσως θα ’χει λήξει

σωπαίναμε
ένα σαλιγκάρι
μετρούσε με ανεξάντλητο σάλιο
το τζάμι

- τις Κυριακές, είπε, βρέχει αδιάκοπα στον αντικρινό
περιστεριώνα κι όταν σχολάει ο θυρωρός χτίζει
πίσω του την εξώπορτα

ένα γυμνό κορίτσι
διέσχισε τον κήπο αστραπιαία
καβάλα σε ηλιακό ποδήλατο

- γελάω, είπε, στρίβοντας σε τσιγαρόχαρτο ψιλοκομμένη,
μυρωδάτη ρίμα, με τις αγιάτρευτες πληγές των ποιητών,
η τραγωδία τους είναι μίμηση - κι όχι σπουδαία

Βασίλης Πολύζος, διστακτικό πρωινό
από το Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

The Lady & the Unicorn
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Arundel Hotel / Inviting my hands to her shadows

.
.................Arundel Hotel
.
Δωμάτιο 207. Με θέα στον πρωινό Μάη.
Τίποτε πιο φωτεινό.
Η Εβελίνα ξέχασε τα μεταξωτά γοβάκια της στη ρεσεψιόν.
Ένδειξη αθωότητας;
.
Η δρύινη σκάλα τρίζει φρέσκο κερί.
Ανεβαίνουμε.
Τα σύννεφα μόλις που αγγίζουν τις φτέρνες μας.
―Ποιος χρειάζεται ρούχα στον Παράδεισο; ρωτάει η Εβελίνα.
Το φουστάνι της φτερουγίζει στην κουπαστή.
Στο κεφαλόσκαλο
δυο ντροπαλά αγάλματα κλείνουν τα μάτια τους:
ο Δάντης και η Βεατρίκη.
―Ούτε φύλλο συκής; μουρμουρίζουν.
.
―Μια στιγμούλα, τελειώνω, κοκκινίζει η καμαριέρα.
Άβγαλτη κοπέλα του Βορρά.
Χαρίζει ένα γιασεμί στο μαξιλάρι
Βάζει μια τελευταία πινελιά στο κρεβάτι.
Καρφιτσώνει στον καθρέφτη ένα τραγούδι:
The Bonnie Lass and the Tinker.
.
Η Εβελίνα στέκεται στ’ ανοιχτό παράθυρο.
Προσκαλεί τα χέρια μου στις σκιές της.
Ο αγέρας ανεβάζει τις κουρτίνες στους ώμους μας.
Το ποτάμι φουσκώνει ως το στηθαίο
παίρνει μαζί του την κάμαρα.
.
Η Εβελίνα κάθεται στο χείλος του κρεβατιού.
Βγάζει ένα ένα τα τριαντάφυλλα απ’ τα μαλλιά της.
―Θα ματώσει τ’ ανθογυάλι; με ρωτάει.
.
Η Εβελίνα ερωτεύεται στο φως της μέρας.
Κοιτάζοντας τη ροζέτα να χορεύει στο ταβάνι.
―Τρελαίνομαι στο φως της μέρας, ψιθυρίζει.
.
Arundel Hotel, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND (ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)
.
Inviting my hands to her shadows,
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2009

εις την ξένην / Η Μεγάλη Ρόδα κι η Γυμνή Μοδίστρα

.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΞΕΝΗΝ
του Βασίλη Πολύζου
.

η μέρα ζυγίστηκε και βρέθηκε ελλιπής
.
στο μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου
μελετήσαμε τη διαδρομή της ενδυμασίας
ανά τους αιώνες
από χλαμύδος έως string
πάνω στα ίδια ανδρείκελα
τα γυμνά χωρίς ένδειξη φύλου
.
μόνη πηγή επιθυμιών
στην τελευταία βιτρίνα
η γυμνή μοδίστρα καθισμένη κατάχαμα
με τα σκέλη ανοιχτά μέχρι το εφήβαιο
με πέντε καρφίτσες στο στόμα
ιδρώνοντας μεταξύ πτυχώσεων
μας κράτησε επ’ ολίγον ζωντανούς
.
στο δρόμο της επιστροφής
έσβηναν ένα ένα τα ακορντεόν
ενώ η μεγάλη ρόδα μας καλούσε
ν’ αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων

.

