DRUMMER DREAMER

Βασίλης Πολύζος
DRUMMER DREAMER

η εταιρεία σιδηροδρόμων
απέσυρε τα φορτηγά βαγόνια
άνδρες 24 ίπποι 6
έτσι φτάσαμε προ των πυλών
κατά την κρίση του ο καθένας
χωρίς τροχαϊκό ρυθμό
με το νυχτερινό αμμοχάλικο
να τρίζει κάτω απ’ τις πατούσες μας

κάποτε ήμαστε
αφηρημένες έννοιες
φαεσφόροι
μικροί καβάφηδες με μάτια φιμέ
μισοπώγωνες

κάποιοι αρέσκονταν σε μνήμες ταβερνείων
με απολογητικά γερόντια

άνθρωπος ωσεί χόρτος

τί εμοί και σοι φτωχή μου groupie?
την αυγή ξεκλειδώσαμε
τους δροσερούς υπνόσακους
περιμένοντας τους γλάρους
να οδηγήσουν τα κύματα στην αμμουδιά
να προβάλει ο ήλιος
βγάζοντας με αβρότητα δακτύλων
το ψάθινο καπέλο του
υποκλινέστατος

έπειτα ήρθε ο άνεμος
κι ο δημοτικός φωτισμός στο πάρκο
τα πεύκα κούμπωσαν τα πανωφόρια τους
τύλιξαν με κασκόλ
τις μαύρες μνήμες τους

την εποχή εκείνη
αν διάλεγα το όνομά μου
θα ήθελα να μ’ έλεγαν Ευσέβιο
ή Νικάνορα΄
ή Οδυσσέα
ή Έσδρα
ή Ανάχαρσι

ήμουν ακόμα πρόθυμος
να υπογράψω δήλωση
ως δωρητής οργάνων παλλομένων
ή έστω ως Θεός ετάζων
καρδίας και νεφρούς

τώρα έχτισα τη δική μου βαβέλ
και δεν θα τους ζητήσω άλλες λέξεις
παρεκτός σιωπή αλειμμένη με μίνιο
για να κρατάει στο χρόνο

με μια κερκίδα
και μια ωλένη
θα παίξω ντραμς
για την Ελένη


DRUMMER DREAMER
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από την Επιστροφή στη Διζιλάνδη
© Βασίλης Πολύζος 2003-2004

Ελένη
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
2012

Αιμιλίου σχόλιο: δημοσκοπήσεις!

Πώς διαβάζετε τις δημοσκοπήσεις;

ρώτησα πρωί πρωί τον Αιμίλιο.

Χωρίς το κεντρικό "σίγμα"!
μου απάντησε.

Βασίλης Πολύζος, ΌΝΕΙΡΟΣ / REFRACTION

ΌΝΕΙΡΟΣ

το δάσος δεν είχε μνήμη

δεν είχε τέλος

με τόσα μάτια αντίθετα

νυχτερινά όντα

ίσως αβλαβή

ίσως άρνηση

το κοίταγμά τους πορφυρίτης

κι ακουαμαρίνα

και θυμίαμα

τα νύχια τους

πριονωτός καγχασμός

ήρθε αυτός-αυτή-αυτό

με πέτρινα δάχτυλα

χωρίς μνήμη πράσινου

τόσα ψηφία στην κληρωτίδα

σ’ άσκοπη δίνη

δεν έβγαλαν ούτε μια λέξη

πέραν τριγμών

κάτι κρύβεται

κάτι κρύβεται στη μέση

κάτι κρύβεται στη μέση του λαβύρινθου

θύσανος

αίλουρος

καταπακτή

ένα κόκκινο κερί στάζει ρυθμικά

πάνω στο μάρμαρο της απόφασης

ένοχος

ένοχος

ένοχος

ΌΝΕΙΡΟΣ

από τα ποιήματα “προς ρωμαίους”

© Βασίλης Πολύζος 2002-2003

REfrAcTioN

μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου

2013

νιώθοντας habeas corpus / νιώθοντας ανατέλλων επιβήτωρ

      ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ

μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* 
         
             4
νιώθοντας habeas corpus

Νιώθοντας habeas corpus

Είδα ένα φάντασμα στη θέση μου
Είπε
Μια αφαίρεση σε γκρίζο
Σχεδόν μια απουσία χλευαστική
Μέσα στο άσπρο φως
Ην δ’ επ’ αυτού η επιγραφή
Jesus loves me

