Βασίλης Πολύζος, ηλιογραφήματα

ηλιογραφήματα*

 

ο Ήλιος ανατέλλων ως άστρον Al Aaraaf

o Ήλιος περιπατών επί πτερύγων ανέμων

ο Ήλιος φερόμενος υπό σμήνους Αγγέλων

ο Ήλιος αιωρούμενος εν τω Κήπω της Εδέμ

ο Ήλιος απαγγέλλων στίχους του ποιητού Ελύτη

ο Ήλιος ταξιδεύων είκοσι χιλιάδας λεύγας υπό την θάλασσαν

ο Ήλιος κραδαίνων αμφίστομον μάχαιραν

ο Ήλιος καταδιώκων τον Οθωμανόν εις Κοκκίνην Μηλιάν

ο Ήλιος διωκόμενος υπό αγέλης λύκων

ο Ήλιος αιμάσσων επί χειρουργικής κλίνης

ο Ήλιος φέρων φιλαρέσκως ακάνθινον στέφανον

ο Ήλιος επιδεικνύων στήθος σιλικόνης

ο Ήλιος εκλιπαρών αθώαν παιδίσκην

ο Ήλιος καταβροχθίζων την έντρομον Σελήνην

ο Ήλιος εκχέων επί την γην το σπέρμα αυτού

ο Ήλιος επαιτών ενέσιμον δόσιν

ο Ήλιος μειδιών εις τας αγκάλας Ονείρου

ο Ήλιος (εισ)δύων εντός ψηφιακού αιδοίου

______________

* 18 εικόνες εκ του παιδικού άλμπουμ του E.A.Poe

Βασίλης Πολύζος
ηλιογραφήματα Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 1999

ηλιογράφημα εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2014 

The Unpredictable Tales of Roald Dahl / Little Red Riding Hood and the Wolf

Roald Dahl

Little Red Riding Hood and the Wolf

As soon as Wolf began to feel
That he would like a decent meal,
He went and knocked on Grandma's door.
When Grandma opened it, she saw
The sharp white teeth, the horrid grin,
And Wolfie said, 'May I come in?'
Poor Grandmamma was terrified,
'He's going to eat me up!' she cried.
And she was absolutely right.
He ate her up in one big bite.
But Grandmamma was small and tough,
And Wolfie wailed, 'That's not enough!
I haven't yet begun to feel
That I have had a decent meal!'
He ran around the kitchen yelping,
'I've got to have a second helping!'

Then added with a frightful leer,
'I'm therefore going to wait right here
Till Little Miss Red Riding Hood
Comes home from walking in the wood.'

He quickly put on Grandma's clothes,
(Of course he hadn't eaten those).
He dressed himself in coat and hat.
He put on shoes, and after that,
He even brushed and curled his hair,
Then sat himself in Grandma's chair.

In came the little girl in red.
She stopped. She stared. And then she said,
'What great big ears you have, Grandma.'
'All the better to hear you with,'
the Wolf replied.
'What great big eyes you have, Grandma.'
said Little Red Riding Hood.
'All the better to see you with,'
the Wolf replied.
He sat there watching her and smiled.
He thought, I'm going to eat this child.
Compared with her old Grandmamma,
She's going to taste like caviar.

Then Little Red Riding Hood said, '
But Grandma, what a lovely great big
furry coat you have on.'

'That's wrong!' cried Wolf.
'Have you forgot
To tell me what BIG TEETH I've got?
Ah well, no matter what you say,
I'm going to eat you anyway.'

The small girl smiles. One eyelid flickers.
She whips a pistol from her knickers.
She aims it at the creature's head,
And bang bang bang, she shoots him dead.

A few weeks later, in the wood,
I came across Miss Riding Hood.
But what a change! No cloak of red,
No silly hood upon her head.
She said, 'Hello, and do please note
My lovely furry wolfskin coat.'

