summertime blues / butterfly's death dance

Βασίλης Πολύζος
summertime blues

δεν υπάρχει έλεος στον ύπνο του αθώου παιδιού
γύρω στο πρόσωπό του βουίζουν οι σφήκες
που σήκωσε ο ζεστός αέρας
κι η μυρωδιά του σάπιου νερού
εξάλλου για ποια αιώρα να μιλήσουμε
η πόλη κρέμεται στο κενό
μ’ ένα χοντρό σκοινί δεμένο στο λαιμό της
εις μάτην δε ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης
άνοιξε βεντάλιες τα βαλσαμωμένα χελιδόνια
για ν’ αλαφρώνουν τα όνειρά μας
στη λάβρα του καλοκαιριού

summertime blues
ένα ποίημα
από το βιβλίο Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια
εκδ. Εριφύλη 1999

butterfly’s death dance
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

DIZZILAND, ω αφελέστατε / επιτύμβιο

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
ω αφελέστατε

Τω καιρώ εκείνω ο Γενάρης άφηνε κάθε πρωί στην πόρτα μας
ένα καλάθι ζουμερά κούμαρα κι ύστερα ερχόταν στο παράθυρο,
έτριβε με το γούνινο μανίκι του το τζάμι και μας κοίταζε
χαμογελώντας, ενίοτε έκοβε απ’ το ασημένιο ακροκέραμο
του έλατου ένα κρούσταλλο και το ρουφούσε με αγαλλίαση.

Στη στρωμένη σάλα είχαμε σύναξη τα παιδιά, διασκεδάζαμε
φτύνοντας πάνω στο καπάκι της σόμπας, το σάλιο έτρεχε
πέρα δώθε τσιτσιρίζοντας στο πυρωμένο μαντέμι, ώσπου να
ξεψυχήσει γράφοντας μια σύντομη αμοιβάδα.

Τι ανοησίες είναι αυτές, μας μάλωνε από το ανατολικό ντιβάνι,
λύνοντας τα κοτσιδάκια της, με το φουστάνι ανεβασμένο
ανέμελα ως το μυχό των μηρών, η όμορφη ξαδέρφη μας,
η Ερωτηίς, γεννημένη 6 του Οκτώβρη (Ερωτηίδος μάρτυρος),
στα δεκαπέντε της εσωτερική στις ουρσουλίνες, ποιος πίστευε
πως θα τη χάναμε μέσα σε τρία χρόνια χτυπημένη απ’ τον
καρκίνο.

Εν πάση περιπτώσει, την περασμένη εβδομάδα έφυγε πλήρης
ημερών και ο παππούς, δυστυχώς ξεχάσαμε στην τσέπη
του γιλέκου του το κουρδιστό ρολόι με τη χρυσή καδένα,
το πήρε, είπαμε, μαζί στον τάφο του ο γερο-τσιγγούνης και
τώρα θα περνάει τις ώρες του τυλίγοντας το χρόνο γύρω του
άχρηστο αραχνοπάνι.

Τα φτερά, συμπέρανε ο Αιμίλιος, είναι ανώφελα σε κενό αέρος.

ω αφελέστατε, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο DIZZILAND, εκδ. Εριφύλη 2001

επιτύμβιο, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2005

Εκ Διζιλάνδης

-------------

ΕΚΤΑΚΤΟ!

Τα τέλη δεν έχουν τέλος
είπε ο Αιμίλιος
-------------

Ο άνθρωπος από τη Διζιλανδη
ένα ντοκιμαντέρ του Μηνά Ταταλίδη
για τον Βασίλη Πολύζο
φιλίας ένεκεν

www.youtube.com/watch?v=VReX7mHFv4c

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
(με τη σειρά του έργου)

Βασίλης Πολύζος – διαβάζει απόσπασμα από το ποίημα άμωμοι εν οδώ?
(DIZZILAND, ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)
Αγνή Στρουμπούλη - Βασίλης Πολύζος

(από συνέντευξη 27.4.2007 στη ραδιοφωνική εκπομπή της Αγνής Στρουμπούλη

Δρόμο παίρνει Δρόμο αφήνει, Ρ/Σ Φιλία, ΕΡΤ )
Αντώνης Ρουπακιώτης, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου (απόσπασμα)
Βασίλης Λαλιώτης, ομιλία στη Στοά του Βιβίου (απόσπασμα)
Κώστας Κρεμμύδας, από την ομιλία στο 29 Συμπόσιο Ποίησης
και απόσπασμα από το ποίημα zebra crossing (μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*
και άλλα αμφίδρομα, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008)
Βασίλης Πολύζος, απόσπασμα από το ποίημα αλλόκοτα όντα στο εκθετήριο

(DIZZILAND, ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)
Νίκος Δεληβοριάς, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου (απόσπασμα)
Θανάσης Κοσμίδης, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου) (απόσπασμα}
Βασίλης Πολύζος, απόσπασμα από το ποίημα έξοδος

