Μιχαήλ Μήτρας, 3 ποιήματα

ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

.

και γυρίζοντας την είδε γυμνή

την είδε γυμνή γυρίζοντας και

γυμνή γυρίζοντας και την είδε

γυρίζοντας και την είδε γυμνή

και την είδε γυμνή γυρίζοντας

γυμνή γυρίζοντας και την είδε

την είδε γυρίζοντας και γυμνή

και την είδε γυμνή γυρίζοντας

γυμνή και γυρίζοντας την είδε

.

ΑΜΦΙΘΥΜΙΑ

.

όχι τώρα ναι αργότερα ίσως μετά

ναι τώρα ίσως αργότερα όχι μετά

όχι αργότερα ίσως τώρα ναι μετά

ίσως μετά ναι αργότερα όχι τώρα

ναι τώρα ίσως μετά όχι αργότερα

όχι μετά ναι αργότερα ίσως τώρα

ίσως αργότερα όχι τώρα ναι μετά

ναι μετά ίσως τώρα όχι αργότερα

όχι αργότερα ναι τώρα ίσως μετά

ίσως μετά όχι τώρα ναι αργότερα

όχι ναι ίσως

.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

.

αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά

ήταν αν τα διαφορετικά πράγματα

τα πράγματα ήταν δια φορετικά αν

διαφορετικά αν πράγματα ήταν τα
πράγματα ήταν αν τα διαφορετικά

αν διαφορετικά ήταν τα πράγματα

ήταν πράγματα τα διαφορετικά αν

αν διαφορετικά ήταν πράγματα τα

πράγματα τα ήταν αν διαφορετικά

ΔΙΟΡΘΩΣΗ

τα πράγματα δεν ήταν διαφορετικά
.

Μιχαήλ Μήτρας, 3 ποιήματα από το βιβλίο του
Διακριτικές μεταβολές
Ποιήματα και εικόνες
1982-2002 εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2004
.
Στη γειτονιά των ποιητών, φωτο: Βασίλης Πολύζος

Sylvia Plath, April 18 / Βασίλης Πολύζος, Twilight

April 18

To D.R., who used to recite it
in memoriam

the slime of all my yesterdays
rots in the hollow of my skull

and if my stomach would contract
because of some explicable phenomenon
such as pregnancy or constipation

I would not remember you

or that because of sleep
infrequent as a moon of greencheese
that because of food
nourishing as violet leaves
that because of these

and in a few fatal yards of grass
in a few spaces of sky and treetops

a future was lost yesterday
as easily and irretrievably
as a tennis ball at twilight

April 18, a poem by Sylvia Plath
Twilight, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου

Βασίλης Πολύζος, απογειώνοντας πεταλούδες μ' ένα ελαφρό φύσημα

απογειώνοντας πεταλούδες
μ’ ένα ελαφρό φύσημα

αφιερωμένο εξαιρετικά

hőr! das Glockenspiel!

στο κάτω κάτω άλλοι πέθαναν
εμείς είμαστε ακόμη ζωντανοί
και επί πλέον
μας έχουν λησμονήσει κι οι παλιές φωτογραφίες μας
είμαστε συνεπώς ελεύθεροι να γράφουμε
μικρές μπαλάντες
στον αμφιβληστροειδή των λουλουδιών

βεβαίως ουδέν το μεμπτόν
να μη μπορείς να ξεχωρίσεις
Κινέζο από Κινέζο
παρά τα συνεχή ταξίδια σου
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα
και σε λασπώδεις ορυζώνες
κι άλλοτε πάλι με κοθόρνους
στις λυκοποριές της Αλβανίας

quid?
quid?
quid?

τώρα που εξέλιπαν
τα παλαιά επαγγέλματα
λ.χ. οι τροβαδούροι
οι ραψωδοί
οι έφιπποι ποιητές?

θα ανακληθούν οι βησιγότθοι
για την παρέλαση
στη Λεωφόρο Δεδομένων
κάτω από τις αψίδες των θριάμβων?

πάντως
και για τους τεθνεώτες έχει ειπωθεί
ότι τα μαλλιά τους μεγαλώνουν
μια ζωή εν τάφω
πλην του δικαστού
που ενταφιάστηκε φορώντας την περούκα του
τιμής ένεκεν

Βασίλης Πολύζος, απογειώνοντας πεταλούδες μ΄ ένα ελαφρό φύσημα
Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

Floating Butterflies, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2004

Christian Morgenstern, Fisches Nachtgesang / Νυχτερινό Τραγούδι των Ψαριών

Σημείωση:
Christian Morgenstern (1871-1914)
Fisches Nachtgesang

(εικόνα επάνω)

Νυχτερινό Τραγούδι των Ψαριών
μετάφραση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος

(εικόνα κάτω)

http://apopeirates.blogspot.com/2010/01/blogpost.html

39η Ζαππειάς: άμαξα από ρυτήρος ελαύνουσα ολίγου δειν εφόνευε τεσσαρακοντούτην γέροντα αναγιγνώσκοντα την "Κρεολήν Σελήνην"!