Βασίλης Πολύζος , εις την ξένην
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
© Βασίλης Πολύζος 2002-2003
.
Η Μεγάλη Ρόδα και η Γυμνή Μοδίστρα
ένα εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2008

Βασίλης Πολύζος, αφίσες στον τοίχο / exposure

αφίσες στον τοίχο

πόσο μας έλειψε ο θαυματοποιός
ή θα ’λεγα ο αλχημιστής
που έτρεπε τα ετερώνυμα σε ομώνυμα
που έτρεπε το αίμα σε νερό
και αντιστρόφως

πόσο μας έλειψε η φίλη
που ’φυγε business class για Λισαβόνα
χωρίς εσώρουχα
κρύβοντας στο φουστάνι της
μια αίσθηση καλλιγραφίας

εκείνοι πήγαιναν μπροστά
κι όλο ξεμάκραιναν κι αραίωναν
έβγαλαν κόκκο
ενώθηκαν με την απέραντη έρημο

έμεινα εδώ
προσάρμοσα στο σώμα μου το χρόνο
έκοψα το δωμάτιο στα μέτρα μου
εγώ και ο σωσίας μου
ο αναμορφωτής της όπερας
ο δαίμων του μπελκάντο

ας είχαμε τουλάχιστον
λίγο μπαρόκ
ή λίγο ροκ
έστω έναν λογαριασμό χωρίς τον ξενοδόχο
έστω μια βρύση-σταγονόμετρο
για διψασμένους ερωδιούς

δυστυχώς
μας πρόδωσαν οι σύνδεσμοι
και οι προθέσεις
κι οι τελικές προτάσεις τους

Βασίλης Πολύζος, αφίσες στον τοίχο

από το βιβλίο 12+1 μοναχικά ποιήματα (ΕΡΙΦΥΛΗ 2005)

exposure, an image by Vassilis Polyzos 2009

Βασίλης Πολύζος, tarot des fleurs

.

tarot des fleurs
.

Στο απόδειπνο ο νοτιάς ξεκρέμασε
το τελευταίο φως απ’ τα παράθυρα
έμεινε μόνο το πορφυρό των χειλιών
το κιαροσκούρο του εφήβαιου στον καθρέφτη.

.

Στο νυφικό κρεβάτι η Αντονιέτα
ηδονική πορσελάνη πάνω σε γαλαζοπράσινο νερό
ξεριζώνει μία μία τις γλώσσες των κεριών
μ’ αγαπά δε μ’ αγαπά
μαντεύει γύρωτης παράξενα λουλούδια
ποσειδωνία
βαλισνέρια
ζοστέρα
βόλφια
σπειρογύρα
ουτρικουλάρια.

.

Αντονιέτα, fille de joie, χαρά μου
―τα μάτια της δυο μολυβιές σκοτάδι
το στόμα της μια κοντυλιά κιννάβαρι―
χάθηκα στο μικρό τρίγωνο της νύχτας σου.

.

tarot des fleurs, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από τη συλλογή DIZZILAND (Εκδόσεις ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)

.

TAROT DES FLEURS, an image by Vassilis Polyzos, 2009

trampolino ιθυφαλλικόν / The Blue Position

.

.

trampolino

ιθυφαλλικόν


Βασίλη /

.

Βασίλιεβιτς /

.

καρδούλα μου /

.

