Βασίλης Πολύζος / Translating T. S. Eliot: Journey of the Magi

Το Ταξίδι των Μάγων

«Μας βρήκε κρύο τσουχτερό
Στην πιο τραχιά περίοδο της χρονιάς
Για ένα ταξίδι και ταξίδι τόσο μακρινό:
Δρόμοι που βούλιαζαν, καιρός ξυράφι
Μέσα στο καταχείμωνο.»
Γδαρμένες οι καμήλες, με πληγές στα πόδια, χολιασμένες
Να κείτονται απάνου στο μισολιωμένο χιόνι.
Ήταν ώρες που νοσταλγούσαμε
Τα θερινά παλάτια στις πλαγιές, τα λιακωτά,
Τις μεταξένιες κόρες να κερνάν σερμπέτια.
Κι ύστερα οι καμηλιέρηδες με βλαστημιές και μούρμουρο
Να παίρνουν δρόμο, να ζητάν πιοτί, γυναίκες,
Τις νύχτες οι φωτιές να σβήνουν, να μην έχουμε κατάλυμα
Κι οι πόλεις εχθρικές κι οι κωμοπόλεις μίζερες
Και τα χωριά μες στη βρομιά και την ακρίβεια:
Μας βρήκαν μέρες δύσκολες.
Και τελικά κρίναμε πιο σωστό να ταξιδεύουμε τη νύχτα,
Με λίγον ύπνο στ’ αρπαχτά,
Όπου ακούγαμε φωνές να τραγουδάν στ’ αυτιά μας
Πως όλα αυτά ήταν μια αποκοτιά.

Κι ύστερα ξημερώματα φτάσαμε σε μια ήμερη κοιλάδα,
Υγρή, κάτω απ’ τη ζώνη του χιονιού, που μοσχοβόλαε χλωρασιά,
Μ’ ένα μικρό ποτάμι και μ’ έναν νερόμυλο που χτύπαε στο σκοτάδι
Και τρία δέντρα, χαμηλά στον ουρανό.
Κι ένα άσπρο γέρικο άλογο έφυγε καλπάζοντας μες στο λιβάδι.
Κι από κει φτάσαμε σε μια ταβέρνα μ’ αμπελόφυλλα στο ανώφλι,
Στην ανοιχτή της πόρτα έξι χέρια παίζαν αργυρά νομίσματα στα ζάρια,
Και κάτι πόδια κλώτσαγαν τα άδεια ασκιά κρασιού
Μα δεν υπήρχε είδηση και πήραμε ξανά το δρόμο
Και πέφτοντας το σούρουπο, την τελευταία στιγμή
Βρήκαμε αυτό το μέρος· κι άξιζε, θαρρώ, τον κόπο μας.
Πάει πολύς καιρός που ’γινε αυτό, θυμάμαι,
Και πάλι αν ήταν θε να το ’κανα. Μα γράψε
Τούτο γράψε
Τούτο: τραβήξαμε όλο αυτό το δρόμο
Για Γέννα ή για Θάνατο; Σίγουρα ήταν Γέννα,
Το ’δαμε με τα μάτια μας, χωρίς αμφιβολία. Γέννα και θάνατο είχα ξαναδεί
Μα νόμιζα πως ήταν κάτι αλλιώτικο· ετούτη η Γέννα ήταν
Σκληρή κι ολόπικρη αγωνία για μας, σαν Θάνατος, ο θάνατός μας.
Γυρίσαμε στις χώρες μας, σε τούτα τα Βασίλεια,
Μα ησυχία πια δεν έχουμε εδώ, με την παλιά μας πίστη,
Μ’ έναν ξένο λαό με τους θεούς του σφιχταγκαλιασμένο.
Χαρά μου θα ’ταν ένας άλλος θάνατος.