ΤΤα προ εκατονταετίας
Εκ της εφημερίδος "Η Εστία της Διζιλάνδης":

Αδόκητον συμβάν επεσκίασε χθες τον χαρμόσυνον
κατά τα άλλα εορτασμόν της 39ης Ζαππειάδος Βιβλίου.
Ως επληροφορήθημεν εξ εγκυροτάτης πηγής, αλλά
και εξηκριβώσαμεν δια της εκείσε αποστολής
δαιμονίου συνεργάτου μας, ιππήλατος άμαξα, από
ρυτήρος ελαύνουσα κατά την οδόν την διατέμνουσαν
τον προ του Ζαππείου Μεγάρου χώρον, ολίγου δειν
εφόνευε τεσσαρακοντούτην γέροντα, όστις αμέριμνος
διέσχιζε την οδόν αναγινώσκων το βιβλίον "Κρεολή
Σελήνη", το οποίον είχε προ ολίγου προμηθευθή
εκ του 53ου περιπτέρου αντί αδρού τιμήματος.
Ερωτηθείς υπό των προστρεξάντων προς βοήθειαν
αγαθών συμπολιτών μας, ο εν λόγω απήντησεν,
ότι είχεν απορροφηθή εκ της αναγνώσεως του βιβλίου,
το οποίον, σημειωτέον, ως εκ του ήκιστα ψυχωφελούς
περιεχομένου των εν αυτώ ποιημάτων, προϊόντων
γραφίδος αθλίου στιχοπλόκου, ουδόλως συνιστώμεν
εις νεαράς δεσποσύνας.
Περιττόν να προσθέσωμεν, ότι το περί ου παρ' ολίγον,
πλην εξ οικείου πταίσματος, θύμα ήκουσε και δικαίως
εκ μέρους του αμαξηλάτου "τα εξ αμάξης"!
Αθήναι τη 4η Σεπτεμβρίου 1910 - Εκ της Συντάξεως

Βασίλης Πολύζος, 7στιχο για μια λεοπάρδαλη / Leopardess

7στιχο
για μια λεοπάρδαλη
αφιέρωση

ήρθε κοντά μου τόσο ανάλαφρα
όσο ακουμπάει μια μέλισσα
στα ημιτόνια των λουλουδιών
το φως κελάρυζε στα μάτια της στικτό
από τη μία στιγμή στην άλλη
το δέρμα της άλλαξε ρίγος
μια βιασύνη πνιγμένη στους ηλίανθους

Βασίλης Πολύζος, 7στιχο για μια λεοπάρδαλη

Ηλιακό Ποδήλατο 2003

Leopardess, an image by Vassilis Polyzos 2007

Αρσένι Ταρκόφσκι, 2 Ποιήματα / Νοσταλγία

Απ’ το πρωί χτες σε περίμενα

Απ’ το πρωί, χτες, σε περίμενα,
το ΄ξεραν πως δε θα ’ρθεις, το ’χαν μαντέψει.
Θυμάσαι τι όμορφη μέρα ήταν;
Σωστή γιορτή. Δε χρειαζόμουν πανωφόρι.

Ήρθες πια σήμερα, κι η μέρα
βγήκε μελαγχολική, βαριά,
κι έβρεχε, κι ήταν κάπως αργά,
και τα κλαδιά κρύα από τις βροχοστάλες.

.
Η λέξη δεν παρηγορεί, τομαντίλι δε σφουγγίζει.

Πάει πια το καλοκαίρι

Πάει πια το καλοκαίρι,
θαρρείς και δεν υπήρξε.
Στη λιακάδα είναι ζεστά,
μα αυτό δε φτάνει.

Όλα γίναν τελικά,
πέσαν όλα στα χέρια μου
σαν φύλλο πενταπλό,
μα αυτό δε φτάνει.

Ό,τι κακό δε χάθηκε,
ό,τι καλό δεν ήταν μάταιο,
όλα λαμποκοπούν μες στο καθάριο φως,
μα αυτό δε φτάνει.

Η ζωή με περιμάζεψε
σώο μες στη φτερούγα της,
κι η τύχη μου πάντα βαστάει,
μα αυτό δε φτάνει.

Φύλλο δεν κάηκε,
κλαδί δεν τσάκισε...
Καθαρή σαν το γυαλί είναι η μέρα,
μα αυτό δε φτάνει.

Αρσένι Ταρκόφσκι, 2 ποιήματα

από το βιβλίο του Αντρέι Ταρκόφσκι Σμιλεύοντας το Χρόνο

μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζα

Εκδόσεις Νεφέλη 1987

Νοσταλγία, ένα εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2006

Liebe Frauen του Βασίλη Πολύζου / 7 παραλλαγές για μία Κρεολή Σελήνη

Frauen

Liebe Frauen, hier ist
das Wurstelparadies!
Τι σημασία έχει
αν φταίω εγώ ή εσεις;
Η Σελήνη ξώκειλε
στο διάδρομο προσγείωσης!