-λαχανιάζει

στ’ αυτί μου

η Κόμισσα Καρένινα-

Βασίλη /

Βασίλιεβιτς /

καρδούλα μου /

δε μου ’τυχε /

άλλη /

φορά /

εδώ /

στ’ Απέννινα /

trampolino ιθυφαλλικόν, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από τη συλλογή DIZZILAND, εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

Trampolino: The Blue Position

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Βασίλης Πολύζος, ένα ποίημα για την Angela Carter

Ένα χέρι τεντωμένο στο γιατί

.....................................στηνAngela Carter
.....................................in memoriam

ας μην τα ρίχνουμε όλα στο φεγγάρι

κάποτε φυσάει άνεμος των τρελών
αποβροχάρης (ως ελέχθη)
και τότε ανοίγουν οι πυλώνες
στις παλαιές ξυλογραφίες
κι οι άγγελοι στις τέσσερεις γωνιές
σαλπίζουν ανεπιστρεπτί
το σιωπητήριο του φωτός

σ’ αυτό το δρόμο
το χαρτί είναι ψυχρό σα χιόνι
ξεχασμένο στη σιωπή του
μάταια προσπαθούμε να διαβάσουμε
τα κλειστά παντζούρια
τις ταμπέλες των μαγαζιών
με τα μισά τους γράμματα σβησμένα
τα προσωπεία στους τοίχους
άδεια από γέλιο ΄
ένα χέρι τεντωμένο στο γιατί

κάπου ακούγεται ένα βιολί
σκεπασμένο μ’ αγριόχορτα

θα περάσει λοιπόν ο ζητιάνος
που φόραγε γυαλιά συρμάτινα
κρατώντας ένα βιβλίο
με αποφόρια ποιημάτων

Βασίλης Πολύζος, Ένα χέρι τεντωμένο στο γιατί
ή Capitis Diminutio Maxima
από τη συλλογή προς ρωμαίους
© Βασίλης Πολύζος 2002-2003

κάποτε φυσάει άνεμος των τρελών
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου,2006

A Study in Scarlet, Μελπομένη εν πλω: του Βασίλη Πολύζου

Μελπομένη εν πλω
του Βασίλη Πολύζου

Η Μελπομένη μ’ ανοιχτά παράθυρα
ταξιδεύει στο Αρχιπέλαγος του Έρωτα
μετάρσια στο χαμηλό ντιβάνι
με το ’να χέρι στο εφήβαιο
και τ’ άλλο ν’ ακουμπά ελαφρά στο πάτωμα.

Στο απάνω χείλι της κυρτώνουν ιδρωμένοι ψίθυροι
στο στήθος της φουσκώνει ο ρυθμός της θάλασσας
ο λογισμός της τρέχει
μια μαΐστρο
μια σιρόκο
μια γρεγολεβάντε
τα μαλλιά της ευωδιάζουν δαφνόλαδο
κρέμασε αποβραδίς στο εικονοστάσι το φουστάνι της
να σκεπάσει τη μουρμούρα των Αγίων.

Στην προκυμαία έχουν σβήσει όλα τα φώτα
ακόμα κι η ασετυλίνη του στραγαλατζή.
Οι δρόμοι αποτραβήχτηκαν
αφήνοντας τα σπίτια ξέμπαρκα.

Ένα σκιουράκι με μάτια ρουμπινιά
σκαρφαλώνει στην ανάσα της.

Βασίλης Πολύζος, Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια
εκδ. Εριφύλη 1999

a Study in Scarlet, an image by Vassilis Polyzos 2007
not in the manner of Arthur Conan Doyle
mais à la maniere de François Boucher

Λύδιος Άνεμος Ηδονικός

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΖΩΣΙΜΑ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (απόσπασμα)
…………………………………………………………………..
Και ιδού, μεσούσης ημέρας, αληθώς σοι λέγω, αμήν, αμήν,

[φύσηξε ξάφνου λύδιος άνεμος ηδονικός

ριπίζοντας τραγούδια ανόσια και βαριά αρώματα

και στεναγμούς βαρύαυλου και σαμβύκης

κι ανατριχιάσαν σύγκορμα οι αγγέλοι

πίσω απ’ τις λόχμες των ψηφιδωτών

κι άνοιξαν στις ουρές των παγωνιών κόκκινα αστέρια]