(DIZZILAND, ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)
από την εκδήλωση Ποιητική Βραδιά Μανδραγόρα 12.11.2008
Μαρία Ροδοπούλου – διαβάζει το ποίημα Ρουέν

(Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)
Έλενα Κυρίτση, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου (απόσπασμα)
Βασίλης Πολύζος, απόσπασμα από το ποίημα Crail, Kingdom of Fife

(12+1 μοναχικά ποιήματα, ΕΡΙΦΥΛΗ 2005)
Βασίλης Χατζηϊακώβου, στη Στοά του Βιβλίου
απόσπασμα από το ποίημα Ηλιογραφήματα

(Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια, ΕΡΙΦΥΛΗ 1999)
Βασίλης Πολύζος, διαβάζει το ποίημα exposure

(12+1 μοναχικά ποιήματα, ΕΡΙΦΥΛΗ 2005)
Νίκη Ζορμπά, απόσπασμα από ομιλία στη Στοά του Βιβλίου
Βασίλης Πολύζος , διαβάζει το ποίημα Μελπομένη εν πλώ
(Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια, ΕΡΙΦΥΛΗ 1999)
Σταύρος Σταυρόπουλος, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου (απόσπασμα)
Βασίλης Πολύζος, διαβάζει απόσπασμα από το ποίημα flashback

(μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008)
Μηνάς Ταταλίδης, ομιλία στη Στοά του Βιβλίου (απόσπασμα)
Βασίλης Πολύζος, διαβάζει απόσπασμα από το ποίημα μαδριγάλι
(Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)
Μαρία Ροδοπούλου, διαβάζει το ποίημα Ματίλντα

(Μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008)

Σημείωση: Τα ποιήματα του Βασίλη Πολύζου που διαβάζει η Μαρία Ροδοπούλου
είναι από την εκπομπή της 60 λεπτά στην αρένα των λέξεων
(1.4.2009) στο διαδικτυακό ραδιόφωνο radio chimeres.gr

Oscar Wilde, The Harlot's House / Χορεύτρια

THE HARLOT’S HOUSE

We caught the tread of dancing feet, 
We loitered down the moonlit street, 
And stopped beneath the Harlot’s House.
Inside, above the din and fray, 
We heard the loud musicians play 
The “Treues Liebes,” of Strauss
Like strange mechanical grotesques, 
Making fantastic arabesques, 
The shadows raced across the blind.
We watched the ghostly dancers spin, 
To sound of horn and violin, 
Like black leaves wheeling in the wind.
Like wire-pulled Automatons, 
Slim silhouetted skeletons 
Went sidling through the slow quadrille,
Then took each other by the hand, 
And danced a stately saraband; 
Their laughter echoed thin and shrill.
Sometimes a clock-work puppet pressed 
A phantom lover to her breast, 
Sometimes they seemed to try and sing.
Sometimes a horrible Marionette 
Came out, and smoked its cigarette 
Upon the steps like a live thing.
Then turning to my love I said, 
“The dead are dancing with the dead, 
The dust is whirling with the dust.”
But she, she heard the violin, 
And left my side and entered in: 
Love passed into the House of Lust.
Then suddenly the tune went false, 
The dancers wearied of the waltz, 
The shadows ceased to wheel and whirl,
And down the long and silent street, 
The dawn with silver-sandalled feet, 
Crept like a frightened girl.

The Harlot's House
Oscar Wilde, Miscellaneous Poems (1881)

Χορεύτρια, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2011

Carmina Burana, O Fortuna / Luna Creola Imperatrix Mundi

O FORTUNA

O Fortuna
velut luna
statu variabilis,
semper crescis
aut decrescis;
vita detestabilis

nunc obdurat
et tunc curat
ludo mentis aciem,
egestatem,
potestatem
dissolvit ut glaciem.

Sors immanis
et inanis,
rota tu volubilis,
status malus,
vana salus
semper dissolubilis,

obumbrata
et velata
michi quoque niteris;
nunc per ludum
dorsum nudum
fero tui sceleris.

Sors salutis
et virtutis
michi nunc contraria,
est affectus
et defectus
semper in angaria.

Hac in hora
sine mora
corde pulsum tangite;
quod per sortem
sternit fortem,
mecum omnes plangite!

O Fortuna, το 17ο άσμα από τα Carmina Burana
(Στη σύνθεση του Carl Orff, χορωδιακό με τίτλο
Fortuna Imperatrix Mundi)

Luna Creola Imperatrix Mundi, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2007

Εις την Κρεολήν Σελήνην θα επανέλθωμεν. Εν τω μεταξύ...a transmutation of Paul Sezanne by Vassilis Polyzos

α, κύριε, κύριε μαλακάση

ποιος τελευταίος θα γελάσει

Η Κρεολή Σελήνη στη Στοά του Βιβλίου