Frauen, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND

εικαστικά, 7 παραλλαγές για μία Κρεολή Σελήνη
του Βασίλη Πολύζου

Günter Grass, ένα ποίημα: Dreht euch nicht um / Απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος

Günter Grass

Dreht euch nicht um

Geh nicht in den Wald,

im Wald ist der Wald.

Wer im Wald geht,

Bäume sucht,

wirt im Wald nicht mehr besucht.

Hab keine Angst,

die Angst riecht nach Angst.

Wer nach Angst riecht,

den riechen

Helden, die wie Helden riechen.

Trink nicht vom Meer,

das Meer schmeckt nach mehr.

Wer vom Meer trinkt,

hat fortan

nur noch Durtst auf Ozean.

Bau dir kein Haus,

sonst bist du zuhaus.

Wer zuhaus ist,

wartet auf

späten Besuch und macht auf.

Schreib keinen Brief,

Brief kommen ins Archiv.

Wer den Brief schreibt,

unteschreibt,

was von ihm einst überbleibt.

Πηγή: Gedichte und Kurzprosa
© Steidl Verlang, Göttingen, 1997

Μην κοιτάξεις πίσω σου

Μη μπεις στο Δάσος,

στο Δάσος είναι το Δάσος.

Όποιος μπαίνει στο Δάσος,

Δέντρα γυρεύει,

κανένας πια στο Δάσος δε θα τον ψάξει.

Μην έχεις Φόβο,

ο Φόβος μυρίζει Φόβο.

Αυτόν που μυρίζει Φόβο,

θα τον μυριστούν

Ήρωες, που μυρίζουν σαν Ήρωες.

Μην πιεις Θάλασσα

η Θάλασσα ορέγεται Θάλασσα.

Όποιος πιεί Θάλασσα

έχει από κει και πέρα

μονάχα Δίψα για Ωκεανό.

Μη χτίσεις Σπίτι,

γιατί θα μένεις σπίτι.

Όποιος είναι στο σπίτι,

περιμένει

νυχτερινή Επίσκεψη κι ανοίγει.

Μη γράψεις Γράμμα,

το Γράμμα θα ’ρθει στο Αρχείο.

Όποιος γράφει το Γράμμα,

υπογράφει,

τι απ’ αυτόν κάποτε θ’ απομείνει.

Απόδοση από τα Γερμανικά:
Βασίλης Πολύζος, 20.8.2010

εικαστικό: Ο Αιμίλιος πνεύμα του Δάσους
του Βασίλη Πολύζου 2008

Σημείωση: Στη μετάφραση κράτησα το αρχικό κεφαλαίο
των ουσιαστικών του Γερμανικού κειμένου. Β.Π.

A Study in Scarlet, Μελπομένη εν πλω: του Βασίλη Πολύζου

Μελπομένη εν πλω
του Βασίλη Πολύζου

Η Μελπομένη μ’ ανοιχτά παράθυρα
ταξιδεύει στο Αρχιπέλαγος του Έρωτα
μετάρσια στο χαμηλό ντιβάνι
με το ’να χέρι στο εφήβαιο
και τ’ άλλο ν’ ακουμπά ελαφρά στο πάτωμα.

Στο απάνω χείλι της κυρτώνουν ιδρωμένοι ψίθυροι
στο στήθος της φουσκώνει ο ρυθμός της θάλασσας
ο λογισμός της τρέχει
μια μαΐστρο
μια σιρόκο
μια γρεγολεβάντε
τα μαλλιά της ευωδιάζουν δαφνόλαδο
κρέμασε αποβραδίς στο εικονοστάσι το φουστάνι της
να σκεπάσει τη μουρμούρα των Αγίων.

Στην προκυμαία έχουν σβήσει όλα τα φώτα
ακόμα κι η ασετυλίνη του στραγαλατζή.
Οι δρόμοι αποτραβήχτηκαν
αφήνοντας τα σπίτια ξέμπαρκα.

Ένα σκιουράκι με μάτια ρουμπινιά
σκαρφαλώνει στην ανάσα της.

Βασίλης Πολύζος, Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια
εκδ. Εριφύλη 1999

a Study in Scarlet, an image by Vassilis Polyzos 2007
not in the manner of Arthur Conan Doyle
mais à la maniere de François Boucher

Quand Margot dégrafait son corsage / Η Μαργκό τον Αύγουστο

Georges Brassens

Brave Margot

===

Στη Μάρω
που το τραγουδούσε
και σ' εκείνον τον Αύγουστο Β.Π.