Roald Dahl (1916-990)
British poet and novelist

προς ρωμαίους: αυτόματη γραφή

      ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
  αυτόματη γραφή
                                        in memoriam
                                        Bill Yeats
                                         and Georgie Hyde-Lees

στο μπαλκόνι μιλούσαμε απλά
μας δόθηκε αυτή η χάρη
τυλίγοντας τα λόγια μας σε καπνούς τσιγάρων
εγώ κι ο Βill κατά κόσμον διπλός σαίξπηρ
τυλίγοντας τα μακριά μαλλιά της μέρας
the best spaghetti στα πιρούνια μας

μήτε πανιά στο νείλο μήτε αλεξάνδρειες
μήτε ο κύριος ευγενίδης
σταφιδιασμένος chief of τσιφ
κατά κόσμον Bill of Ladies ή Bill of Lading
δε θα μπορούσαν να μας εξιλεώσουν
όσο η ζωγραφιά από το χέρι ενός μικρού παιδιού
ένα σπιτάκι ανθρωπόμορφο
μια πόρτα δυο παράθυρα δυο δέντρα εκατέρωθεν
καλοχτένιστα
κι επάνω δεξιά γωνία
το πορτρέτο του ήλιου ως καλλιτέχνη

πρωινό ελαφρό σαν πούπουλο χήνας

μετά τη βροχή της νύχτας
καρφώναμε τις μικρές λακκούβες του νερού
με την άκρη της ομπρέλας
διαβάζαμε τις αχνές νότες που άφησαν
τα πατήματα των πουλιών στο χορτάρι

(no money no fanny
όπως είπε κι η εμπόρισσα στον Giacomo
κάνοντας ένα φλας με το φουστάνι της)

αυτόματη γραφή
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
©Βασίλης Πολύζος 2002-2003
(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μανδραγόρας, τχ. 35)

εικόνα (από αριστερά):
Ο ποιητής Walter de la Mare, η Georgie Hyde-Lees,
ο William (Bill) Butler Yeats και μια άγνωστη γυναίκα
Καλοκαίρι 1930
photo.: Lady Ottoline Morrell
πηγή: Wikipedia

ΟΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
(περιλαμβάνονται στη δημοσίευση του ποιήματος στην
ιστοσελίδα emiliusx.blogspot.com  στις 16.8.2010
με τίτλο ανάρτησης,  ΑΝΑΦΟΡΕΣ: ένα  email στη
Μάρθα, 29.5.2006)

αυτόματη γραφή (1)

στο μπαλκόνι μιλούσαμε απλά
μας δόθηκε αυτή η χάρη (2)
τυλίγοντας τα λόγια μας σε καπνούς τσιγάρων
εγώ κι ο Βill κατά κόσμον διπλός σαίξπηρ (3)
τυλίγοντας τα μακριά μαλλιά της μέρας
the best spaghetti (4) στα πιρούνια μας

μήτε πανιά στο νείλο (5) μήτε αλεξάνδρειες (6)
μήτε ο κύριος ευγενίδης (7)
σταφιδιασμένος chief of τσιφ (8)
κατά κόσμον Bill of Ladies ή Bill of Lading
δε θα μπορούσαν να μας εξιλεώσουν
όσο η ζωγραφιά από το χέρι ενός μικρού παιδιού
ένα σπιτάκι ανθρωπόμορφο
μια πόρτα δυο παράθυρα δυο δέντρα εκατέρωθεν
καλοχτένιστα (9)
κι επάνω δεξιά γωνία
το πορτρέτο του ήλιου ως καλλιτέχνη (10)

πρωινό ελαφρό σαν πούπουλο χήνας

μετά τη βροχή της νύχτας
καρφώναμε τις μικρές λακκούβες του νερού
με την άκρη της ομπρέλας
διαβάζαμε τις αχνές νότες που άφησαν
τα πατήματα των πουλιών στο χορτάρι

(no money no fanny
όπως είπε κι η εμπόρισσα στον Giacomo (11)

κάνοντας ένα φλας με το φουστάνι της)


«Το ποίημα αυτό είναι το αρχικό της συλλογής προς ρωμαίους.