Νιώθοντας corpus christi
Νιώθοντας μαύρος που εξαερώθηκε
Ρουφώντας απ’ τον αγωγό πετρέλαιο
Νιώθοντας θεία μετάληψη
Νιώθοντας αθάνατη πηγή

PRODUCE THE BODY PLEASE!
Ανάμεσα στους αγάπανθους
Είπε

Ήταν εκείνες οι μεταλλικές ημέρες
Οι ώρες σε μια χώρα άγνωστη
Χωρίς ταχυδρομείο
Με δρόμους χωρίς ανταπόκριση
Με μια μονάχα λέξη ακίνητη
Στο κέντρο του παντός

CORPUS

Είδα ένα φάντασμα στη θέση μου
Είπε
Νιώθοντας ανατέλλων επιβήτωρ
Νιώθοντας εραστής bookmaker
Στο δρόμο με τις ακακίες


ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*
4: νιώθοντας habeas corpus
από το βιβλίο
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα
εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

νιώθοντας ανατέλλων επιβήτωρ
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2004

Βασίλης Πολύζος: errata / aphro 1

   errata

αυτά τα παλαιά σώματα
είναι ανυπόφορα
είπε ο Αιμίλιος
ιδίως με ενοχλεί
η τελευταία σελίδα τους
μ’ εκείνα τα υποκριτικά
ημαρτημένων διόρθωσις
σελ. τάδε.......... στίχος τάδε
αντί... ........ανάγνωθι...
σαν να ήταν δυνατόν
να ξεφυλλίσω απ’ την αρχή
την ιστορία τους
και να διαβάσω αλλιώς τα λάθη
που τύπωσα πάνω τους
που τύπωσαν πάνω μου

    errata
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*
και άλλα αμφίδρομα
ακδ. Απόπειρα 2008

    aphro 1
από μια σειρά αφισών-κολάζ του Βασίλη Πολύζου
με γενικό τίτλο βανδαλισμοί 2008
για την έκδοση του βιβλίου

Βασίλης Πολύζος, μικρή νυχτερινή βροχή

μικρή νυχτερινή βροχή

στην Έρικα F.

Ως αργά το απόγευμα
η κοπέλα ντυμένη Μότσαρτ
πουλούσε εισιτήρια για την Όπερα.

Μ’άφησε να τη φωτογραφίσω
προφίλ κι ανφάς για εκατό σελίνια
βγάζοντας την περούκα της.

Η προγιαγιά μου ήταν Ελληνίδα, είπε,
κι έπειτα τύλιξε επάνω της σφιχτά
τις φολίδες του Αγίου Στεφάνου.

Θα σας δείξω, είπε, τις ηδονές τής Art Nouveau
μα πρώτα θα μου αγοράσετε μια Sachertorte
για να ξεχάσω τις ενοχές μου.

Η βροχή μας έπιασε ακριβώς
στην είσοδο του κτιρίου με τις γάτες.

μικρή νυχτερινή βροχή
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο Ηλιακό ποδήλατο
εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

εικόνα:
η κοπέλα ντυμένη Μότσαρτ
πουλούσε εισιτήρια
φωτο. Βασίλης Πολύζος
μέρες Βιέννης

Κρεολή Σελήνη - η Κρισταμπέλ ως Άρτεμις

η Κρισταμπέλ ως Άρτεμις

δυο εκατέρωθεν σκυλιά

φρουρούν την ωραιότητα

των αστραγάλων της

καθώς ποζάρει ολόγυμνη

στην κάμερα του Αλμοδόβαρ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ
η Κρισταμπέλ ως Άρτεμις
Κρεολή Σελήνη
Απόπειρα 2010

Κρισταμπέλ
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου
2013

Hans Magnus Enzensberger, Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

Του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ

Απόδοση από τα Γερμανικά: Βασίλης Πολύζος

.

Της βγήκαν όλα αλλιώς απ’ ό,τι τα λογάριαζε.

Πάντοτε αυτά τα σαραβαλιασμένα Φολκσβάγκεν.

Κάποτε λίγο έλειψε να παντρευτεί έναν αρτοποιό.

Στην αρχή διάβαζε Έσσε κι αργότερα Χάντκε.

Τώρα συχνά λύνει συλλαβόγριφους στο κρεβάτι.