επάρας ο Ιωάννης τους οφθαλμούς αυτού κατέναντι είδε και ιδού,

γυνή αχίτων –ως η θυγάτηρ Φαραώ κατέβη λούσασθαι επί τον

ποταμόν- και φέγγος ην επ’ αυτής ηδύπνοον από ξανθής χαίτης έως

δακτύλων των ποδών αυτής· ότι νιφετός ανθέων επί της κεφαλής

αυτής και οι μαστοί αυτής μήλα εύοσμα και οι μηροί αυτής ωσεί

θωπεία κρίνων σχιζομένων γλυκεί ζεφύρω.

Και εξεθαμβήθη ο Ιωάννης και ουκ ηδύνατο αποστρέψαι το πρόσωπον

αυτού, η δε γλώσσα αυτού εκολλήθη τω λάρυγγι αυτού. Και διελογί-

ζετο προς εαυτόν: «Τι το ορώμενον; Ουκ έστιν αύτη η φιλέραστος

ορχηστρίς τούνομα Ηλιοδώρα και παρ’ Έλλησι Σατύρη και

Καλλίστιον, ης την σαγήνην φεύγων, ως άλλος Ιωσήφ τας ηδονάς

της Αιγυπτίας, έδραμον νύκτωρ εκ του Παλατίου της Κωνσταντίνου

Πόλεως από ετών τριάκοντα αναβάς εις το Όρος τούτο το Θεοβά-

διστον; Και ιδού νυν αύτη ενώπιόν μου η θυγάτηρ Ιεζάβελ και

Ηρωδιάδος και Δαλιδάς. Και ημέρα μία ου παρήλθεν επ’ αυτής· ότι

το πρόσωπον αυτής ως γλυκασμός των αγγέλων· και τα χείλη

αυτής αβρότερα κάλυκος ρόδου· και αι λαγόνες αυτής επιθυμία

βασιλέων. Άρα ουν εγώ εις μάτην παρέδωκα την θέλησίν μου εις

μάστιγας; Ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου; Ουκ έστιν ειρήνη εν τοις

οστέοις μου; Σώσον με, Κύριε, ότι εισήλθοσαν ύδατα έως ψυχής μου».

[στου Henry’s φάνηκαν κόκκινα αστέρια

στα τοξωτά παράθυρα

μέσα από τις κουρτίνες του καπνού

κι ήταν χωρίς αμφιβολία τα μάτια των θαμώνων

την ώρα που περνούσε η Μις Σούπερ Μπλουτζίν

the most καλλίπυγος in the styling business

Αφροδίτη με ψηλα τακούνια

τοπ κρουαζέ σφιχτό από διάφανο μετάξι

γυαλιά Swarovski με χρυσές ανταύγειες

επί πώλου mustang καθημένη

τραβώντας προς τη Γέφυρα των Στεναγμών

για την αναγγελθείσα φωτογράφηση in the nude

ανάμεσα στο πλήθος το αδηφάγο που κρατούσε

τις βιντεοκάμερες σε πλήρη στύση.]

Αλλ’ η δέησις του Οσίου ουκ εισηκούσθη. Και η ηδύγελως

Ηλιοδώρα, κιχλίζουσα και τους χρυσούς πλοκάμους χερσί λικμίζουσα,

έρραινε μύρα Κύπριδος επί την διάνοιαν του Μελωδού. Και ορχου-

μένη εμιμείτο μέλισσαν μυζώσαν νέκταρ ανθέων και Αντιόπην εν

περιπτύξει Σατύρου και Λήδαν επιβαίνουσαν κύκνου και φορβάδα

υφ’ ίππον αναβάτην. Και δακτύλοις απτομένη εκιθάριζε τας αισθήσεις

του ευσεβούς ασκητού από υπάτης έως νήτης. Και ανήγαγε την επι-

θυμίαν αυτού έως άκρου του στόματος· ότι ελύθη η καρδία αυτού,

αι δε φρένες αυτού ετάκησαν ωσεί κηρός από προσώπου πυρός.
………………………………………………………………………

