διγλωσσία

.

.

διγλωσσία

.........to whom it may concern

.

πουρνό-πουρνό

με σοφτ πορνό

soft porn

early in the morn

.

Βασίλης Πολύζος, DIZZILAND, διγλωσσία
ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

Vassilis Polýzos, The Solar Bicycle, masks

.

...........masks
...........by Vassilis Polyzos

Late last night I was informed
that now it’s permitted to import
poets from Ireland
subject to reciprocity.

.

However what more concerns me is
that every night the painter of Gioconda
(dead now for five centuries)
retouches an invisible crack
in your smile
places upon your riddle
a luminous wreath of fog
for the hours we walk hand in hand in the rain.

Still there are worse situations
as for example
when the jester wearing two masks
speaks to you from the dark side of the moon
about the death of the colours
speaks to you about the rickety statues
that occupy the benches in the park
their eyes sealed with filmy wax
varicose knots swelling
their legs chiselled in olden days by Michelangelo.

Given the above
I’m going to buy from the supermarket
tulips with an ISO 2001 cerificate
for the alabaster girls
I met outside the cigarette factory
in my teens.

masks, a poem by Vassilis Polyzos
from the collection Ηλιακό ποδήλατο (εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2003)
trnslated by the author (© 2003) from the Greek original

The Solar Bicycle, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2003

Βασίλης Πολύζος: siffleur / geom 1 / (The Pied Piper Connection)

.......siffleur

Ποιος πλήρωσε τον άνεμο
να παίξει αυτούς τους λυγμικούς σκοπούς
πόρτα την πόρτα στο έρημο σοκάκι
χορεύοντας βουστροφηδόν;

Το ξέραμε πως ήταν η Άνοιξη κλινήρης
με τα λευκά της αιμοσφαίρια ανεβασμένα
δίπλα της τ’ ανθογυάλι με τους μαραμένους όρθρους
κι η Εβελίνα που αγρυπνούσε μελετώντας
στο κομποσκοίνι ενενήντα εννιά δεήσεις.

Παρακαλώ, ψιθύρισε η Κρισταμπέλ,
όταν χτυπήσει το κουδούνι ο σφυριχτής
πείτε του να τινάξει απ’ την ανάσα του το χιόνι.

siffleur, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή DIZZILAND

εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

geom 1, γεωμετρικό του Βασίλη Πολύζου 2011

Intermezzo: Harry Belafonte, Banana Boat Song

Banana Boat Song
by Harry Belafonte

Day-o, Day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home
Day, me say day, me say day, me say day
Me say day, me say day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home

Work all night on a drink a' rum
Daylight come and me wan' go home
Stack banana till the mornin' come
Daylight come and me wan' go home

Come, Mister tally man, tally me banana
Daylight come and me wan' go home
Come, Mister tally man, tally me banana
Daylight come and me wan' go home

It's six foot, seven foot, eight foot BUNCH!
Daylight come and me wan' go home
Six foot, seven foot, eight foot BUNCH!
Daylight come and me wan' go home

Day, me say day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home
Day, me say day, me say day, me say day...
Daylight come and me wan' go home

A beautiful bunch a' ripe banana
Daylight come and me wan' go home
Hide the deadly black tarantula
Daylight come and me wan' go home

It's six foot, seven foot, eight foot BUNCH!
Daylight come and me wan' go home
Six foot, seven foot, eight foot BUNCH!
Daylight come and me wan' go home

Day, me say day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home
Day, me say day, me say day, me say day...
Daylight come and me wan' go home

Come, Mister tally man, tally me banana
Daylight come and me wan' go home
Come, Mister tally man, tally me banana
Daylight come and me wan' go home

Day-o, day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home
Day, me say day, me say day, me say day
Me say day, me say day-ay-ay-o
Daylight come and me wan' go home

Banana Boat Sonng by Harry Belafonte

Εικόνα επάνω: Banana Boat Song
εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2011