Δεν επιτρέπει ποτέ στους άντρες να τη ρίξουν.
Για χρόνια ήταν Τροτσκίστρια, αλλά με το δικό της τρόπο.
Ποτέ δεν έβαλε το χέρι σε κουπόνια φαγητού.
Όταν σκέφτεται την Καμπότζη, νιώθει τελείως χάλια.

Ο τελευταίος φίλος της, ο Καθηγητής, την έβαζε όλο να τον δέρνει.

Πρασινωπά μπατίκ- φουστάνια, πολύ φαρδιά για κείνη.
Μελίγκρα στα φυτά εσωτερικού χώρου.

Πράγατι ήθελε να ζωγραφίζει ή να πάει ταξίδια έξω.

Η Διατριβή της, Ταξικοί Αγώνες στην Ουλμ, από το 1500

μέχρι το 1512, και η Επίδρασή τους στο Δημοτικό Τραγούδι:

Υποτροφίες και ξανά από την αρχή και μια βαλίτσα σημειώσεις.

Πότε πότε της στέλνει χρήματα η Γιαγιά.

Χορευτικές φιγούρες ντροπαλά στο μπάνιο, μικρές γκριμάτσες,

ώρες και ώρες με χυμό αγγουριού μπρος στον καθρέφτη.

Λέει, όπως και να ’χει, δεν θα λιμοκτονήσω.

Σαν την πιάνει το κλάμα, δείχνει δεκαεννιά.


Die Dreiunddreissigjährige
ένα ποίημα του Hans Magnus Enzensberger
απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος

Olga 
a portrait by V. Polyzos 

DIZZILAND, red mode

red mode

κάθε που φυσάει κόκκινος άνεμος
πέρα απ’ τους λόφους του φεγγαριού
η αθώα Gwendolen στην οθόνη του PC
σεληνιάζεται
η γλώσσα της ανεβάζει αφρισμένο αλάτι
η ποδιά της λουλουδίζει άλικο αίμα
λέξεις πορνικές χαράζονται
πάνω στα γυμνά βυζιά της

[ΑΚΥΡΟ? ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ?]



red mode
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο DIZZILAND
εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

memoria de una puta 
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2007

Σημ.: για τον τίτλο της ζωφραφιάς
ευθύνεται και
ο Gabriel Garcia Marquez

ο Αιμίλιος ανά τας ρίμας, τας ρύμας και τας αγυιάς / Leicester Square 97 / στη μικρή ιταλία

Leicester Square '97


στη μικρή ιταλία
του σαίξπηρ η ιουλία
παρέα με τον ρούσντι
και μ’ εναν άγγλο πούστη
κατέβαζαν μπιρίτσες
και γαμώ τις πίτσες

 Βασίλης Πολύζος
Leicester Square
από τα ποιήματα
ο Αιμίλιος ανά τας ρίμας
τας ρύμας και τας αγυιάς

The Painters of Leicester Square '97
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου
1997

Βασίλης Πολύζος: Επαληθεύσεις / Στίλβουσα Αιθαλούπολις

Επαληθεύσεις

αφιερώνεται εξαιρετικά
στον κ. Κ.


“...αν πέσει ό μη γένοιτο βαρύς χειμώνας
ναι μεν θα φουσκώσουν τα πηγάδια μας
όμως θα κάψουμε τα τελευταία βιβλία μας
θα κάψουμε τους διαλογισμούς μας
θα κάψουμε τα εις εαυτόν τα de profundis μας
που περιφέραμε από δωμάτιο σε δωμάτιο
θα κάψουμε εν ανάγκη
και το μικρό παιδί του γείτονα
που το χαϊδεύαμε με πατρική στοργή
στις εορτές των νηστειών”


Βασίλης Πολύζος
λόγος κατηχητικός
(απόσπασμα)
από το βιβλίο
12+1 μοναχικά ποιήματα
ΕΡΙΦΥΛΗ 2005

Στίλβουσα Αιθαλούπολις
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2009

Οδός Μαγνήτων '58 / ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Οδός Μαγνήτων ’58

7

σήμερα σημαδέψαμε στον τοίχο
τ’ αρχέτυπα σύμβολα
περιστέρι ακροκέραμο φύλλo ελιάς
το λουλακί μιας πόρτας
το ζουζούνισμα της σφήκας
στ’ ανοιχτό σου παράθυρο