===
Margonton la jeune bergère
Trouvant dans l'herbe un petit chat
Qui venait de perdre sa mère
L'adopta
Elle entrouvre sa collerette
Et le couche contre son sein
C'était tout c'quelle avait pauvrette
Comm' cousin
Le chat la prenant pour sa mere
Se mit à téter tout de go
Emue, Margot le laissa faire
Brav' Margot
Un croquant passant à la ronde
Trouvant le tableau peu commun
S'en alla le dire à tout l'monde
Et le lendemain

===

Quand Margot dégrafait son corsage
Pour donner la gougoutte à son chat
Tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la
Et Margot qu'était simple et très sage
Présumait qu'c'était pour voir son chat
Qu'tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la

Brave Margot, ένα τραγούδι του Georges Brassens

Margot, μια εικαστική σελήνη του Βασίλη Πολύζου 2006

Beckett Bilingual, a poem / Κρεολή Σελήνη

Samuel Beckett

que ferais-je sans ce monde

que ferais-je sans ce monde sans visage sans questions
où être ne dure qu'un instant où chaque instant
verse dans le vide dans l'oubli d'avoir été
sans cette onde où à la fin
corps et ombre ensemble s'engloutissent
que ferais-je sans ce silence gouffre des murmures
haletant furieux vers le secours vers l'amour
sans ce ciel qui s'élève
sur la poussieère de ses lests

que ferais-je je ferais comme hier comme aujourd'hui
regardant par mon hublot si je ne suis pas seul
à errer et à virer loin de toute vie
dans un espace pantin
sans voix parmi les voix
enfermées avec moi

Samuel Beckett

what would I do without this world

what would I do without this world faceless incurious
where to be lasts but an instant where every instant
spills in the void the ignorance of having been
without this wave where in the end
body and shadow together are engulfed
what would I do without this silence where the murmurs die
the pantings the frenzies towards succour towards love
without this sky that soars
above its ballast dust

what would I do what I did yesterday and the day before
peering out of my deadlight looking for another
wandering like me eddying far from all the living
in a convulsive space
among the voices voiceless
that throng my hiddenness

Samuel Beckett, Collected poems in English and French,
London, 1977, John Calder (Publishers)

Samuel Beckett Reading Κρεολή Σελήνη
a poster by Vassilis Polyzos 2010

Canti popolari delle osterie / Οστερίες

12+1 Osterie*

Osteria numero uno
( paraponziponzipo)
Nel castello non c'e' nessuno
( paraponziponzipo)
ci sta solo la contessa
che lo piglia nella fessa.
(Daghe da ber biondina,
daghe da ber biondà)

Osteria numero due
( paraponziponzipo)
le mie gambe tra le tue
( paraponziponzipo)
le tue gambe tra le mie
fanno mille porcherie
(Daghe da ber biondina,
daghe da ber biondà)

Osteria numero tre
la Peppina fa il caffè
fa il caffè una volta al mese
con le pezze del marchese

Osteria numero quattro
la marchesa ha rotto il piatto
e per non farlo piu' vedere
ficca i cocci nel sedere

Osteria numero cinque
c'è chi perde c'è chi vince
ma chi perde caso strano
se lo prende dentro l'ano

Osteria numero sei
è il casino degli ebrei
quelli sono sporcaccioni
ficcan dentro anche i ciglioni

Osteria numero sette
il salame piace a fette
ma alle donne caso strano
il salame piace sano

Osteria numero otto
la marchesa fa il risotto
fa il risotto ben condito
con lo sperma del marito

Osteria numero nove
la marchesa fa le prove
fa le prove col prosciutto
per vedere se c'entra tutto

Osteria numero dieci
se tu hai fame mangia i ceci
per la fica o per il culo
troverai sempre un padulo

Osteria numero zero
vedo un prete tutto nero
che con mille contorsioni
suona il piano coi coglioni.

Osteria del Paradiso
c'era Dante con sorriso
Beatrice, la sua donna,
gli e' tornata senza gonna.

Osteria del Vaticano
il papa ha il cazzo in mano
va gridando "Porco Dio,
voglio fica pure io...

*12+1 Osterie
Canti popolari delle osterie

Osteria numero sx,
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2007

Creole Moon / The Wine-Drinkers

Tennessee Williams, The Wine-Drinkers

The wine-drinkers sit on the porte cochère in the sun.
Their lack of success in love has made them torpid.
They move their fans with a motion that stirs no feather,
the glare of the sun has darkened their complexions.

Let us commend them on their conversations.
One says "oh" and the other says "indeed."

The afternoon must be prolonged forever, because the night
will be impossible for them.
They know that the bright and very delicate needles
inserted beneath the surfaces of their skins
will work after dark--at present are drugged, are dormant.

Nobody dares to make any sudden disturbance.

One says "no," the other one murmurs "why?"
The cousins pause: tumescent.
What do they dream of? Murder?
They dream of lust and they long for violent action
but none occurs.