T.S.Eliot, Journey of the Magi, 1927 (Ariel Poems)
Απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος, 2010

τοιχογραφία, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2005

 

Χανς Μάγκνους Έντσενσμπέργκερ, Αστυνομική Ταυτοποίηση / μεταφράζει και διαβάζει ο Βασίλης Πολύζος

HANS MAGNUS ENZENSBERGER

Erkennungsdienstliche Behandlung

(Αστυνομική Ταυτοποίηση)

VIDEO

Μεταφράζει

σκηνοθετεί

και διαβάζει

ο Βασίλης Πολύζος

εικόνα

η ανάκριση

μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου

2004

Βασίλης Πολύζος / Günter Eich, 2 ποιήματα

Günter Eich

Αδελφοί Γκριμ

Τσουκνιδότοπος.
Τα καμμένα παιδιά
περιμένουν στο κελάρι πίσω απ’ το παράθυρο.
Οι γονείς βγήκαν έξω
είπαν θα γυρίσουν σύντομα.

Πρώτα έφτασε ο Λύκος
κι έφερε τα μπριός
η Ύαινα ήρθε μετά και πήρε την τσουγκράνα
κι ο Σκορπιός το πρόγραμμα της τηλεόρασης.

Δίχως φλόγα
καίγονται εκεί έξω οι τσουκνίδες.
Και οι γονείς
ακόμα να γυρίσουν.


Απογραφή

Ετούτος είναι ο σκούφος μου
αυτό, το πανωφόρι μου
εδώ είναι τα ξυριστικά μου
μέσα σ’ ετούτη τη λινάτσα.

Κονσερβοκούτι:
το πιάτο μου, η κούπα μου,
στον τενεκέ
έχω χαράξει τ’ όνομά μου.

Το χάραξα μ΄ετούτο εδώ
το ανεχτίμητο καρφί
που από τα λαίμαργα
μάτια το κρύβω.

Μες στη σακούλα έχω
ένα ζευγάρι κάλτσες μάλλινες
και κάτι άλλο που εγώ
δε μαρτυράω σε κανέναν,

τη βάζω μαξιλάρι
τη νύχτα στο κεφάλι μου.
Και βάζω το χαρτόνι αυτό
ανάμεσα σε μένα και στο χώμα.

Του μολυβιού τη μύτη
την αγαπάω το πιο πολύ:
τη μέρα μού γράφει τους στίχους
που σκέφτηκα τη νύχτα.

Αυτό είναι το τεφτέρι μου
αυτό είναι το αντίσκηνό μου
αυτή ’ναι η πετσέτα μου
αυτή ’ναι η κλωστή μου.

Günter Eich
Brüder Grimm
Inventur
απόδοση στα Ελληνικά
Βασίλης Πολύζος

Εικόνα:
Günter Eich
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου 2012

Hans Magnus Enzensberger, Αστυνομική Ταυτοποίηση / The Tunnel

Αστυνομική Ταυτοποίηση*

Αυτός δεν είναι ο Ντάντε.
Αυτή είναι μια φωτογραφία του Ντάντε.
Αυτή είναι μια ταινία, όπου κάποιος ηθοποιός παριστάνει τον Ντάντε.
Αυτή είναι μια ταινία, όπου ο Ντάντε παίζει τον Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που ονειρεύεται τον Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος ονόματι Ντάντε, αλλά δεν είναι ο Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που μαϊμουδίζει τον Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που παριστάνει τον Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που ονειρεύεται πως είναι ο Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που είναι φτυστός ο Ντάντε.
Αυτός είναι ένα κέρινο ομοίωμα του Ντάντε.
Αυτός είναι αντικαταστάτης, δίδυμος αδερφός, σωσίας του Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που νομίζει πως είναι ο Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που όλοι, εκτός από τον Ντάντε, πιστεύουν πως είναι ο Ντάντε.
Αυτός είναι κάποιος που όλοι πιστεύουν πως είναι ο Ντάντε, μα ο Ντάντε ούτε καν το σκέφτεται.
Αυτός είναι κάποιος που κανένας δεν τον παίρνει για τον Ντάντε, εκτός από τον Ντάντε.
Αυτός είναι ο Ντάντε.