κάποιος έπαιζε πρωί πρωί
χαρούμενη ανοιξιάτικη βροχή
στο σαντούρι
έπειτα λύθηκε στο φως
βυθίστηκε στα χρώματα
αναδύθηκε με φτερά στους ώμους

άγγελος περνάει στο δρόμο
ραντίζει βούλες ροζ και πράσινες
στα φουστάνια των κοριτσιών
μυρώνει τα φιογκάκια τους
μα δε μπορεί ν’ αγγίξει
τα αινίγματά τους

είμαστε έτοιμοι
για την οικογενειακή φωτογραφία
περιμένουμε μόνο τη μικρή μας τη Μυρτώ
τη μέλλουσα γιαγιά μας
να κεντήσει ριζοβελονιά το πρώτο της στιχάκι
να προβάρει στον καθρέφτη
το πρώτο της φιλί
να φορέσει τ’ άσπρα σοσόνια της


8

αύριο ξημερώνει επέτειος μνήμης
για τη μυρουδιά του τζακιού στον αέρα
για το χιόνι που έτριζε κάτω απ’ τις γαλότσες
τα μεγάφωνα θα μεταδώσουν
το γενικό βήχα της πόλης
ο ουρανός μας κάπνιζε πολύ
άρπαξε βαρύ κρυολόγημα
τώρα σκίζονται τα σωθικά του
θα του κάνουμε κοφτές βεντούζες
να τραβήξουμε το κακό αίμα
μπορεί και να τον αφήσουμε λίγο να παίξει
με κουρδιστά αλογάκια
όπως συνήθιζε στα παιδικά του χρόνια

Βασίλης Πολύζος
Οδός Μαγνήτων ‘58

άγγελος στο δρόμο
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2004

Σημείωση
Το «Οδός Μαγνήτων ’58» είναι το μόνο ποίημα
που κράτησα μέχρι σήμερα εν ζωή από τη δεκαετία του ’60.
Είναι μια σπονδυλωτή σύνθεση από 8 ποιήματα γραμμένα
με φόντο (όχι ηθογραφικό, θέλω να πιστεύω) την πόλη του Βόλου
από τα μαθητικά μου χρόνια. Οι μόνες παρεμβάσεις σε σχέση
με το αρχικό κείμενο είναι το μονοτονικό, η αστιξία και η αλλαγή
του τίτλου (αρχικός τίτλος: μικρές πρωινές ήττες).
Εδώ το έβδομο και το όγδοο κομμάτι αυτής της σύνθεση

Βασίλης Πολύζος, από τα ποιήματα του Στρέφη (1983 - 1986): Πεζοτράγουδο

Πεζοτράγουδο

αφιερώνεται ξανά

Θ’ αφήσω σήμερα τη μερσεντές διακόσια ογδόντα
στο Φίλιππα τον οδηγό
να πάει βόλτα τα παιδιά και την κυρά του.
Τις επισημότητες στο βάθος τις βαριέμαι.

Θα πάρω το κατσαριδάκι. Θα φορέσω
το ξέβαφο μπλουτζίν, πουκάμισο μπαμπακερό, τα μοκασίνια
κι ένα ατημέλητο φουλάρι στο λαιμό. Έτσι θα νιώσω
σχεδόν τηνέιτζερ, σχεδόν επαναστάτης.

Απ’ τα Εξάρχεια θα περάσω. Θα κορνάρω
έξω από τα παλιά τα στέκια.
Για να με δούν οι σύντροφοι να καταλάβουν
πως μ’ αδικούν σα λένε ότι τάχα έχω αλλάξει.
.

(Αργότερα μπορεί και να βρεθώ στου Απότσου ή στου Ορφανίδη
να κουβεντιάσω λίγο Μάρξ, λίγο Αλτουσσέρ
με δυο παλιόφιλους απ’ το Παρίσι που όλο αυτά σκαλίζουν।)

.
Το βράδυ βέβαια θα πλήξω στον Αστέρα.

Ή στη δεξίωση του μόδιστρου στην Κηφισιά.
Σ’ ένα απ’ τα δυο θα πάω δε γίνεται αλλιώς.
Κι ας μη μιλάμε τώρα
για την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας.
Τέτοια κλισέ τα ’χω από χρόνια ξεπεράσει.

Πεζοτράγουδο, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου.

Δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο έντυπο «ο στρέφης», τχ 3, Μάρτης 1983

Περιλήφθηκε στο βιβλίο Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια

του Βασίλη Πολύζου
που εκδόθηκε από το Ιδεόγραμμα-Εριφύλη στα 1999

Βασίλης Πολύζος, 3 αδόκητες παρεκκλίσεις

3 αδόκητες παρεκκλίσεις
επιόντος  24ώρου

 1 π.μ.
το νερό θυμάται τους παλιούς δρόμους
το νερό δεν ξεγελιέται
το νερό δεν ταπεινώνεται
το νερό εκδικείται
και ιδού τέτοια ώρα
κατεβαίνω στη θάλασσα απόβλητος
δια μέσου αγωγού ομβρίων

 5 π.μ.
umbra silvarum
στο δάσος βλέπω τις γυναίκες
με τα κομψά θηρευτικά σκυλιά
τη σύλβια την έμιλι τη βιργινία
ίσως είναι αποκυήματα επιθυμίας
όπως οι αρτέμιδες της πασαρέλας
τα υδρόβια πουλιά
οι νεροκαστανιές
η κίτρινη ίριδα των βάλτων

 8 π.μ.
εδώ είναι ο μικρός τυμπανιστής
θα μας παίξει με το μικρό τύμπανό του
ρα πα παμ παμ 
ρα πα παμ παμ 
ρα πα παμ παμ 
στείλτε το καλοσυνάτο
εξ εθίμου
χαμόγελό σας!


3 αδόκητες παρεκκλίσεις
επιόντος 24'ωρου
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
© 24.12.2012

νεροκαστανιές
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

η γουλβερίνα του νοέμβρη κατά τον τρόπον ουσάκ

     η γουλβερίνα του νοέμβρη

κατά τον τρόπον ουσάκ

του Βασίλη Πολύζου

η γουλβερίνα
οι χάντρες των ματιών της
ζωγραφισμένες με δυνατό κάρβουνο
το σώμα της
καμπύλες δίχως δισταγμό
ένα σκουροπράσινο φύκι
ένθετο στο δεξί της μπράτσο
η θάλασσα παγιδευμένη
στους μηρούς της
με προσκαλεί
στην τελετή ανάρρησης
του φεγγαριού της

δεν ξέρω ψιθυρίζει
τα ονόματα των αστεριών
εκτός απ’ τη μικρή άρκτο
που ξεμάτωσε στα κοφτερά δοντάκια μου

μα ξέρω αυτούς τους μεσονύχτιους στεναγμούς
στις ράχες των κυμάτων
μαντεύω αυτό το ολόμαυρο σκυλί
στην αμμουδιά μου
με ολόκληρο το γαλαξία
δεμένο στην ουρά του

 η γουλβερίνα κρατάει
το σκοτεινό της ωροσκόπιο
στο σημείο ουσάκ της παρθενιάς της

ρύαξ μέλιτος;
ποταμός;
ύμνος εκ στόματος
νηπίων και θηλαζόντων;

η γουλβερίνα του νοέμβρη
κατά τον τρόπον ουσάκ
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου ©2011

November Wolverine
μετείκασμα του Βασίλη Πολύζου 2012

Victoria / The Painters of Leicester Square 1997

VICTORIA


όχι τους δρόμους που βαδίσαμε
μα τη νοσταλγία της κίνησης
όχι τη θάλασσα
μα ένα χαμόγελο απλωμένο

πάνω στα νερά

όχι το ταξίδι
μα τα δέντρα που χόρευαν
προτού να φτάσει το τρένο στο σταθμό
ένα ποίημα espresso στο φλιτζάνι
και το άρωμα της μικρής σερβιτόρας
απ’ το Αζερμπαϊτζάν

αυτά θα κρατήσω στο τέλος

τ’ απαραίτητα


Βασίλης Πολύζος
Victoria
Κρεολή Σελήνη
ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2010

The Painters of Leicester Square
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
1997 

η γουλβερίνα

η γουλβερίνα
του Βασίλη Πολύζου

ξύπνησε με τον πρωινό τσιγαρόβηχα
των περιστεριών
ψελλίζοντας θολά φωνήματα
του περασμένου έρωτα

σκέφτηκε
σήμερα να βγάλω βόλτα τον ήλιο
χωρίς περιλαίμιο
ξεκούμπωτο στήθος
ανοιχτά ρουθούνια
να μπαίνει ελεύθερα το κόκκινο
του σφυγμού της

