Η άνοδος της Κρεολής Σελήνης. Στοά του Βιβλίου, Πέμπτη 28 Απριλίου 2011 ώρα 8 το βράδυ

Κρεολή Σελήνη / φαρμακολύτρια

φαρμακολύτρια
του Βασίλη Πολύζου

Αυτή την πόλη δεν την ξέρω, δε θυμάμαι
πώς φύτρωσαν αυτά τα σιδερένια νύχια
στα δάχτυλα του ορίζοντα.
Θυμάμαι το ενυδρείο των μικρών ερώτων
και τις παράγκες με τα εαρινά ανθέμια
απ’ τις πληγές τους έτρεχε ο Απρίλης
γλυκόπικρος, καθώς το γάλα της συκομουριάς
στην εμπασιά τους ένα οικείο σκιάχτρο
τυφλωμένο απ’ το αιφνίδιο μεσημέρι
βάζοντας πότε πότε αντήλιο την παλάμη.

Πάει καιρός τώρα που φύγαν οι γειτόνοι
αφήνοντας το ψοφιο καναρίνι στο μπαλκόνι.

―Ευτυχώς, λέει η Κρισταμπέλ, θά ’ρθει το βράδυ
να σταθεί πάνω απ’ τις άδειες πολεμίστρες
η Σελήνη η Φιδοκρατούσα, η Φαρμακολύτρια
σέρνοντας πίσω της μια θάλασσα πορτοκαλιές
σαν τη νυχτιά που αγαπηθήκαμε ακουμπώντας
τους ψιθύρους μας στο πεζούλι του κήπου
τινάζοντας απ’ τα μαλλιά μας χούφτες το χρυσάφι.

φαρμακολύτρια, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο DIZZILAND, εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

Κρεολή Σελήνη, μια αφίσα του Βασίλη Πολύζου 2011

Beckett Bilingual, a poem / Κρεολή Σελήνη

Samuel Beckett

que ferais-je sans ce monde

que ferais-je sans ce monde sans visage sans questions
où être ne dure qu'un instant où chaque instant
verse dans le vide dans l'oubli d'avoir été
sans cette onde où à la fin
corps et ombre ensemble s'engloutissent
que ferais-je sans ce silence gouffre des murmures
haletant furieux vers le secours vers l'amour
sans ce ciel qui s'élève
sur la poussieère de ses lests

que ferais-je je ferais comme hier comme aujourd'hui
regardant par mon hublot si je ne suis pas seul
à errer et à virer loin de toute vie
dans un espace pantin
sans voix parmi les voix
enfermées avec moi

Samuel Beckett

what would I do without this world

what would I do without this world faceless incurious
where to be lasts but an instant where every instant
spills in the void the ignorance of having been
without this wave where in the end
body and shadow together are engulfed
what would I do without this silence where the murmurs die
the pantings the frenzies towards succour towards love
without this sky that soars
above its ballast dust

what would I do what I did yesterday and the day before
peering out of my deadlight looking for another
wandering like me eddying far from all the living
in a convulsive space
among the voices voiceless
that throng my hiddenness

Samuel Beckett, Collected poems in English and French,
London, 1977, John Calder (Publishers)

Samuel Beckett Reading Κρεολή Σελήνη
a poster by Vassilis Polyzos 2010

Creole Moon / The Wine-Drinkers

Tennessee Williams, The Wine-Drinkers

The wine-drinkers sit on the porte cochère in the sun.
Their lack of success in love has made them torpid.
They move their fans with a motion that stirs no feather,
the glare of the sun has darkened their complexions.

Let us commend them on their conversations.
One says "oh" and the other says "indeed."

The afternoon must be prolonged forever, because the night
will be impossible for them.
They know that the bright and very delicate needles
inserted beneath the surfaces of their skins
will work after dark--at present are drugged, are dormant.

Nobody dares to make any sudden disturbance.

One says "no," the other one murmurs "why?"
The cousins pause: tumescent.
What do they dream of? Murder?
They dream of lust and they long for violent action
but none occurs.