Βασίλης Πολύζος, Διήγησις Ζωσιμά Ιερομονάχου

Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια, Εριφύλη 1999

Ηλιοδώρα Ουρανία, Ηλιοδώρα Πάνδημος
Δυο ζωγραφιές του Βασίλη Πολύζου, 2005

μπλε τεχνοτροπία στο άμστερνταμ

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

του Βασίλη Πολύζου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του ΄Αμστερνταμ

στο παράθυρο

μια κοπέλα σε μπλε τεχνοτροπία

διαβάζει ποίηση πιγκουίνου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο
μια καλόγρια σε τεχνοτροπία πιγκουίνου

διαβάζει μπλε ποίηση

επάνω μου περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο ένας πιγκουίνος

σε τεχνοτροπία ποίησης

διαβάζει μια μπλε κοπέλα

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

© 2003 Βασίλης Πολύζος

μπλε κοπέλα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway / Democracy must go / Creole Moon Coming Soon!

The Soul of Spain

In the rain in the rain in the rain in the rain in Spain.

Does it rain in Spain?

Oh yes my dear on the contrary and there are no bull fights.

The dancers dance in long white pants

It isn't right to yence your aunts

Come Uncle, let's go home.

Home is where the heart is, home is where the fart is.

Come let us fart in the home.

There is no art in a fart.

Still a fart may not be artless.

Let us fart an artless fart in the home.

Democracy.

Democracy.

Bill says democracy must go.

Go democracy.

Go

Go

Go

Bill's father would never knowingly sit down at table with a Democrat.

Now Bill says democracy must go.

Go on democracy.

Democracy is the shit.

Relativity is the shit.

Dictators are the shit.

Menken is the shit.

Waldo Frank is the shit.

The Broom is the shit.

Dada is the shit.

Dempsey is the shit.

This is not a complete list.

They say Ezra is the shit.

But Ezra is nice.

Come let us build a monument to Ezra.

Good a very nice monument.

You did that nicely

Can you do another?

Let me try and do one.

Let us all try and do one.

Let the little girl over there on the corner try and do one.

Come on little girl.

Do one for Ezra.

Good.

You have all been successful children.

Now let us clean the mess up.

The Dial does a monument to Proust.

We have done a monument to Ezra.

A monument is a monument.

After all it is the spirit of the thing that counts.

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway
Κρεολή Σελήνη, νέα ποιήματα του Βασίλη Πολύζου, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2010

William Shakespeare: The Weeping Brook / Ophelia's Tomb

The Weeping Brook

There is a willow grows aslant the brook

That shows his hoar leaves in the glassy stream;

Therewith fantastic garlands did she make

Of cornflowers, nettles, daisies, and long purples

That liberal shepherds give a grosser name,
But our cold maids do dead men’s fingers call them.

There, on the pendent boughs her coronet weeds

Clamb’ring to hang, an envious sliver broke;

When down het weedy trophies and herself

Fell in the weeping brook. Her clothes spread wide

And, mermaid-like, awhile they bore her up;

Which time she chanted snatches of old lauds,
As one incapable of her own distress,
Or like a creature native and indued

Unto that element; but long it could not be

Till that her garments, heavy with their drink,
Pull’d the poor wretch from her melodious lay

To muddy death.