Their quarrels perpetually die from a lack of momentum
The light is empty: the sun forestalls reflection

The Wine-Drinkers, a poem by Tennessee Williams

Creole Moon, μια αφίσα του Βασίλη Πολύζου 2010

Λύδιος Άνεμος Ηδονικός

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΖΩΣΙΜΑ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (απόσπασμα)
…………………………………………………………………..
Και ιδού, μεσούσης ημέρας, αληθώς σοι λέγω, αμήν, αμήν,

[φύσηξε ξάφνου λύδιος άνεμος ηδονικός

ριπίζοντας τραγούδια ανόσια και βαριά αρώματα

και στεναγμούς βαρύαυλου και σαμβύκης

κι ανατριχιάσαν σύγκορμα οι αγγέλοι

πίσω απ’ τις λόχμες των ψηφιδωτών

κι άνοιξαν στις ουρές των παγωνιών κόκκινα αστέρια]

επάρας ο Ιωάννης τους οφθαλμούς αυτού κατέναντι είδε και ιδού,

γυνή αχίτων –ως η θυγάτηρ Φαραώ κατέβη λούσασθαι επί τον

ποταμόν- και φέγγος ην επ’ αυτής ηδύπνοον από ξανθής χαίτης έως

δακτύλων των ποδών αυτής· ότι νιφετός ανθέων επί της κεφαλής

αυτής και οι μαστοί αυτής μήλα εύοσμα και οι μηροί αυτής ωσεί

θωπεία κρίνων σχιζομένων γλυκεί ζεφύρω.

Και εξεθαμβήθη ο Ιωάννης και ουκ ηδύνατο αποστρέψαι το πρόσωπον

αυτού, η δε γλώσσα αυτού εκολλήθη τω λάρυγγι αυτού. Και διελογί-

ζετο προς εαυτόν: «Τι το ορώμενον; Ουκ έστιν αύτη η φιλέραστος

ορχηστρίς τούνομα Ηλιοδώρα και παρ’ Έλλησι Σατύρη και

Καλλίστιον, ης την σαγήνην φεύγων, ως άλλος Ιωσήφ τας ηδονάς

της Αιγυπτίας, έδραμον νύκτωρ εκ του Παλατίου της Κωνσταντίνου

Πόλεως από ετών τριάκοντα αναβάς εις το Όρος τούτο το Θεοβά-

διστον; Και ιδού νυν αύτη ενώπιόν μου η θυγάτηρ Ιεζάβελ και

Ηρωδιάδος και Δαλιδάς. Και ημέρα μία ου παρήλθεν επ’ αυτής· ότι

το πρόσωπον αυτής ως γλυκασμός των αγγέλων· και τα χείλη

αυτής αβρότερα κάλυκος ρόδου· και αι λαγόνες αυτής επιθυμία

βασιλέων. Άρα ουν εγώ εις μάτην παρέδωκα την θέλησίν μου εις

μάστιγας; Ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου; Ουκ έστιν ειρήνη εν τοις

οστέοις μου; Σώσον με, Κύριε, ότι εισήλθοσαν ύδατα έως ψυχής μου».

[στου Henry’s φάνηκαν κόκκινα αστέρια

στα τοξωτά παράθυρα

μέσα από τις κουρτίνες του καπνού

κι ήταν χωρίς αμφιβολία τα μάτια των θαμώνων

την ώρα που περνούσε η Μις Σούπερ Μπλουτζίν

the most καλλίπυγος in the styling business

Αφροδίτη με ψηλα τακούνια

τοπ κρουαζέ σφιχτό από διάφανο μετάξι

γυαλιά Swarovski με χρυσές ανταύγειες

επί πώλου mustang καθημένη

τραβώντας προς τη Γέφυρα των Στεναγμών

για την αναγγελθείσα φωτογράφηση in the nude

ανάμεσα στο πλήθος το αδηφάγο που κρατούσε

τις βιντεοκάμερες σε πλήρη στύση.]

Αλλ’ η δέησις του Οσίου ουκ εισηκούσθη. Και η ηδύγελως

Ηλιοδώρα, κιχλίζουσα και τους χρυσούς πλοκάμους χερσί λικμίζουσα,

έρραινε μύρα Κύπριδος επί την διάνοιαν του Μελωδού. Και ορχου-

μένη εμιμείτο μέλισσαν μυζώσαν νέκταρ ανθέων και Αντιόπην εν

περιπτύξει Σατύρου και Λήδαν επιβαίνουσαν κύκνου και φορβάδα

υφ’ ίππον αναβάτην. Και δακτύλοις απτομένη εκιθάριζε τας αισθήσεις

του ευσεβούς ασκητού από υπάτης έως νήτης. Και ανήγαγε την επι-

θυμίαν αυτού έως άκρου του στόματος· ότι ελύθη η καρδία αυτού,

αι δε φρένες αυτού ετάκησαν ωσεί κηρός από προσώπου πυρός.
………………………………………………………………………