Their quarrels perpetually die from a lack of momentum
The light is empty: the sun forestalls reflection

The Wine-Drinkers, a poem by Tennessee Williams

Creole Moon, μια αφίσα του Βασίλη Πολύζου 2010

Βασίλης Πολύζος, Κρεολή Σελήνη

Από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Απόπειρα 2.7.2010
apopeirates.blogspot.com

Στο ποίημά του «μαδριγάλι» που περιλαμβάνεται στη συλλογή
«Ηλιακό ποδήλατο» (2003), ο Βασίλης Πολύζος προαναγγέλλει
την άνοδο στο δικό του στερέωμα μιας Κρεολής Σελήνης:

Ώρες παράλληλες με το νοτιά

ονειρεύτηκα μια κρεολή Σελήνη

κι ένα μπαλκόνι με τορνευτά κάγκελα

πάνω απ’ τη θάλασσα

όπου ρεμβάζω

την ανεκλάλητη ευτυχία των ψαριών.

Για τρίτη φορά η Απόπειρα διαβάζει και παρουσιάζει, με την
παρούσα έκδοση, ποίηση του Βασίλη Πολύζου. Μετά
την προκάτ άνοιξη και τα αμφίδρομα του ποιητή Κ*, έχουμε εδώ
τη μαγεία των μικρών ερωτικών φεγγαριών που συνάχτηκαν
από τότε μέχρι σήμερα στο μπαλκόνι πάνω απ’ τη θάλασσα.

Και πως αντιδρά, ας πούμε, η Βιρτζίνια W. σε όλα αυτά;

απλούστατα

φορώντας αέρινα espardilhos

βαδίζει γυμνή στα σπάρτα

μ’ έναν μικρό τρυποφράχτη

στο μαντολίνο της

Και βέβαια δεν είναι πάντα έτσι. Ενίοτε:

ιερά τέρατα

καταβροχθίζουν ποίηση

στο υπόγειο

συνοδεία πιάνου

για τέσσερα χέρια

τριών δακτύλων το καθένα

Αλλά μέχρι εδώ. Τα υπόλοιπα εντός.

Σχόλια για την ποίηση του Βασίλη Πολύζου
Γλώσσα έξοχη, ποιητική, αποκαλυπτική, πλούσια...
Είναι από τα πιο ωραία και δυνατά κείμενα που έχω

διαβάσει τα τελευταία χρόνια σ’ αυτό το χώρο...

Κυριαρχία του λόγου.

Καθ. Γιώργος Μπαμπινιώτης, επιστολές
Με εξοπλισμό βαρύ το λόγο των κειμένων συνθέτει

μια λυρική μεταμοντέρνα ελεγεία...Οι λέξεις ξεδιπλώ-
νονται αχνιστές και ενίοτε καυτές στους στίχους του.
Έχουν τη θέση που τους αρμόζει, δεν παρεκκλίνουν,
δεν περισσεύουν. Ποιήματα και ποιητές διαλέγουν και

διαλέγονται με προσοχή, περίσκεψη και ελευθερία,

τόση όσο χρειάζεται για να αποκτήσει μια δικιά του
υπόσταση το νέο ποίημα και να μεταμορφωθεί
σε πεπτωκότα άγγελο που πάντα θα διεκδικεί
τη θέση του ανάμεσα στα μεγάλα ανθρώπινα έργα.

― Κώστας Κρεμμύδας, Μανδραγόρας, τχ. 41
Τα ηλεκτρικά ποιήματα του Βασίλη Πολύζου.

Οδός Πανός, τχ. 124
Θαύμασα την ευκολία του να ελίσσεται μέσα και πάνω
από τους μεγαλύτερους των ποιητών, να συνδιαλέγεται
με λέξεις άγριες και ορμητικές και να με ταξιδεύει.

―Δημήτρης Γκενεράλης, index, τχ. 23
Η ποίησή του είναι μεταμοντέρνα, χαμηλόφωνη,
υπαινικτική, ένα εν δυνάμει μυθιστόρημα με πινελιές
Πάουντ, μια ποίηση που εικονογραφεί τα τοπία
της ψυχής, αλλά και σημαίνει.

Σταύρος Σταυρόπουλος, metro (Οδός Βιβλίου)

Ρίχνει την κριτική του ματιά στα σημεία των καιρών

διατηρώντας παράλληλα το υπόγειο χιούμορ του.

Η Αυγή
Η ποίηση του Βασίλη Πολύζου προκαλεί την ευαισθη-
σία μας κλείνοντάς μας το μάτι. Υποβιβάζοντας τα όσια
και ιερά των γονέων μας σε ένα παίγνιο.