Έλενα / μια σιωπή που ανασυντίθεται

Έλενα
........................αφιέρωση
.................ex nunc

ένα σπλατς αίματος στον καθρέφτη
παραμορφώνει τα χίλια της πρόσωπα
τις χίλιες αναμονές της
τις χίλιες διαγραφές της
τα μοβ χείλη της

πίσω της
στον αόρατο τοίχο ένα καρφί
όπου κρέμασε το μαύρο μάξι παλτό της
έναν γυμνό πίνακα
μια τυφλή σονάτα
ένα σπινθηρογράφημα πάθους

έπειτα
στη νύχτα της ασφάλτου
με τα βαριά οχήματα αλαλάζοντα
δίπλα της
τυλίχτηκε στα γόνατά της
ένα κουβάρι
χωρίς είδος
χωρίς κάλλος
μια σιωπή που καταρρέει
κι ανασυντίθεται εσαεί
στα χέρια του ταχυδακτυλουργού

μετά την πτώση του ηλίου
βαδίζω στην έρημο μαζί της
πέρα από τις εφτά πύλες της σοφίας
όπου ποτέ δεν άνθισε κρίνος

Έλενα, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου από τη συλλογή
‘μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα’
εκδ. Απόπειρα 2008

Μια σιωπή που ανασυντίθεται, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου, 2005

εις την ξένην / Η Μεγάλη Ρόδα κι η Γυμνή Μοδίστρα

.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΞΕΝΗΝ
του Βασίλη Πολύζου
.

η μέρα ζυγίστηκε και βρέθηκε ελλιπής
.
στο μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου
μελετήσαμε τη διαδρομή της ενδυμασίας
ανά τους αιώνες
από χλαμύδος έως string
πάνω στα ίδια ανδρείκελα
τα γυμνά χωρίς ένδειξη φύλου
.
μόνη πηγή επιθυμιών
στην τελευταία βιτρίνα
η γυμνή μοδίστρα καθισμένη κατάχαμα
με τα σκέλη ανοιχτά μέχρι το εφήβαιο
με πέντε καρφίτσες στο στόμα
ιδρώνοντας μεταξύ πτυχώσεων
μας κράτησε επ’ ολίγον ζωντανούς
.
στο δρόμο της επιστροφής
έσβηναν ένα ένα τα ακορντεόν
ενώ η μεγάλη ρόδα μας καλούσε
ν’ αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων

.

Βασίλης Πολύζος , εις την ξένην
από τα ποιήματα προς ρωμαίους
© Βασίλης Πολύζος 2002-2003
.
Η Μεγάλη Ρόδα και η Γυμνή Μοδίστρα
ένα εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2008

Βασίλης Πολύζος, εκ νέου

.

εκ νέου
.

έβγαλα το περσινό μου δέρμα
για ανακύκλωση
ήταν άλλωστε τριμμένο στις ραφές
και τετριμμένο
τα κορδόνια του σπασμένα
η γενειάδα ξεφτισμένη

.
είπα
αυτή είναι η χώρα που γεννήθηκα
με τη λαλιά του κούκου
με το μπλε φεγγάρι
με τα σεβάσμια ποτάμια
με τις μαγικές θεραπείες
της ταραντέλας
.

έβγαλα το περσινό μου δέρμα

κι ο Άγγελος του Ροκ

έγραψε στον Άγγελο της Ρέγκε

ουκ oίδα τον άνθρωπον

.

Βασίλης Πολύζος, εκ νέου

από τα ποιήματα προς ρωμαίους

© Βασίλης Πολυζος 2002-2003

.

Η Όλγα και η Μυρτώ ως άγγελοι, photo by Vassilis Polyzos

κιτς / ο ήλιος λάμπει στο προκάτ μπετόν

κιτς

βυθισμένα σκαριά

βυθισμένα κορίτσια

Ελευθερία Α.

Ελευθερία Β.

Ελευθερία Γ.