Βασίλης Πολύζος, Διήγησις Ζωσιμά Ιερομονάχου

Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια, Εριφύλη 1999

Ηλιοδώρα Ουρανία, Ηλιοδώρα Πάνδημος
Δυο ζωγραφιές του Βασίλη Πολύζου, 2005

Βασίλης Πολύζος, Κρεολή Σελήνη

Από την ιστοσελίδα των εκδόσεων Απόπειρα 2.7.2010
apopeirates.blogspot.com

Στο ποίημά του «μαδριγάλι» που περιλαμβάνεται στη συλλογή
«Ηλιακό ποδήλατο» (2003), ο Βασίλης Πολύζος προαναγγέλλει
την άνοδο στο δικό του στερέωμα μιας Κρεολής Σελήνης:

Ώρες παράλληλες με το νοτιά

ονειρεύτηκα μια κρεολή Σελήνη

κι ένα μπαλκόνι με τορνευτά κάγκελα

πάνω απ’ τη θάλασσα

όπου ρεμβάζω

την ανεκλάλητη ευτυχία των ψαριών.

Για τρίτη φορά η Απόπειρα διαβάζει και παρουσιάζει, με την
παρούσα έκδοση, ποίηση του Βασίλη Πολύζου. Μετά
την προκάτ άνοιξη και τα αμφίδρομα του ποιητή Κ*, έχουμε εδώ
τη μαγεία των μικρών ερωτικών φεγγαριών που συνάχτηκαν
από τότε μέχρι σήμερα στο μπαλκόνι πάνω απ’ τη θάλασσα.

Και πως αντιδρά, ας πούμε, η Βιρτζίνια W. σε όλα αυτά;

απλούστατα

φορώντας αέρινα espardilhos

βαδίζει γυμνή στα σπάρτα

μ’ έναν μικρό τρυποφράχτη

στο μαντολίνο της

Και βέβαια δεν είναι πάντα έτσι. Ενίοτε:

ιερά τέρατα

καταβροχθίζουν ποίηση

στο υπόγειο

συνοδεία πιάνου

για τέσσερα χέρια

τριών δακτύλων το καθένα

Αλλά μέχρι εδώ. Τα υπόλοιπα εντός.

Σχόλια για την ποίηση του Βασίλη Πολύζου
Γλώσσα έξοχη, ποιητική, αποκαλυπτική, πλούσια...
Είναι από τα πιο ωραία και δυνατά κείμενα που έχω

διαβάσει τα τελευταία χρόνια σ’ αυτό το χώρο...

Κυριαρχία του λόγου.

Καθ. Γιώργος Μπαμπινιώτης, επιστολές
Με εξοπλισμό βαρύ το λόγο των κειμένων συνθέτει

μια λυρική μεταμοντέρνα ελεγεία...Οι λέξεις ξεδιπλώ-
νονται αχνιστές και ενίοτε καυτές στους στίχους του.
Έχουν τη θέση που τους αρμόζει, δεν παρεκκλίνουν,
δεν περισσεύουν. Ποιήματα και ποιητές διαλέγουν και

διαλέγονται με προσοχή, περίσκεψη και ελευθερία,

τόση όσο χρειάζεται για να αποκτήσει μια δικιά του
υπόσταση το νέο ποίημα και να μεταμορφωθεί
σε πεπτωκότα άγγελο που πάντα θα διεκδικεί
τη θέση του ανάμεσα στα μεγάλα ανθρώπινα έργα.

― Κώστας Κρεμμύδας, Μανδραγόρας, τχ. 41
Τα ηλεκτρικά ποιήματα του Βασίλη Πολύζου.

Οδός Πανός, τχ. 124
Θαύμασα την ευκολία του να ελίσσεται μέσα και πάνω
από τους μεγαλύτερους των ποιητών, να συνδιαλέγεται
με λέξεις άγριες και ορμητικές και να με ταξιδεύει.

―Δημήτρης Γκενεράλης, index, τχ. 23
Η ποίησή του είναι μεταμοντέρνα, χαμηλόφωνη,
υπαινικτική, ένα εν δυνάμει μυθιστόρημα με πινελιές
Πάουντ, μια ποίηση που εικονογραφεί τα τοπία
της ψυχής, αλλά και σημαίνει.

Σταύρος Σταυρόπουλος, metro (Οδός Βιβλίου)

Ρίχνει την κριτική του ματιά στα σημεία των καιρών

διατηρώντας παράλληλα το υπόγειο χιούμορ του.

Η Αυγή
Η ποίηση του Βασίλη Πολύζου προκαλεί την ευαισθη-
σία μας κλείνοντάς μας το μάτι. Υποβιβάζοντας τα όσια
και ιερά των γονέων μας σε ένα παίγνιο.

Βασίλης Λαλιώτης, Στοά του Βιβλίου
Επιβεβαιώνεται η ανησυχία, αλλά και ο χρακτηριστικός
τρόπος σκέψης και γραφής του.