Hamlet, Act 4, Scene 7, 167-184
Orhelia's Tomb, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Vassilis Polyzos, Woozy Sun

Woozy Sun

at least for the next hour
we’ll entertain great hopes
that our expatriate brother
will return to the fatherland
rich in static electricity

one of the co-crucified will speak for him
pointing to the sunken trees
to the hairy roots that move sluggishly under water
like nets

we are confident he will not fear
the deceitful beacons and the shoals
except for those
he carried within himself through the terminal phase
id est
unknown words growing in shadowy places
beyond the scale A to Z
whistlings of nostalgic trains
distorted poems in concave mirrors
that is
nothing that can’t be cured
by burning incense to St Logic

yet…

« ήλιος με δόντια», “Woozy Sun”, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
translated into English by the author © Βασίλης Πολύζος 2002

Woozy Sun, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ , 7 ΧΑϊΚΟΥ

Πυγολαμπίδες

το νυχτικό κεντάνε

του Ιουνίου.
*

Ήταν ή όχι

σπουργίτι στο κλωνάρι

που κουνήθηκε;

*

Αγκάθια ξερά

ζητιανεύουν τ’ ανέμου

τ’ άπιαστο χάδι.

*
Μ’ αχνά φεγγάρια

και λυγμούς κορυδαλλών

φθινοπώριασε.
*
Αν σε πω ψυχή

πεταλούδα που φεύγεις

τρέμω το τίνος.

*

Ξέρεις τα λόγια

που με σκοτώνουν πάντα

κι όλο τ’ αγγίζεις.

*

Μικρό τσακάλι

το ρύγχος του βυθίζει

μες στο φεγγάρι.

Από το βιβλίο του Ηλία Κεφάλα
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ ΧΙΟΝΙΟΥ
134 χαϊκού
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2005

νεράιδα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Στης άπλας λιμνοθάλασσας το φως / in memoriam

O Μπαταριάς
του Μιλτιάδη Μαλακάση

Στη μνήμη του Αριστείδη Μόσχου
που συνόδεψε αυτοσχεδιάζοντας με το σαντούρι του
την απαγγελία του ποιήματος από τον Θεόφιλο
εκείνη την εξομολογητική βραδιά
στο Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής
Βασίλης Πολύζος

Ένα Σάββατο βράδυ,
Μια Κυριακή πρωί...

Ο Μπουκουβάλας ο μικρός κι ο Κλης του Τσαγκαράκη
Κι ο Νίκος του Βρανά,
Σάββατο βράδυ, κάποτε, το ρίχναν στο μεράκι,
Στου Βλάχου κουτσοπίνοντας κρυφά.

Κι ως ήσανε αρχοντόπουλα κι οι τρεις, στο κέφι απάνω,
Στέλναν για τα βιολιά,
Και μες σε λίγο βλέπανε τον Κατσαρό τον Πάνο,
Και πίσω το Θανάση Μπαταριά.

Κι αμέσως με το βιολιτζή και με το λαουτέρη,
Και μ έναν πιφιρτζή,
Για το βιλούχι κίναγαν του Κώστα Καλιαντέρη,
Που σίγουρα τον εύρισκαν εκεί.

Κι ο Κώστας, λαγοκοίμητος, πάντα με την ποδιά του,
Τους δέχονταν ορθός,
Και το τραπέζι ετοίμαζε προς τα αρμυρίκια κάτου,
Στης άπλας λιμνοθάλασσας το φως.

Κι ως να στρωθή και να σιαχτή, και να συγκαιριστούνε
Τα 'ργανα, σιγαλά
Τα λιανοτράγουδα άρχιζαν, τα γιαρεδάκια, οπού ναι
Καθώς τα προσανάμματα στη στιά.

Μα στο τραπέζι ως κάθουνταν, κι άνοιγεν η φωνή σου,
Μεγάλε Μπαταριά!
Στο τρίτο κρασοπότηρο, πουλιά του Παραδείσου
Ξυπνούσανε κι αηδόνια στα κλαδιά.

Και λίγο λίγο ως γύριζες μες στο τραγούδι, ω θάμα!
Παλληκαριές, καϋμούς,
Τ αρματολίκι ανέβαζες και την αγάπη αντάμα,
Στ αστέρια, στο φεγγάρι, στους Θεούς.

Κ' εκείθε, που δεν έφτανε κανένας, κ η ανάσα
Πιάνονταν ως κι αυτή,
Κ' εκείθε αλέγρα, παίζοντας, σκαλί σκαλί τα μπάσα,
Κατέβαινε η γαλιάντρα σου η φωνή.