Οι σημειώσεις στο κείμενο γίνονται για πρώτη φορά εδώ.
Για μένα οι αναφορές στο ποιητικό κεκτημένο (αυθόρμητες
πάντα στη ροή της γραφής και όχι προσχεδιασμένες) δεν
προσδιορίζουν το περιεχόμενο ενός ποιήματος. Υπαινίσσονται
όμως ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για το ποίημα,
αντιληπτό σε όσους διαθέτουν το απαιτούμενο επίπεδο γνώσης.
 Είναι ένας ακόμη κώδικας επικοινωνίας, πέρα από αυτή
καθαυτή την πρόσληψη του ποιήματος από τον μέσο αναγνώστη.
Παράλληλα, αποτελούν αναγνώριση χρέους ή, κατά περίπτωση,
κριτικό διάλογο, με αφορμή το ποίημα. Οι ανακαλούμενοι
στη μνήμη ποιητές είναι οι μικροί οικιακοί θεοί, συναινετικοί
και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις ή δυνατότητες απάντησης σε
ενδεχόμενη ασεβή συμπεριφορά, είναι τα κάδρα των προγόνων
στον τοίχο, είναι οι οικουροί όφεις!

(1) Automatic writing: πνευματιστικό σπορ στο οποίο διακρίθηκε
το ζεύγος William (Bill) Yeats και Georgie Hyde-Lees.

(2) Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί
ετούτη η χάρη.
 Γιώργος Σεφέρης, Ένας γέροντας στην ακροποταμιά.

(3) Στίχοι του Pound για τον Yeats:
Bill Yeats, a poet twoice the soize
Of William Shakespear, as they say
Down Ballykillywuchlin way
(Ezra Pound, Pavannes and Divagations)

(4) Χιουμοριστική αναφορά στον μακαρονισμό (δες, μακαρονίζω,
μακαρονικός, μακαρονισμός στο Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής
του Αριστοτελείου) που ενδημεί στη σπουδαγμένη ποίηση,
(ίσως και στο γλωσσικό ιδίωμα αυτού του ποιήματος!).
Πρόχειρο παράδειγμα μακαρονισμού (κατά την κρίση μου)
οι λατινικούρες του James Joyce στο ποίημα Giacomo Joyce

(5) Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο Καταστρώματος, Β΄
(Καλλιγράφημα)

(6) Μνήμη Καβάφη

(7) Mr. Eugenides, the Smyrna merchant, T.S. Eliot,
The Waste Land, στιχ. 209

(8) Παράβαλε (με λογοπαικτική ελευθεριότητα):
Unshaven, with a pocket full of currants
C.i.f. London… T.S.Eliot, The Waste Land, στιχ. 210-211

(9) Μνήμη Θεοδώρου Προδρόμου (Πτωχοπροδρόμου):
Αυτός όταν εμάνθανε ποτέ του ουκ εκτενίσθη
και τώρα καλοκτένιστος και καμαροτριχάρης.

(10) James Joyce, A Portrait of the Artist as a Young Man

(11) Κακεντρεχής παραπομπή στον Giacomo Joyce
του James Joyce

 Βασίλης Πολύζος, 29।5।2006»

η γουλβερίνα του νοέμβρη κατά τον τρόπον ουσάκ

     η γουλβερίνα του νοέμβρη

κατά τον τρόπον ουσάκ

του Βασίλη Πολύζου

η γουλβερίνα
οι χάντρες των ματιών της
ζωγραφισμένες με δυνατό κάρβουνο
το σώμα της
καμπύλες δίχως δισταγμό
ένα σκουροπράσινο φύκι
ένθετο στο δεξί της μπράτσο
η θάλασσα παγιδευμένη
στους μηρούς της
με προσκαλεί
στην τελετή ανάρρησης
του φεγγαριού της

δεν ξέρω ψιθυρίζει
τα ονόματα των αστεριών
εκτός απ’ τη μικρή άρκτο
που ξεμάτωσε στα κοφτερά δοντάκια μου

μα ξέρω αυτούς τους μεσονύχτιους στεναγμούς
στις ράχες των κυμάτων
μαντεύω αυτό το ολόμαυρο σκυλί
στην αμμουδιά μου
με ολόκληρο το γαλαξία
δεμένο στην ουρά του

 η γουλβερίνα κρατάει
το σκοτεινό της ωροσκόπιο
στο σημείο ουσάκ της παρθενιάς της

ρύαξ μέλιτος;
ποταμός;
ύμνος εκ στόματος
νηπίων και θηλαζόντων;

η γουλβερίνα του νοέμβρη
κατά τον τρόπον ουσάκ
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου ©2011

November Wolverine
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου 2012