Ελευθεροτυπία (Βιβλιοθήκη)

Ο Βασίλης Πολύζος απομυθοποιώντας τα ιδεολογικά

συστήματα μέσω της ποιητικής του αναμετράται

με τις προκαταλήψεις που παραμόρφωσαν το σημερινό μας

κόσμο. Τα ποιήματά του επιδρούν στη σκέψη

παρακάμπτοντας συχνά την τυπολογία της λογικής.

Μηνάς Ταταλίδης, Στοά του Βιβλίου

Ο υπερρεαλισμός του δείχνει την αισθητική του πείρα και
ο ρεαλισμος του δεν είναι διόλου βλαβερός. Τεχνικά, κατορθώνει
να μεταποιεί τις σκέψεις, τις εικόνες και τα όνειρά του
με μεγάλη ευκολία... Το κάθε ποίημα είναι μια πρόκληση.

Βασίλης Χατζηϊακώβου, Στοά του Βιβλίου

Η αντίθεση ανάμεσα στο "αντικειμενικό" και
το "υποκειμενικό" καταρρέει. Ζωηρές κι έντονα
χρωματισμένες, με διαθέσεις πάμπολλες, οι εικόνες
καταγράφονται με διαδοχή χορών σουίτας. Απέχοντας
από κάθε φαινομενική τάξη, τα ποιήματα ξεχειλίζουν
από την εκρηκτική ενέργεια της αφήγησης.

Έλενα Κυρίτση, eλόγος

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
Ποίηση ● Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια (ΕΡΙΦΥΛΗ 1999)
● DIZZILAND (ΕΡΙΦΥΛΗ 2001) ● Ηλιακό ποδήλατο
(ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003) ● 12+1 μοναχικά ποιήματα (ΕΡΙΦΥΛΗ
2005) ● Αναμνήσεις προκάτ άνοιξης (ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2006)
• Μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα
(Απόπειρα 2008)• Το ταξίδι του Αιμίλιου στην Έρημη Χώρα
Τηλεοπτικά Ντοκιμαντέρ (ΕΡΤ-1, 1983-87) Έρευνα και σενάριο:
· Η Κίτρινη Αποθήκη · Οι καφενέδες · Αηδονίσματα
· Μπαλάντα για το τρενάκι του Πηλίου · Μικρά θαλασσινά
φεγγάρια · Τ’ Ανάπλι και τα Κάστρα του · Μετέωρα
· Τα 24 Χωριά · Τα ψηλά βουνά · Η λευτεριά στο συρματό-
πλεγμα · Ένας Χαλεπάς στην Κύμη κ.ά.
Έρευνα, σενάριο και σκηνοθεσία: · Θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία · Ο ζωγράφος της σιωπής · Θεοφάνης ο Κρης
· Διαβάζοντας την παράδοση · Μια μέρα στ’ Αμπελάκια
· Ελλάδα και Θάλασσα κ.ά.
Δισκογραφία · CD “Μανώλης Χατζημάρκος: Απόστολοι
και Κρατήματα” (1997, έκδοση του Δήμου Βόλου)

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ σπούδασε Νομικά και Πολιτι-
κές & Οικονομικές Επιστήμες. Δικηγορεί στην Αθήνα.
Είναι μέλος της International Bar Association και του
Human Rights Institute (Λονδίνο). Διετέλεσε επιμελητής
ύλης και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής “Ελλάδα
δεν είναι μόνο η Αθήνα” (ΕΡΤ-1, 1985-87). Συνεργάστηκε
ως υπεύθυνος πολιτιστικού τομέα στον ραδιοφωνικό σταθμό
Δίαυλος 10 (1987-88). ΄Ηταν επίσης αρχισυντάκτης του περιο-
δικού Τα Αγροτικά (1983-87), διευθυντής της περιοδικής
επιστημονικής έκδοσης Αγροτικά Θέματα (1984-85), εκδότης
και διευθυντής του μηνιαίου εντύπου Ο Στρέφης (1982-86).

Κρεολή Σελήνη / Εκδόσεις Απόπειρα

Η Κρεολή Σελήνη
από σήμερα στν τροχιά της
στην Απόπειρα

μπλε τεχνοτροπία στο άμστερνταμ

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ

του Βασίλη Πολύζου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του ΄Αμστερνταμ

στο παράθυρο

μια κοπέλα σε μπλε τεχνοτροπία

διαβάζει ποίηση πιγκουίνου

περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο
μια καλόγρια σε τεχνοτροπία πιγκουίνου

διαβάζει μπλε ποίηση

επάνω μου περνάει το τραμ

με νωπά τα σημάδια του Άμστερνταμ

στο παράθυρο ένας πιγκουίνος

σε τεχνοτροπία ποίησης

διαβάζει μια μπλε κοπέλα

ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

© 2003 Βασίλης Πολύζος

μπλε κοπέλα, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway / Democracy must go / Creole Moon Coming Soon!

The Soul of Spain

In the rain in the rain in the rain in the rain in Spain.