Βασίλης Λαλιώτης, Στοά του Βιβλίου
Επιβεβαιώνεται η ανησυχία, αλλά και ο χρακτηριστικός
τρόπος σκέψης και γραφής του.

Ελευθεροτυπία (Βιβλιοθήκη)

Ο Βασίλης Πολύζος απομυθοποιώντας τα ιδεολογικά

συστήματα μέσω της ποιητικής του αναμετράται

με τις προκαταλήψεις που παραμόρφωσαν το σημερινό μας

κόσμο. Τα ποιήματά του επιδρούν στη σκέψη

παρακάμπτοντας συχνά την τυπολογία της λογικής.

Μηνάς Ταταλίδης, Στοά του Βιβλίου

Ο υπερρεαλισμός του δείχνει την αισθητική του πείρα και
ο ρεαλισμος του δεν είναι διόλου βλαβερός. Τεχνικά, κατορθώνει
να μεταποιεί τις σκέψεις, τις εικόνες και τα όνειρά του
με μεγάλη ευκολία... Το κάθε ποίημα είναι μια πρόκληση.

Βασίλης Χατζηϊακώβου, Στοά του Βιβλίου

Η αντίθεση ανάμεσα στο "αντικειμενικό" και
το "υποκειμενικό" καταρρέει. Ζωηρές κι έντονα
χρωματισμένες, με διαθέσεις πάμπολλες, οι εικόνες
καταγράφονται με διαδοχή χορών σουίτας. Απέχοντας
από κάθε φαινομενική τάξη, τα ποιήματα ξεχειλίζουν
από την εκρηκτική ενέργεια της αφήγησης.

Έλενα Κυρίτση, eλόγος

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Ποίηση ● Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια (ΕΡΙΦΥΛΗ 1999)
● DIZZILAND (ΕΡΙΦΥΛΗ 2001) ● Ηλιακό ποδήλατο
(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003) ● 12+1 μοναχικά ποιήματα (ΕΡΙΦΥΛΗ
2005) ● Αναμνήσεις προκάτ άνοιξης (ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2006)
• Μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα
(Απόπειρα 2008)• Το ταξίδι του Αιμίλιου στην Έρημη Χώρα
Τηλεοπτικά Ντοκιμαντέρ (ΕΡΤ-1, 1983-87) Έρευνα και σενάριο:
· Η Κίτρινη Αποθήκη · Οι καφενέδες · Αηδονίσματα
· Μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου · Μικρά θαλασσινά
φεγγάρια · Τ’ Ανάπλι και τα Κάστρα του · Μετέωρα
· Τα 24 Χωριά · Τα ψηλά βουνά · Η λευτεριά στο συρματό-
πλεγμα · Ένας Χαλεπάς στην Κύμη κ.ά.
Έρευνα, σενάριο και σκηνοθεσία: · Θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία · Ο ζωγράφος της σιωπής · Θεοφάνης ο Κρης
· Διαβάζοντας την παράδοση · Μια μέρα στ’ Αμπελάκια
· Ελλάδα και Θάλασσα κ.ά.
Δισκογραφία · CD “Μανώλης Χατζημάρκος: Απόστολοι
και Κρατήματα” (1997, έκδοση του Δήμου Βόλου)

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ σπούδασε Νομικά και Πολιτι-
κές & Οικονομικές Επιστήμες. Δικηγορεί στην Αθήνα.
Είναι μέλος της International Bar Association και του
Human Rights Institute (Λονδίνο). Διετέλεσε επιμελητής
ύλης και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής “Ελλάδα
δεν είναι μόνο η Αθήνα” (ΕΡΤ-1, 1985-87). Συνεργάστηκε
ως υπεύθυνος πολιτιστικού τομέα στον ραδιοφωνικό σταθμό
Δίαυλος 10 (1987-88). ΄Ηταν επίσης αρχισυντάκτης του περιο-
δικού Τα Αγροτικά (1983-87), διευθυντής της περιοδικής
επιστημονικής έκδοσης Αγροτικά Θέματα (1984-85), εκδότης
και διευθυντής του μηνιαίου εντύπου Ο Στρέφης (1982-86).