και ούτω καθεξής

μέχρις εξαντλήσεως του αλφαβήτου

κρατάνε τα λυχνάρια τους

στην επιφάνεια του νερού

μόλις και μετά βίας

τραγουδούν στην ταράτσα

castrati γάτοι

κι οι τενορίνοι
εν ειρήνη

ο πίνων μου το αίμα
εν εμοί μένει

περιμένει

ώρα πρωινή

ο ήλιος λάμπει στο προκάτ μπετόν

στο στιλβωμένο γρανίτη

here comes Mr Kipling

his muscles a-rippling

he sits and shits

and spits and pats

his shitty spats

ώρα πρωινή το φως αυτοκτονεί

ω πόλις πόλις police police

civitas dei
αχ ν’ άνοιγαν οι πύλες τ’ ουρανού

να πρόβαλλε η ωραία μυλωνού

κιτς, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από το βιβλίο
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ και άλλα αμφίδρομα
εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

εικόνα: δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

DIZZILAND, μακαρισμοί

.
.
μακαρισμοί

Μακάριοι οι ρακοσυλλέκτες
ότι αυτοί θα κληρονομήσουν
τ’ απομεινάρια του φεγγαριού.

Μακάριοι οι βαλσαμωτές των ανέμων
ότι αυτοί θα κυβερνήσουν
το μουσείο των πουλιών.

Μακάριοι οι ελεγκτές
των υπόγειων διαδρομών
ότι αυτοί θα μελετήσουν
τα τετράδια των αγγέλων.

Μακάριοι οι φυσητές του γυαλιού
ότι το πνεύμα αυτών κρύσταλλος.

Μακάριοι οι αιθεροβάμονες
ότι ο μισθός αυτών πολύς εν τοις ουρανοίς.

Βασίλης Πολύζος, μακαρισμοί
από το βιβλίο DIZZILAND, εκδ. ΕΡΙΦΥΛΗ 2001

Εικόνα επάνω: DIZZILAND, το εξώφυλλο της έκδοσης

απογραφή κενού / ο Αιμίλιος και το ποδήλατο χωρίς αλυσίδες

απογραφή κενού
του Βασίλη Πολύζου

παρόλο που τα ’χα καλά φυλαγμένα

και εκτός λογικής laissez-faire

τα ποντίκια μού φάγανε

όλα μου τα πολύτιμα κειμήλια

και πιο συγκεκριμένα:

πέντε σχήματα λόγου

παλιά μεν αλλά σε καλή κατάσταση

το δάσος που φορούσα κατάσαρκα

όταν χιόνιζε

την ηλεκτρική Ηλέκτρα

που ζέσταινε τα βράδια μου

(the leggiest woman!)

τη δοτική και την κλητική πτώση της Μόνικα

τη γηραιά Αλβιόνα

τρεις φίλους δεινούς αντιγραφείς

δύο βαλτόπαπιες

μια μεταμοντέρνα καρδερίνα

τη μεγάλη σφραγίδα του Κράτους

το φτερωτό Βελεστίνο

τον Adam τον εβραίο

και τον Smith το σκωτσέζο

τρία χάρτινα ναπολεόνια

δυο χρυσά λουδοβίκια
την αττική δραχμή

τους αδελφούς τού Μαρξ

ένα χρυσόδετο τετραβάγγελο

του εκ μητρός τρίτου θείου μου

ονόματι Avunculus Maximus

τις αναμονές των ταρατσών

μια μούλα χρυσοκάπουλη

ένα ζευγάρι γαλότσες

δέκα τόμους

από την Ιστορία της Ανθρωπότητος

και τα Άπαντα του Λέοντος Τολστόι

και το χειρότερο

δεν άφησαν ούτε μια λέξη αροκάνιστη

από τις εύφημες μνείες μου

απογραφή κενού © Βασίλης Πολύζος 2004

γαλλική αφίσα: ο Αιμίλιος και το ποδήλατο χωρίς αλυσίδες
Η αφίσα είναι προσφορά στη σελίδα

του φίλου Λευτέρη Τσαχάλη από την εποχή του Παρισιού

Βασίλης Πολύζος, από τα ποιήματα του Στρέφη: Δοξαστικό (Απρίλης 1984)

.................Δοξαστικό

Δόξα σ’αυτούς που σκέφτονται πριν από σένα

για λογαριασμό σου. Για να μπορείς να ταξιδεύεις

ανενόχλητος πάνω σσις ράγες σου.