*Erkennungsdienstliche Behandlung
ένα ποίημα του Hans Magnus Enzensberger
απόδοση στα Ελληνικά, Βασίλης Πολύζος

The Tunnel, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2011

Hans Magnus Entzensberger, Die Dreiunddreissigjährige / Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

.

Hans Magnus Entzensberger
Die Dreiunddreissigjährige

Sie hat sich das alles ganz anders vorgestellt.

Immer diese verrosteten Volkswagen.

Einmal hätte sie fast einen Bäcker geheiratet.

Erst hat sie Hesse gelesen, dann Handke.

Jetzt löst sie öfter Silbenrätsel im Bett.

Von Männern lässt sie sich nichts gefallen.

Jahrelang war sie Trotzkistin, aber auf ihre Art.

Sie hat nie eine Brotmarke in der Hand gehabt.
Wenn sie an Kambodscha denkt, wird ihr ganz schlecht.

Ihr letzter Freund, der Professor, wollte immer verhaut werden.

Grünliche Batik-Kleider, die ihr zu weit zind.

Blattläuse auf der Zimmerlinde.

Eigentlich wollte sie malen, oder auswandern.

Ihre Dissertation, Klassenkämpfe in Ulm, 1500

bis 1512, und ihre Spuren im Volkslied:

Stipendien, Anfänge und ein Koffer voller Notizen.

Manchmal schickt ihr die Grossmutter Geld.

Zaghafte Tänze im Badezimmer, kleine Grimassen,

stundenlang Gurkenmilch vor dem Spiegel.

Sie sagt: Ich werde schon nicht verhungern.

Wenn sie weint, sieht sie aus wie neunzehn.
.

.

Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

Του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ

Απόδοση από τα Γερμανικά: Βασίλης Πολύζος

.

Της βγήκαν όλα αλλιώς απ’ ό,τι τα λογάριαζε.

Πάντοτε αυτά τα σαραβαλιασμένα Φολκσβάγκεν.

Κάποτε λίγο έλειψε να παντρευτεί έναν αρτοποιό.

Στην αρχή διάβαζε Έσσε κι αργότερα Χάντκε.

Τώρα συχνά λύνει συλλαβόγριφους στο κρεβάτι.

Δεν επιτρέπει ποτέ στους άντρες να τη ρίξουν.
Για χρόνια ήταν Τροτσκίστρια, αλλά με το δικό της τρόπο.
Ποτέ δεν έβαλε το χέρι σε κουπόνια φαγητού.
Όταν σκέφτεται την Καμπότζη, νιώθει τελείως χάλια.

Ο τελευταίος φίλος της, ο Καθηγητής, την έβαζε όλο να τον δέρνει.

Πρασινωπά μπατίκ- φουστάνια, πολύ φαρδιά για κείνη.
Μελίγκρα στα φυτά εσωτερικού χώρου.

Πράγατι ήθελε να ζωγραφίζει ή να πάει ταξίδια έξω.

Η Διατριβή της, Ταξικοί Αγώνες στην Ουλμ, από το 1500

ως το 1512, και η Επίδρασή τους στο Δημοτικό Τραγούδι:

Υποτροφίες και ξανά από την αρχή και μια βαλίτσα σημειώσεις.

Πότε πότε της στέλνει χρήματα η Γιαγιά.

Χορευτικές φιγούρες ντροπαλά στο μπάνιο, μικρές γκριμάτσες,

για ώρες με χυμό αγγουριού μπρος στον καθρέφτη.

Λέει, όπως και να ’χει, δεν θα λιμοκτονήσω.

Όταν την πιάνει το κλάμα, δείχνει δεκαεννιά.

Die Dreiunddreissigjährige
ένα ποίημα του Hans Magnus Entzensberger
απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος

.

Πορτρέτο μιας τριαντατριάχρονης
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005