Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Hans Magnus Entzensberger, Die Dreiunddreissigjährige / Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης


.
Hans Magnus Entzensberger
Die Dreiunddreissigjährige

Sie hat sich das alles ganz anders vorgestellt.
Immer diese verrosteten Volkswagen.
Einmal hätte sie fast einen Bäcker geheiratet.
Erst hat sie Hesse gelesen, dann Handke.
Jetzt löst sie öfter Silbenrätsel im Bett.
Von Männern lässt sie sich nichts gefallen.
Jahrelang war sie Trotzkistin, aber auf ihre Art.
Sie hat nie eine Brotmarke in der Hand gehabt.
Wenn sie an Kambodscha denkt, wird ihr ganz schlecht.
Ihr letzter Freund, der Professor, wollte immer verhaut werden.
Grünliche Batik-Kleider, die ihr zu weit zind.
Blattläuse auf der Zimmerlinde.
Eigentlich wollte sie malen, oder auswandern.
Ihre Dissertation, Klassenkämpfe in Ulm, 1500
bis 1512, und ihre Spuren im Volkslied:
Stipendien, Anfänge und ein Koffer voller Notizen.
Manchmal schickt ihr die Grossmutter Geld.
Zaghafte Tänze im Badezimmer, kleine Grimassen,
stundenlang Gurkenmilch vor dem Spiegel.
Sie sagt: Ich werde schon nicht verhungern.
Wenn sie weint, sieht sie aus wie neunzehn.
.
.
Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης
Του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ
Απόδοση από τα Γερμανικά: Βασίλης Πολύζος
.
Της βγήκαν όλα αλλιώς απ’ ό,τι τα λογάριαζε.
Πάντοτε αυτά τα σαραβαλιασμένα Φολκσβάγκεν.
Κάποτε λίγο έλειψε να παντρευτεί έναν αρτοποιό.
Στην αρχή διάβαζε Έσσε κι αργότερα Χάντκε.
Τώρα συχνά λύνει συλλαβόγριφους στο κρεβάτι.
Δεν επιτρέπει ποτέ στους άντρες να τη ρίξουν.
Για χρόνια ήταν Τροτσκίστρια, αλλά με το δικό της τρόπο.
Ποτέ δεν έβαλε το χέρι σε κουπόνια φαγητού.
Όταν σκέφτεται την Καμπότζη, νιώθει τελείως χάλια.
Ο τελευταίος φίλος της, ο Καθηγητής, την έβαζε όλο να τον δέρνει.
Πρασινωπά μπατίκ- φουστάνια, πολύ φαρδιά για κείνη.
Μελίγκρα στα φυτά εσωτερικού χώρου.
Πράγατι ήθελε να ζωγραφίζει ή να πάει ταξίδια έξω.
Η Διατριβή της, Ταξικοί Αγώνες στην Ουλμ, από το 1500
ως το 1512, και η Επίδρασή τους στο Δημοτικό Τραγούδι:
Υποτροφίες και ξανά από την αρχή και μια βαλίτσα σημειώσεις.
Πότε πότε της στέλνει χρήματα η Γιαγιά.
Χορευτικές φιγούρες ντροπαλά στο μπάνιο, μικρές γκριμάτσες,
για ώρες με χυμό αγγουριού μπρος στον καθρέφτη.
Λέει, όπως και να ’χει, δεν θα λιμοκτονήσω.
Όταν την πιάνει το κλάμα, δείχνει δεκαεννιά.

Die Dreiunddreissigjährige
ένα ποίημα του Hans Magnus Entzensberger
απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος
.
Πορτρέτο μιας τριαντατριάχρονης
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

6 σχόλια:

ποιώ-ελένη είπε...

πολύ όμορφη απόδοση

καλή Κυριακή να έχεις

Dizziland Reporter είπε...

Καλή Κυριακή, κορίτσι!
'Ολα τα ετοίμαζε αυτός ο μεγάλος ποιητής για τον τελευταίο στίχο.
Συγκλονιστικό!
Εγώ απλώς ακολούθησα.
Β.Π.

Despina είπε...

κάπου..
στα δεκαεννιά
η αφετηρία και επιστροφή!

ποιητή,
καλησπέρα!!!

Dizziland Reporter είπε...

Δέσποινα, κάτι μου κρύβεις!
Καλό Βράδυ!
Αιμ

Despina είπε...

Αιμίλιε,
η σιωπή της νύχτας
φλύαρη σαν τη ζωή!

Dizziland Reporter είπε...

"συναντηθήκαμε
στον αυτοκινητόδρομο
μάταια ψάχνοντας για το μοτέλ
ή για τα μάτια μιας γάτας
μέσα στο σκοτάδι"
Β.Π. ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ

Φαντασία μιας σιωπηλής νύχτας.
Καληνύχτα, Δέσποινα
Αιμίλιος