Δόξα στον Διαφημιστή. Που κοπιάζει

να σου πλύνει τον εγκέφαλο,

να σε ρυθμίσει στις σωστές επιλογές,

να προσαρμόσει την αδέξια φάτσα σου

στο τελευταίο βιονικό μοντέλο του.

Δόξα στο Γραφειοκράτη. Που φροντίζει

να επισημοποιεί την ύπαρξή σου
με σφραγίδες και υπογραφές.

Που σε κατοχυρώνει με το κύρος της ιεραρχίας του.

Δόξα στον Καπιταλιστή. Που ξενυχτάει για σένα

μελετώντας την ιπποδύναμη των μπράτσων σου,

τη γεωγραφία των χωραφιών σου,

τις περιττές θερμίδες στο φαΐ σου. Και δέχεται

να σ’ τ’ ανταλλάξει με γενναίο αντίτιμο ονείρων.

Δόξα σ’ αυτούς που σκέφτονται πριν από μας

για μας. Για να κοιμόμαστε μακάριοι.

Δοξαστικό, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

Δημοσιεύτηκε στη μηνιαία έκδοση «ο στρέφης», φύλλο 9, Απρίλης 1984

Περιλήφθηκε στο βιβλίο «Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια»

του Βασίλη Πολύζου

που εκδόθηκε από το Ιδεόγραμμα-Εριφύλη στα 1999

Αιμίλιος, a portrait by Helen

Βασίλης Πολύζος, αφίσες στον τοίχο / exposure

αφίσες στον τοίχο

πόσο μας έλειψε ο θαυματοποιός
ή θα ’λεγα ο αλχημιστής
που έτρεπε τα ετερώνυμα σε ομώνυμα
που έτρεπε το αίμα σε νερό
και αντιστρόφως

πόσο μας έλειψε η φίλη
που ’φυγε business class για Λισαβόνα
χωρίς εσώρουχα
κρύβοντας στο φουστάνι της
μια αίσθηση καλλιγραφίας

εκείνοι πήγαιναν μπροστά
κι όλο ξεμάκραιναν κι αραίωναν
έβγαλαν κόκκο
ενώθηκαν με την απέραντη έρημο

έμεινα εδώ
προσάρμοσα στο σώμα μου το χρόνο
έκοψα το δωμάτιο στα μέτρα μου
εγώ και ο σωσίας μου
ο αναμορφωτής της όπερας
ο δαίμων του μπελκάντο

ας είχαμε τουλάχιστον
λίγο μπαρόκ
ή λίγο ροκ
έστω έναν λογαριασμό χωρίς τον ξενοδόχο
έστω μια βρύση-σταγονόμετρο
για διψασμένους ερωδιούς

δυστυχώς
μας πρόδωσαν οι σύνδεσμοι
και οι προθέσεις
κι οι τελικές προτάσεις τους

Βασίλης Πολύζος, αφίσες στον τοίχο

από το βιβλίο 12+1 μοναχικά ποιήματα (ΕΡΙΦΥΛΗ 2005)

exposure, an image by Vassilis Polyzos 2009

Βασίλης Πολύζος, zebra crossing

.

zebra crossing

πότε ήρθαν κι άραξαν

στην μπροστινή μου αυλή
αυτά τ’ ατμόπλοια
με τα σβησμένα ονόματα
με τις σβησμένες μηχανές
με τα σβησμένα δρομολόγια
μ’ ένα φάντασμα σκύλου
στο σάπιο κατάστρωμα
ν’ αλυχτάει ξημερώνοντας