ήξερε βέβαια
πως όλοι οι δρόμοι ήταν κλειστοί
όρθρου βαθέος
το κορμί της δινόταν
μόνο σε μικρές πυκνές γλώσσες
ή σε κύβους από σκοτάδι
όπως την πρώτη φορά
και ξανά
στον τοίχο της αποθήκης

αργότερα πέρασαν τα παιδιά
τραβώντας για το σχολείο
και πιο πίσω
η γυμνή γουλβερίνα
κρατώντας μικρό καλάθι
με κεράσια

η γουλβερίνα
©Βασίλης Πολύζος 13.8.2011

Wolverine
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2012

Βασίλης Πολύζος, indigo

      indigo

                      Στην Άννα Μ.

κρατώντας τό γαλάζιο στον ώμο της με χρυσή πόρπη
σέρνει απαλά τις πτυχώσεις της θάλασσας
ως την άκρη του κήπου

(στη σκέψη μου μια υπόσχεση ανεκπλήρωτη
για κίτρινα τριαντάφυλλα)

ώρες ώρες το καλοκαίρι βάραινε αβάσταχτα
στα διψασμένα δέντρα κι οι μικρές προδοσίες των φιλιών
στα χείλη μας

(στην τελετή του γάμου της εφτά παγώνια σκαλισμένα
σε μπλέ κρύσταλλο σήκωναν την ουρά τού νυφικού της)

είναι τόσο ανυπόμονη η μέρα, λέει, τόσο αβάσταχτο
το καλοκαίρι στον κήπο, τα μάτια σου μια υπόσχεση
ανεκπλήρωτη κι εκεί στο βάθος τα γλαυκά νησιά
πιασμένα στην απόχη του έρωτα

(το άρωμά της βαθυκύανο σαν το βελούδο
μιας σιαμέζας γάτας αυτή την ώρα που βουλιάζει
ο ήλιος στη σιωπή του λύνοντας τα κρόσσια
των κυμάτων)

υπάρχουν, είπε, κίτρινα τριαντάφυλλα σε κάθε
σταυροδρόμι, το φόρεμά μου έχει επάνω του
όλες τις πούλιες ως τον Ινδικό Ωκεανό,
στις πλάτες μας θα ψιθυρίζει η άμμος κάθε νύχτα

(μια γυναίκα μια στιγμή ζητώντας να ρίξω βότκα
στο ποτήρι της)

indigo 
ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου,
Ηλιακό Ποδήλατο, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003

indigo
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2008

μπούφου εγκώμιον

μπούφου εγκώμιον

να σημειώσουμε

η πόλη μας είχε περάσει

μια νύχτα ανήσυχη

με βιαστικές εκσπερματώσεις

και με τους κατηχούμενους στον πρόναο

να φραγγελώνουν τις φαντασιώσεις τους

κάτω από λιπαρά καντήλια

ψελλίζοντας θάλαττα θάλαττα

στη ροδοδάχτυλη αυγή

ίσως θα ’ταν καλύτερη

μια σύναξη μονήρης

πίσω από τις κουρτίνες του ο καθένας

αφήνοντας τους ίσκιους μας

να σκιαμαχούν ελεύθεροι στο δρόμο

μικραίνοντας ή/και μακραίνοντας

κατά πώς βάδιζε ο ήλιος

όμως μας τρόμαξε

πρωί πρωί το μήνυμα στο κινητό

ουαί υμίν

για τους κοιμώμενους τις κυριακές

και τις δεσποτικές γιορτές

έτσι λοιπόν πανστρατιά

ανήμερα της απτέρου νίκης

στήσαμε στην κολώνα της πλατείας

το πουλί που το λέγαμε μπούφο

αν και πολλοί λατινιστές επέμεναν

να το φωνάζουν bubo bubo

μπούφου εγκώμιον

από τα ποιήματα

Επιστροφή στη Διζιλάνδη

©Βασίλης Πολύζος 2003-2004

εικόνα

bubo bubo

(Αιμιλίου Πτηνολόγιον)

Βασίλης Πολύζος, νοσταλγία

                                 νοσταλγία
                            θυμάσαι το φθινόπωρο
                            να κουβαλάει
                            μια σάκα σχολική
                            στην πλάτη του·
                            και τις πάπιες στη λίμνη
                            να διαβάζουν γαλάζια γεωμετρία;

νοσταλγία
©Βασίλης Πολύζος 20.7.2003

εκ νέου
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου
2004