Does it rain in Spain?

Oh yes my dear on the contrary and there are no bull fights.

The dancers dance in long white pants

It isn't right to yence your aunts

Come Uncle, let's go home.

Home is where the heart is, home is where the fart is.

Come let us fart in the home.

There is no art in a fart.

Still a fart may not be artless.

Let us fart an artless fart in the home.

Democracy.

Democracy.

Bill says democracy must go.

Go democracy.

Go

Go

Go

Bill's father would never knowingly sit down at table with a Democrat.

Now Bill says democracy must go.

Go on democracy.

Democracy is the shit.

Relativity is the shit.

Dictators are the shit.

Menken is the shit.

Waldo Frank is the shit.

The Broom is the shit.

Dada is the shit.

Dempsey is the shit.

This is not a complete list.

They say Ezra is the shit.

But Ezra is nice.

Come let us build a monument to Ezra.

Good a very nice monument.

You did that nicely

Can you do another?

Let me try and do one.

Let us all try and do one.

Let the little girl over there on the corner try and do one.

Come on little girl.

Do one for Ezra.

Good.

You have all been successful children.

Now let us clean the mess up.

The Dial does a monument to Proust.

We have done a monument to Ezra.

A monument is a monument.

After all it is the spirit of the thing that counts.

The Soul of Spain, a poem by Ernest Hemingway
Κρεολή Σελήνη, νέα ποιήματα του Βασίλη Πολύζου, ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2010

Σπάνια ντοκουμέντα / Emil in Bollywood

Η ομιλία του Αιμιλίου Βλόγερ εις την αίθουσαν τελετών

του Πανεπιστημίου της Γάνδης

επί τω θανάτω του θαυματοποιού Γερβασίου του Τρίτου.
(Αναδημοσίευσις εκ της εφημερίδος«Ο Ταχυδρόμος της Διζιλάνδης»

της 10ης Απριλίου 1897)

Διερωτώνται πολλοί τί εστερήθη η πόλις μας μετά την εις Κύριον

αποδημίαν του θαυματοποιού Γερβασίου του Τρίτου.

Την αστερόεσσαν μπέρταν και την ράβδον του;

Το μανδήλιον εξ ολοσηρικού υφάσματος το λειτουργούν ως camera obscura;

Τας εξερχομένας του υψηλού πίλου του περιστεράς και τους κονίκλους,

ακαταλλήλους πάντως προς βρώσιν; Την περικαλλή βοηθόν του

Σεισοπυγίδα, bizarre déité, brune come les nuits, η οποία ήδη,

μετά το θλιβερόν συμβάν, ανεζήτησε την τύχην της εις Αδριάνειον

βαλλανείον; Βεβαίως αυτά, αλλ’ ουχί μόνον.

Απωλέσαμεν άνθρωπον δυνάμενον να ανυψωθή δι’ αοράτου μηχανισμού,

δίκην αφανών πτερύγων, μέχρι του ύψους επικλινούς στέγης και να

παραμείνη αιωρούμενος εις το κενόν επί μακρόν. Αλλά και η κάθοδος αυτού

ήτο πάντοτε ασφαλής και αδιατάρακτος, συνοδευομένη υπό βροχής

πυροτεχνημάτων, ενθουσιωδών ποδοκρατημάτων και παιανισμών

μικράς ορχήστρας. Σημειωθήτω δε, ότι η φήμη του δαιμονίου τούτου ανδρός

έφθασε μέχρι των εσχατιών του πλανήτου, ώστε ενέπνευσε τον Αμερικανόν

δημοσιογράφον Πώην να συγγράψη το φαντασιώδες άρθρον

«The Unparalleled Adventure of One Hans Pfaall», έχων ως πρότυπον

τας ανυψωτικάς ικανότητας του εκλιπόντος -φεύ!- Γερβασίου!

Απωλέσαμεν άνθρωπον δυνάμενον να διαπερασθή εγκαρσίως

υπό ζεύγους ξιφών κατά την κοιλιακήν χώραν, χωρίς απώλειαν

και μιάς ρανίδος αίματος.

Το ακρίτως υποστηριζόμενον υπό τινων, ότι το θαυμαστόν τούτο

επίτευγμα θα πρέπη μάλλον να αποδοθή είς ομαδικόν υπνωτισμόν

των θεατών, απεκρούσθη ερρωμένως υπό του εκ Βιέννης εγκρίτου

ψυχιάτρου Σιγμούνδου Φρόυδ με εμπεριστατωμένην μονογραφίαν

φέρουσαν τον λακωνικόν τίτλον «Einführung in die actuellen Fragen

des Hypnotismus: eine Innenansicht aus den Beratungen zum

qualitätsorientierte Gesetzgebungesverfahren des Gervasiusproblemes»!
(η συνέχεια προσεχώς)

Η εικαστική σύνθεση Emil in Bollywood

βασίζεται σε φωτογραφία της Ελένης Πολύζου, 2005