των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ

δεν ήταν βέβαια

η τυχερή μου μέρα
αφού παρέπλευσα αβλαβής
τον ανεμόεντα κάβο-Έλιοτ
να στήσω τις πατούσες μου εκατέρωθεν
της μεσημβρίας Γκρήνουιτς
να πάρω πιστοποιητικό
ελεύθερης ναυσιπλοΐας

επιφυλάσσομαι
όταν θα συμπληρώσω πια τη θάλασσα
όταν θα συμπληρώσω τα ιερά βουνά
αύτανδρα μ’ όλους τους προσκυνητές τους
όταν θα συμπληρώσω το φθαρτό μου σώμα
χωρίς ένα σπασμένο κόκαλο
να ταξιδέψω στο ρηχό ποτάμι
που ονειρεύομαι παιδιόθεν
και πίσω από τις καλαμιές
μεσούντος θέρους να μου γνέφει
μια ολόγυμνη γυναίκα
μια μαύρη Ναυσικά
που παίζει με το φως
που παίζει με τους ίσκιους

.

zebra crossing, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου από το βιβλίο
μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ* και άλλα αμφίδρομα

εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

zebra crossing X, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2010

Βασίλης Πολύζος, Βιέννη ώρα 2 νυχτερινή: η ξεναγός με τις 4 γλώσσες

Βιέννη ώρα 2 νυχτερινή: διάλογος

Η ξεναγός μου είχε πορτοκαλή νοτιά στα χείλη της
στο στόμα της τέσσερεις γλώσσες
γλιστρώντας απ’ τη μια στην άλλη αβίαστα.
―Hier ist, dear friend, ze Griechen Beisl
ze Greek taverna, l’osteria greca
κι εδώ το τατουάζ στον ώμο μου
μπορείτε να το αγγίξετε
έχω ένα ίδιο στον αριστερό γλουτό μου
maybe ich vill oblige you anozer time.
―Μαντάμ, liebe Fräulein,
δείξτε μου στο ταβάνι, σας παρακαλώ
του Ρήγα του Φεραίου την υπογραφή
που καθώς λένε σύχναζε σ’ αυτό το στέκι.
―Es tut mir Leid, I’ve never met zat gentleman
από δω πέρασαν προχτές οι τρεις τενόροι
και πέρσι, αν το πιστεύετε, η Μαντόνα
έχω ένα αυτόγραφο an meiner rechten Brust
don’t touch me, please, mein Schatz, you naughty boy.
―Ο Ρήγας ήταν ήρωας και μάρτυρας,
wie sagt man, a forerunner of the Greek Revolutión
a scholar and a great lover, too.
―Tonight I feel un peu plus de tristesse, my love,
έκανα μια ψηλάφηση κι αυτό που βρήκα
στο στήθος μου c’est ne pas bon, Herr Doktor,
c’est wie eine Bohne, wie viele Bohnen.
My child, μου’ πε ο Επίσκοπος, you feel your sins
you are full of beans, count your blessings.
.
Βιέννη, ώρα 2 νυχτερινή, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου
από τη συλλογή "προς ρωμαίους", 2002-2003
.
Ο Αιμίλιος και το Αίνιγμα της Βιεννέζικης Σφίγγας
a photo by Helen L.

Βασίλης Πολύζος, tarot des fleurs

.

tarot des fleurs
.

Στο απόδειπνο ο νοτιάς ξεκρέμασε
το τελευταίο φως απ’ τα παράθυρα
έμεινε μόνο το πορφυρό των χειλιών
το κιαροσκούρο του εφήβαιου στον καθρέφτη.

.

Στο νυφικό κρεβάτι η Αντονιέτα
ηδονική πορσελάνη πάνω σε γαλαζοπράσινο νερό
ξεριζώνει μία μία τις γλώσσες των κεριών
μ’ αγαπά δε μ’ αγαπά
μαντεύει γύρωτης παράξενα λουλούδια
ποσειδωνία
βαλισνέρια
ζοστέρα
βόλφια
σπειρογύρα
ουτρικουλάρια.