Κι όπως ετύχαινε συχνά, σε τέτοια γλέντια να ναι
Καλοκαιριού χαρά,
Και ο κόσμος έξω, τα νερά και οι κάμποι να ευωδάνε
Κι όλα μαζύ να σπρώχνουν δυνατά,

Και την πιο λίγο ανάθαρρη, παρέκει να πατήσει,
Ν ακούσει και να δει, -
Δεν έμενε εικοσόχρονη που να μην ξεπορτίσει,
Και χήρα νια στο δρόμο να μη βγει.

………………………………………………….............
.
Ο Μπαταριάς, ένα ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση

Ποιητές στο ηλιοβασίλεμα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2009

Μαρία Τρανού, Δύο Ποιήματα / Γυναίκα σε Μπλε Κρύσταλλο

ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΗ

Κάτι περνάει γρήγορα

από άσπρες κουρτίνες, γυαλιστερές.

Ο πολυέλεος είναι σαν ανοιχτήρι,

Στριφογυριστά κρύσταλλα

Φτιάχνουν ένα σπιράλ:

Τρυπάει το σπίτι.

Στον κήπο μεγαλώνει ένα δέντρο τιμωρός.

Δύο είσοδοι

Για να μπαινοβγαίνουν

Όλοι οι αόρατοι.

Ανάμεσα καμαρώνουν δυο μάσκες

Από τη Βενετία.

Πάντα λέγανε γι’ αυτές τις μάσκες

Ότι φέρνουν θάνατο.

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΔΕΣΗ

Αφαιρείς τα μάτια

από τις γνωστές εσοχές.

Είναι κάτι που επαναλαμβάνεται

κάθε μέρα

χωρις διάκριση

σε γνωστούς και αγνώστους.

Πάντα έγχρωμα.

Όταν ο ειδικός ρωτάει

Για τους φόβους σου

Λες «η αρτιμέλεια»

Ξανασκέφτεσαι

Μήπως κρατάει πολύ

Αυτό το προπατορικό αμάρτημα.

Από το βιβλίο της Μαρίας Τρανού

«Η Εργασία αυτή είναι δυνατή χωρίς σύνδεση»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Μανδραγόρας 2008

Γυναίκα σε Mπλε Kρύσταλλο
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Βασίλης Πολύζος: εικόνες καπνοπωλείου

εικόνες καπνοπωλείου

prego

μαζέψτε από τις ράγες
αυτά τα σκοτωμένα περιστέρια

κάποτε εδώ τα βαγονέτα
κουβαλούσαν σακιά τσιμέντο

κουβαλούσαν σακιά αλεύρι

κουβαλούσαν αλεσμένα κόκαλα φίλων

και τις Κυριακές κουβαλούσαν ορατόρια
moratoria

όμως αυτά είναι ιστορίες
του περασμένου αιώνος

beware of the iceman

beware of the virusman

ας μιλήσουμε λοιπόν τώρα

για τον άδειο δρόμο των ενυπνίων μας

ανάμεσα στα τυφλά γοτθικά κτίρια

τα συγκλίνοντα έως εβδόμου ουρανού

όπου ραδιουργούν οι μοχθηροί executives των πολυεθνικών

do not resist temptation

do not resist fumigation

keep off the grass

ας μιλήσουμε για το καπνοπωλείο

the tobacconist’s

αγγλικού κοινωνικού μυθιστορήματος

όπου η Φράνσις έχασε την αζήτητη παρθενιά της

όμως παρακαλώ μην ομιλείτε

κατά την ώρα της παράπλευρης παιδοκτονίας

ας ακούσουμε αυτό το μπιπ το ασταθές

κι ύστερα αυτόν το συριγμο

μιας ηλεκτρονικής ευθείας θανάτου

ad infinitum

εικόνες καπνοπωλείου

ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου από τη συλλογή

«μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα»

εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ (Μάρτιος 2008)

beware of the icemen, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005