.

Αντονιέτα, fille de joie, χαρά μου
―τα μάτια της δυο μολυβιές σκοτάδι
το στόμα της μια κοντυλιά κιννάβαρι―
χάθηκα στο μικρό τρίγωνο της νύχτας σου.

.

tarot des fleurs, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

από τη συλλογή DIZZILAND (Εκδόσεις ΕΡΙΦΥΛΗ 2001)

.

TAROT DES FLEURS, an image by Vassilis Polyzos, 2009

Βασίλης Πολύζος, από τα ποιήματα του Στρέφη (1983-1986): Homo Plasticus

Homo Plasticus

Υπέροχοι πλαστικοί άνθρωποι.

Με γεωμετρική διάταξη αντιδράσεων.

Πειθήνιοι στις προδιαγραφές τους.

Απροβλημάτιστοι σαν τρίγωνα ισοσκελή.

Λειτουργούν με μπαταρίες και με ρεύμα πόλεως.

Εμφορούνται από υγιείς αρχές.

Εκτελούν το διατεταγμένο έργο

.....—ανοχή λάθους συν πλην ένα στο εκατομμύριο.

Διαθέτουν:

.....1) Μνήμη για απεριόριστο αριθμό εμπορικών σλόγκαν.

.....2) Υποδοχή μηχανισμού σταρ σύστεμ.

.....3) Αυτόματο ρελέ τύπου αντιμάρξ

.....4) Όμορφη πλαστική θήκη σε τέλεια απομίμηση δέρματος.

Υπέροχοι πλαστικοί άνθρωποι.

Το μέλλον κι η ελπίδα του πολιτισμού μας.

Homo Plasticus, ένα ποίημα του Βασίλη Πολύζου

Δημοσιεύτηκε στη μηνιαία έκδοση ο στρέφης, τον Αύγουστο του 1984

Περιλήφθηκε στο βιβλίο Επίλογοι και άλλα Κεκραγάρια

του Βασίλη Πολύζου

που εκδόθηκε από το Ιδεόγραμμα-Εριφύλη στα 1999

Η πτώση, μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Hans Magnus Entzensberger, Die Dreiunddreissigjährige / Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

.

Hans Magnus Entzensberger
Die Dreiunddreissigjährige

Sie hat sich das alles ganz anders vorgestellt.

Immer diese verrosteten Volkswagen.

Einmal hätte sie fast einen Bäcker geheiratet.

Erst hat sie Hesse gelesen, dann Handke.

Jetzt löst sie öfter Silbenrätsel im Bett.

Von Männern lässt sie sich nichts gefallen.

Jahrelang war sie Trotzkistin, aber auf ihre Art.

Sie hat nie eine Brotmarke in der Hand gehabt.
Wenn sie an Kambodscha denkt, wird ihr ganz schlecht.

Ihr letzter Freund, der Professor, wollte immer verhaut werden.

Grünliche Batik-Kleider, die ihr zu weit zind.

Blattläuse auf der Zimmerlinde.

Eigentlich wollte sie malen, oder auswandern.

Ihre Dissertation, Klassenkämpfe in Ulm, 1500

bis 1512, und ihre Spuren im Volkslied:

Stipendien, Anfänge und ein Koffer voller Notizen.

Manchmal schickt ihr die Grossmutter Geld.

Zaghafte Tänze im Badezimmer, kleine Grimassen,

stundenlang Gurkenmilch vor dem Spiegel.

Sie sagt: Ich werde schon nicht verhungern.

Wenn sie weint, sieht sie aus wie neunzehn.
.

.

Προφίλ μιας τριαντατριάχρονης

Του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ

Απόδοση από τα Γερμανικά: Βασίλης Πολύζος

.

Της βγήκαν όλα αλλιώς απ’ ό,τι τα λογάριαζε.

Πάντοτε αυτά τα σαραβαλιασμένα Φολκσβάγκεν.

Κάποτε λίγο έλειψε να παντρευτεί έναν αρτοποιό.

Στην αρχή διάβαζε Έσσε κι αργότερα Χάντκε.

Τώρα συχνά λύνει συλλαβόγριφους στο κρεβάτι.

Δεν επιτρέπει ποτέ στους άντρες να τη ρίξουν.
Για χρόνια ήταν Τροτσκίστρια, αλλά με το δικό της τρόπο.
Ποτέ δεν έβαλε το χέρι σε κουπόνια φαγητού.
Όταν σκέφτεται την Καμπότζη, νιώθει τελείως χάλια.

Ο τελευταίος φίλος της, ο Καθηγητής, την έβαζε όλο να τον δέρνει.

Πρασινωπά μπατίκ- φουστάνια, πολύ φαρδιά για κείνη.
Μελίγκρα στα φυτά εσωτερικού χώρου.

Πράγατι ήθελε να ζωγραφίζει ή να πάει ταξίδια έξω.

Η Διατριβή της, Ταξικοί Αγώνες στην Ουλμ, από το 1500

ως το 1512, και η Επίδρασή τους στο Δημοτικό Τραγούδι:

Υποτροφίες και ξανά από την αρχή και μια βαλίτσα σημειώσεις.

Πότε πότε της στέλνει χρήματα η Γιαγιά.

Χορευτικές φιγούρες ντροπαλά στο μπάνιο, μικρές γκριμάτσες,

για ώρες με χυμό αγγουριού μπρος στον καθρέφτη.

Λέει, όπως και να ’χει, δεν θα λιμοκτονήσω.

Όταν την πιάνει το κλάμα, δείχνει δεκαεννιά.

Die Dreiunddreissigjährige
ένα ποίημα του Hans Magnus Entzensberger
απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Πολύζος

.

Πορτρέτο μιας τριαντατριάχρονης
μια ζωγραφιά του Βασίλη Πολύζου 2005

Brendan Behan,The Laughing Boy / μετάφραση: Βασίλης Ρώτας

The Laughing Boy

by Brendan Behan

αφιέρωση

T'was on an August morning, all in the dawning hours,

I went to take the warming air, all in the Mouth of Flowers,

And there I saw a maiden, and mournful was her cry,'

Ah what will mend my broken heart, I've lost my Laughing Boy.

So strong, so wild and brave he was, I'll mourn his loss too sore,

When thinking that I'll hear the laugh or springing step no more.

Ah, cure the times and sad the loss my heart to crucify,

That an irish son with a rebel gun shot down my Laughing Boy.

Oh had he died by Pearse's side or in the GPO,

Killed by an English bullet from the rifle of the foe,

Or forcibly fed with Ashe lay dead in the dungeons of Mountjoy,

I'd have cried with pride for the way he died, my own dear Laughing Boy.

My princely love, can ageless love do more than tell to you,

Go raibh maith agat for all you tried to do,

For all you did, and would have done, my enemies to destroy,

I'll mourn your name and praise your fame, forever, my Laughing Boy.

Το γελαστό παιδί

του Brendan Behan

μετάφραση: Βασίλης Ρώτας

Ήταν πρωί του Αυγούστου, κοντά στη ροδαυγή,

βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη.

Βλέπω μια κόρη κλαίει, σπαραχτικά θρηνεί,

σπάσε, καρδιά μου, εχάθη το γελαστό παιδί.

Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ

το πηδηχτό του βήμα, το γέλιο το γλυκό.

Ανάθεμα την ώρα, κατάρα τη στιγμή,

σκοτώσαν οι εχθροί μας (οι φασίστες) το γελαστό παιδί.

Μόν' να 'ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι

και μόνον από βόλι Εγγλέζου να 'χε πάει.

Κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή,

θα 'ταν τιμή μου που 'χασα το γελαστό παιδί.

Βασιλικιά μου αγάπη, μ' αγάπη θα σε κλαίω

για το τι έκανες αιώνια θα το λέω.

Γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ,

δόξα τιμή στ' αξέχαστο γελαστό παιδί!

The Laughing Boy, του Brendan Behan
από το θεατρικό έργο The Hostage
Η μετάφραση είναι του Βασίλη Ρώτα

φωτο: Brendan Behan

Βασίλης Πολύζος, ακολουθία των Ωρών, αφιέρωση / πορτρέτο Γυναίκας

.

.

...........ακολουθία των Ωρών

.

............................Στην Κάθριν

.

Οι αλλαγές στο συντακτικό των εποχών
δεν μ’ ευνόησαν.

Την περασμένη άνοιξη εξανέστη του τάφου

ως εκ κήτους Ιωνάς, ο ερωτύλος Pablo

και βάλθηκε να τριγυρνά ώρες άσεμνες

στά σπίτια της οδού Αβινιόν

μ’ ένα φλύαρο πινέλο στο χέρι

ώσπου ξελόγιασε όλες τις κοπέλες της χαράς

προς το θειαφί.

Ξαφνικά φέτος το καλοκαίρι

τ’ ατίθασα άλογα που κάλπαζαν στην αέρινη ζωφόρο

ξαναγύρισαν στο σκοτεινό τους μάρμαρο.

Αρχές φθινόπωρου

χάθηκαν απ’ το παιδικό λεύκωμα του ήλιου

οι φωτογραφίες της Εβελίνας

που ερχόταν τα πρωινά κρατώντας στην ποδιά της

έναν γαλαξία πικραμύγδαλα,

τα μεσημέρια γνέφοντας σιωπή

μέχρι να πιεί το σπουργίτι δυο σταγόνες ουρανό

μέσα απ’ τη χούφτα της.

Μεσοχείμωνο η Αφροδίτη έφυγε για τις Οινούσσες

κολυμπώντας χωρίς σωσίβιο στον οίνοπα πόντον

δεν άφησε στα δάχτυλά μου ούτε την άχνη

απ’ τα φτερά μιας πεταλούδας.

Τελικά, μού ’μεινε ένας σκοροφαγωμένος Βιβάλντι

εκτός εποχής

και τα κουπόνια που δεν πρόφτασα ν’ ανταλλάξω

με δώρα των Δαναών.

.

Βασίλης Πολύζος, ακολουθία των Ωρών

από το βιβλίο DIZZILAND, εκδ. Εριφύλη 2001

πορτρέτο Γυναίκας, εικαστικό του Βασίλη Πολύζου 2007

πρωινοί καθαρμοί / αναδυομένη

πρωινοί καθαρμοί

ήταν άλλο ταξίδι οληνύχτα
ο αγέρας έριχνε πάνω στο τζάμι της σοφίτας
δέκα πορφυρά φωνήεντα
ήταν άλλες ώρες γεμάτες έρωτα
o joy to joyce o bread to brendan
η μάριον ιρλανδέζα πόρνη
βαφτισμένη coleen
πιάνεται από τα κάγκελα του κρεβατιού
σε πόζα darkglencomehither
βγάζοντας τη γλώσσα crème de la crème
στους αγίους πάτρικ και κολόμπα
vola vola colomba
κρατώντας τη νάρκη πρόχειρα φιμωμένη
με τη φτέρνα
οληνύχτα ο αγέρας έριχνε πάνω στο τζάμι
ένα μαύρο φωνήεν
επίκειται
επίκειται
φάνηκαν οι πηγές της αβύσσου
χάθηκαν οι εράσμιες λέξεις
αύρα ζέφυρος φόρμιγξ τέττιξ
χάθηκαν οι πιλοτικές ημέρες
του έαρος
οι πρωινοί καθαρμοί των πελαργών
the morning ablutions of the poets

Βασίλης Πολύζος: μια δεύτερη ανάγνωση του ποιητή Κ*
και άλλα αμφίδρομα: πρωινοί καθαρμοί
ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2008

αναδυομένη, μια εικαστική σύνθεση του Βασίλη Πολύζου